Autofellasiya

Vikipediya, açıq ensiklopediya
Keçid et: naviqasiya, axtar
Autofellasiya ilə məşğul olan oğlan

Autofellasiya (qəd. yun. αὐτόςözümlat. fellosoruram) — minetin bir forması; penisin dil ilə stimulyasiya edilməsi və özünə həzz vermə üsulu. Autofellasiya masturbasiyanın bir növüdür.

Autofellasiyanı çox az sayda kişi bacarır. Autofellasiyanı etmək üçün oğlan və kişilərdə penisin əhəmiyyətli şəkildə uzunluğu, onurğa sütunun elastikliyi və asanlıqla əyilmə qabiliyyəti tələb olunur[1]. Belə keyfiyyətlər insanlar arasında nadir hal sayıldığından, pornoqrafiyada onu hətta ayrıca kateqoriyaya daxil edirlər[2][3][4]. Bu qabiliyyəti inkişaf etdirməyə çalışan kişilərin də sayı çox azdır. Autofellasiyaya ən çox yeniyetmələrdə təsadüf edilir, bu da onların cinsi həyatının passiv şəkildə olduğu üçündür. Autofellasiya masturbasiya kimi, nəinki insanlar tərəfindən, həmçinin bəzi heyvanlarda da müşahidə olunur, məsələn Kap sünbülqıranı həm masturbasiya, həm də autofellasiya ilə məşğul ola bilir.

Tarix[redaktə]

Misirşünas alim David Lortonun bildirdiyinə görə, autofellasiyaya aid qorunub saxlanılmış mətnlərin bir çoxu Qədim Misir ilə bağlıdır[5]; belə ki, "Devrimiş Apofisin kitabı" adlı Bremner-Rhind 28, 20–24 papirus mətnlərində yazılmış məlumatlara əsasən, günəş allahı Ra autofellasiya ilə məşğul olaraq öz spermasını yerə tüpürərək Şu və Tefnut allahlarını yaratmışdı.[5] Bu mətnlər içərisində təsvir edilmiş müxtəlif rəsmlərdə o ya öz spermasını yerə tüpürür, ya da masturbasiya ilə məşğul olur, onların hər ikisini isə bir şəkildə görmək mümkün deyil.[5]. Mişel Fuko qədim yunan yazıçısı Daldianlı Artemidorun Oneirokritika adlı əsərindən sitat gətirərək, "öz cinsi orqanını ağzına qoyaraq stimulyasiya edilməsi faktorunu, özü ilə edilən 3 əsas seksual əlaqə formalarından biri" kimi qeyd etmişdi. Artemidor hesab edirdi ki, "autofellasiya adlandırılan bu qeyri-təbii hərəkət", öz uşaqlarının və ya həyat yoldaşının həlak olması və ya həddindən artıq kasıblıq nəticəsində öz bioloji ehtiyaclarını ödəmək məqsədilə bəzi kişilər tərəfindən yetirilir[6].

Fiziki aspektləri[redaktə]

Portuqaliyanın Gimaraes şəhərində yerləşən Nossa Senhora da Oliveira kilsəsinin divarında qədim qarqulyanın heykəli autofellasiya ilə məşğul olur.

Az sayda kişi önə əyilərək təhlükəsiz şəkildə öz penisini oral simulyasiya etmək bacarığına malikdirlər, bunun üçün də penisin uzun olması, onurğa sütununun isə kifayət qədər elastikliyi vacib aspektlərdən sayılır[1]. Bədəndə elastikliyin artırılması intensiv fiziki hərəkətlərlə, gimnastika və yoqa ilə məşğul olaraq əldə oluna bilər. Amerikalı bioloqlar Kreyq Bartl və Alfred Çarlz Kinsinin məlumatına əsasən, 1%-dən az kişi uğurla penis başını stimulyasiya etmək qabiliyyətinə malikdirlər və yalnız 1000 adamdan 2 və ya 3 tam autofellasiyanı edə bilir[7]. Keçmiş zamanlarda davranış elmi sayılan Bixeviorizm Autofellasiyanı seksual təcrübənin bir hissəsi deyil, mənfi bir insan davranışı kimi qeyd edirdi[8].

Autofellasiya dünya mədəniyyətində[redaktə]

Nisbətən az sayda pornoqrafik məzmunlu filmlərdə autofellasiyanın göstərilməsinə baxmayaraq, bəzi porno-aktyorlar, məsələn 1970-ci ildə aktyor Ron Cereminin çəkildiyi filmdə bu bacarıq çox uğurla nümayiş etdirmişdi[9][10]. Skott O'Hara, Kol Yanqblud, Stiv Holms, Rikki Martinez və digər aktyorlar da autofellasiya ilə məşğul olduqları səhnələr lentə alınmışdı və bundan sonra bu xüsusi cinsi həzz vermə üsulu masturbasiya janrından ayrılaraq, ayrıca kateqoriya altında saytlara əlavə edilmişdi. 1970-ci ildə Brayan V.Odris özünün avtobioqrafik romanında Britaniyanın internat-məktəblərində oğlanların hansı masturbasiya və autofellasiya üsullarından istifadə etdikləri geniş izah etmişdi[11]. Komik Bill Hikks fellasiya barədə məşhur anekdotu, "Qadının gecənin bir yarısı həyat yoldaşından onun öz cinsi orqanını sora bildiyini soruşduqda, o əlbəttə - az qala onurğa sütunumu sındırırdım" - tez-tez öz proqramlarında sitat gətirir[12].

Maraqlı şayiələr və faktlar[redaktə]

  • Autofellasiya mövzusu komediya filmlərində müntəzəm olaraq göstərilir. Məsələn 1994-cü ildə Kevin Smit tərəfindən çəkilmiş «Klerk» filmində, qəhərmanlardan birisi öz cinsi orqanını ağzı ilə stimulyasiya etmək istəyərkən boynunu sındırır[13].
  • Kitç nüfuza malik müğənni Merilin Mensonun şöhrət qazanmasının əsas komponentlərindən biri məhz autofellasiya olmuşdur. Demək olarki 1996-cı ildə Mensonun autofellasiya ilə məşğul olması üçün özünün alt 2 və ya 3 qabırğasını çıxarması barədə insanlar arasında bir əfsanə yaranmışdı. Bu məlumatı Menson özünün «Cəhənnəmdən uzun və ağır yol» («Long Hard Road out of Hell») adlı avtobioqrafik əsərində qəti sürətdə inkar etmişdi.
  • Rejissor Ayvan Raytmanın «Mənim super keçmiş sevgilim» filmində Mett Sondersin ən yaxın dostu etiraf edir ki, onun ən böyük arzusu ağız yolu ilə özünü təmin etməyi öyrənməkdir.
  • Çox qorxulu kino 2 filmində əlil arabasında oturan personaj Duayt Hartman qızla cinsi əlaqədə olmaqdan imtina edir və bunu şəxsən özünün etməkdə tam iqtidarında olması ilə izah edir. Daha sonra isə dostların hamısı xüsusi eynəklər vasitəsilə onun üzündə xarakterik insan ifrazatlarının hətta silinmiş izlərini görürlər.
  • Rejissor Con Kemeron Mitçellin «Shortbus» filmi oğlanın öz ilə oral sekslə məşğul olma səhnəsiylə başlayır. The Guardianın yazdığına görə, «İlk üç eyakulyasiya sizin popkorna toxunmaq istəyinizdən əvvəl baş verir»[14][15].
  • «Yenə sən» adlı bədii filmdə ikincidərəcəli qəhrəmandan birisi, dostlarına necə autofellasiya etdiyini danışır.
  • «Metallapokalipsis» cizgi serialın 19-cu epizodunda, Piklz («Dethklok» adlı musiqi qrupunun iştirakçısı) autofellasiya ilə məşğul ola bildiyini deyir.
  • 1993-cü ildə feminist rəssam Kiki Smit "Ana/Uşaq" adlı mumdan natural ölçüdə heykəl yaradır. Heykəlin əsas mövzusu - autofellasiya ilə məşğul olan insan barədədir[16][17][18].

Xarici keçidlər[redaktə]

Həmçinin bax[redaktə]

İstinadlar[redaktə]

  1. 1,0 1,1 Savage, Dan. Savage Love, page 242 (Plume 1998).
  2. Ben R. Rogers, Joel Perry, "Going down: the instinct guide to oral sex"; Alyson Publications, 2002; ISBN 1-55583-752-2, ISBN 978-1-55583-752-5.
  3. Linda Williams, "Porn Studies", Duke University Press, 2004; ISBN 0-8223-3312-0, ISBN 978-0-8223-3312-8.
  4. Russell Kick, "Book of lists: subversive facts and hidden information in rapid-fire format"; The Disinformation Company, 2004; ISBN 0-9729529-4-2, ISBN 978-0-9729529-4-1
  5. 5,0 5,1 5,2 David Lorton (1995). "Autofellatio and Ontology". http://reocities.com/Athens/academy/1326/ontology.html. İstifadə tarixi: 2006-04-15. 
  6. Foucault, Michel (1984). The History of Sexuality: The Care of the Self, vol.3, p. 24. Translation by Robert Hurley. Pantheon Books, New York.
  7. William Guy, Michael H. P. Finn (1954). "A Review of Autofellatio: A Psychological Study of Two New Cases". Psychoanalytic Review (41): 354–358.
  8. Cavenar JO Jr, Spaulding JG, Butts NT. "Autofellatio: a power and dependency conflict.", Journal of Nervous & Mental Disease. November 1977; p. 356-360.
  9. Nardwuar (1996-12-27). "Nardwuar vs Ron Jeremy". Nardwuar the Human Serviette, Inc.. 20 November 2006 tarixində ilkin mənbəyindən arxivləşdirildi. http://www.nardwuar.com/vs/ron_jeremy/index.html. İstifadə tarixi: 2006-12-25. 
  10. Dan Kapelovitz (January 2001). "Because They Can: The Risks and Rewards of Auto-Fellatio". Hustler Magazine. 2010-01-23 tarixində ilkin mənbəyindən arxivləşdirildi. http://web.archive.org/web/20100123024343/http://www.kapelovitz.com/selfsuck.htm. 
  11. Brian W. Aldiss, The Hand-Reared Boy; Weidenfeld & Aldiss, London.
  12. It's Just a Ride Transcribed by Elspeth Fahey
  13. Şablon:Cite video
  14. , http://web.archive.org/web/20090607095242/http://www.cbc.ca/arts/tiff/features/tiffshortbus.html. 
  15. Shortbus (ThinkFilm, 2006) Robert M. Tilendis, film review. Green Review. accessed 28 November 2009.
  16. Vasquez, Diego (2011-05-03). "Words and thoughts from New York". Media Life Magazine. http://www.medialifemagazine.com/artman2/publish/Magazines_22/Words-and-thoughts-from-New-York.asp. İstifadə tarixi: 2011-12-27. 
  17. Saltz, Jerry (2010-03-26). "Jerry Saltz on the Jeff Koons-Curated 'Skin Fruit' Exhibit at the New Museum - New York Magazine Art Review". Nymag.com. http://nymag.com/arts/art/reviews/65115/. İstifadə tarixi: 2011-12-27. 
  18. Roberta Smith (2010-03-04). "Art Review - 'Skin Fruit' - A Mainstream Show at the Anti-Mainstream New Museum". NYTimes.com. http://www.nytimes.com/2010/03/05/arts/design/05dakis.html?pagewanted=2. İstifadə tarixi: 2011-12-27.