Aşıq Savad

AŞIQ SAVAD
Savad Şəfi qızı Nəsibova
Doğum tarixi:	1885
Doğum yeri:	Daşkənd, Basarkeçər, Göyçə
Vəfatı:	1970
Vəfat yeri:	Qumlu, Gədəbəy

Həyatı

Aşıq Savad Axund Şəfi qızı Nəsibova, 1885-ci ildə Göyçə mahalının Daşkənd kəndində anadan olmuşdur. Əmisi Molla Şabandan, atası Axund Şəfidən, qardaşları Hacı Rəhimdən və Molla Mehdidən ruhani təhsili almışdır. Tanıyıb sevmədiyi, Göyçə mahalının Sarıyaqub kənd sakini Temir adlı birisinə ərə verilmişdir. Temirdən saz havalarını çalmağı öyrənmiş və aşıqlıq etmişdir. Toylarda, el şənliklərində özünün və xüsusən də ustad aşıqların dillər əzbəri olan sözlərini çalıb-oxumuşdur.

Aşıq Savad 1970-ci ildə Gədəbəy rayonunun Qumlu kəndində vəfat etmiş və orada da dəfn edilmişdir.

Aşıq Savad haqqında bir neçə kitablarda məlumat verilmişdir:

• 1991-ci ildə "Gənclik" nəşriyyatında çap olunan Əzizə Cəfərzadənin "Azərbaycanın aşıq və şair qadınları" kitabında Aşıq Savadın qoşmaları və gəraylıları nəşr olunmuşdur (səh. 160-161).
• 2005-ci ildə "Avrasiya press" nəşriyyatında çap olunan "Azərbaycan qadın şairləri antologiyası" kitabında da qoşmaları və gəraylıları nəşr olunmuşdur (səh. 133).
• 2010-cu ildə "MBM" mətbəəsində çap olunan "Aşıq qadınların antologiyası" kitabında Aşıq Savadın qoşmaları və gəraylıları nəşr olunmuşdur (səh. 46-48).

Yaradıcılığı

TƏK BƏNDLƏR

Tumanımın ağzı məngülə,
Mən gedirəm Həsəngilə.
Həsən deyir, - boşangınan,
Səni verim qəşənginə.

Yaylığımın gülü lala,
Üz tutmuşam yad mahala.
Tale gülə, bəxt oyana,
Qismət olam bir insana.

Başmağımın ucu əyri,
Pis gün varmı bundan qeyri?
Gecə-gündüz dörd divarda,
İnsaf-mürvət yoxdu yarda.

GƏRAYLI

GÖTÜR

Dərd ağırdı tək çəkilməz,
Bacım, məni yoldaş götür.
Ağır yola, ağır günə,
Dözmək üçün sirdaş götür.

Pöhrələndi qəmdə, qəmin,
Şaxələndi bəd sitəmin.
Quruyubsa gözdə nəmin,
Gözlərimdən gəl yaş götür.

Savadam, günlər sayıram,
Qəm yükünü daşıyıram.
Elsiz, günsüz yaşıyıram,
Sal başıma bir daş götür.

QOŞMA

OLARMI

Canı kabab, qanı şərab eylədin,
Candan kabab, qandan şərab olarmı?
Yarından ayrılan candan ayrılar,
Eşq əhlinin könlündə tab olarmı?

Məni xab içində bilmə, ey nadan!
Didəmdə həsrətdi hər sökülən dan.
Mən ki, dərd əhliyəm əzəl binadan,
Dərd əhlinin gözündə xab olarmı?

Bir ov itirmişəm, çətin ki, tapam,
Versin sorağımı bu el, bu obam.
Savadam, zarıncı, qəmxar, bitabam,
Qəm-hicran çəkməyən bitab olarmı?

Mənbə

• Əzizə Cəfərzadə. "Azərbaycanın aşıq və şair qadınları", Bakı, "Gənclik", 1991. (səh.160).
• Araz Yaquboğlu. Daşkənd Aşıqları və Şairləri. Bakı: 2008
• Musa Nəbioğlu. "Ozan-aşıq dünyası". Bakı: Nurlan, 2010, (şəkilli), səh.19.