Elnur Astanbəyli
| ELNUR ASTANBƏYLİ | |
| Doğum tarixi: | 1981 |
|---|---|
| Doğum yeri: | Astanbəyli, Qazax |
Elnur Astanbəyli - şair, publisist.
[redaktə] Həyatı
Elnur Astanbəyli 1981-ci ildə Qazax rayon Astanbəyli kəndində anadan olub. Gəncə Dövlət Universitetini bitirib. Bir çox aparıcı qəzetlərdə çalışıb. Xalq və modern üslubda şeirlər müəllifidir. Yazıçılar Birliyinin üzvü olub, amma sonradan birliyin ədəbi siyasətinə və sədr Anar Rzayevin fəaliyyətinə etiraz olaraq istefa verib.[Mənbə göstərin] Çoxsayda sərt tənqidi köşə yazılarının müəllifi kimi tanınır. Həftəlik "Reytinq" qəzetinin köşə yazarıdır.
[redaktə] Yaradıcılığı
Murdar
(sevimli pişiyə)
düş, Murdar, qucağımdan düş
mən indi sənlə oynayacaq halda deyiləm
nə küçə itlərinin hürüşməsi
nə qonşu qızlarının gülüşməsi
məni mutlu etməyə yetməz
düş, Murdar, qucağımdan düş,
mən indi heç kimə lazım deyiləm!
mən indi heç kimə lazım deyiləm
telefonum ondan qapalı
gözlərim ondan kədərli
fikrim ondan qarışıq
emailimdə bir təzə məktub belə yox
köhnə məktubları isə oxuyacaq halda deyiləm
düş, Murdar, qucağımdan düş,
mən indi səninlə oynayacaq halda deyiləm
mən indi kimisə yola salmaq
kimisə qarşılamaq istəyirəm
kiminsə qəlbinə dəymək
kimisə bağışlamaq istəyirəm
sevmək istəyirəm, başa düşürsən,
sevilmək istəyirəm
sevib atmaq istəyirəm, başa düşürsən,
sevilib atılmaq istəyirəm
amma bu imkansız indi
indi mən heç kimə lazım deyiləm
bilirsənmi, Murdar,
bu gün mən çox düşündüm
düşündüm və bir daha əmin oldum ki,
əgər sən bu xaraba ölkədə
saxtakar müəllim, rüşvətxor həkim,
ələbaxan polis, ədalətsiz hakim,
buyruqqulu məmur, yaltaq şair deyilsənsə,
deməli, heç kimə lazım deyilsən!
amma qızımın gözləri qoymur məni
saxtakar, rüşvətxor, yaltaq olmağa
çox düşündüm, Murdar,
bir az da sən məni düşün, düş…
düş, Murdar, qucağımdan düş,
kədər öldürür məni,
əllərimi qoynumda çarpazlamaq istəyirəm,
mane olursan, düş…
may, 2008
Kim bilir...
"biri vardı, biri yoxdu" -
bəlkə də bütün nağıllar
bundan sonra bitməliydi
və
bəlkə də bütün nağıllar
göydən üç alma düşəndən sonra başlamalıydı
kim bilir bəlkə onda
nə terror, nə ozon deşiyi
nə nüvə başlığı, nə quş qripi
nə də inflyasiya təhlükəsi olardı
kim bilir bütün nağıllar
başladığı yerdə bitsə
bitdiyi yerdə başlasa
indi nə qədər sakit və xoşbəxt idi insanlar!
fevral, 2008
XXX
sən olmayanda heç nə olmur
nə gün doğur nə qar yağır
çəkdiyim siqaretlərin acısı
içdiyim şərabların dadı olmur
bəlkə də bir az şablon çıxır,
amma
mən indi çox səmimiyəm -
sən olmayanda
yaşamağın belə adı olmur!
içimdə hər gün daha da coşan
qəzəb və mübarizə hissi -
yaptokratiyaya qarşı,
sən olmayanda o da olmur…
sən olmayanda heç kim olmur
dünya boşuna gibi
ağzınacan dolu metro qatarında
ayağımı boşluq tapdayır
çiynimə boşluq toxunur
hələ evdə, hələ evdə
dibinəcən boş araq şüşəsi
içi sənsizliklə dolu…
sən olmayanda daha nə olmur
heç yer olmur
gəzməyə qərib ölkə
ölməyə vətən olmur
bir də… bir də…
bir də qalın geyinməyə bəhanə olmur -
üşüyürəm!
noyabr, 2007
İnsan təslimçi sülhə məhkum
dostumun
mənim dostumun
mənim ən yaxın dostumun
əynindəki bu kəfən
içdiyi şərablar
geydiyi cins şalvarlar
yazdığı düşük mesajlar
döydüyü ofisiantlar
söydüyü konduktorlar
aldatdığı qadınlar
unutduğu hər şey, hər şey
qarşısında
qaldırdığı ağ bayraq deyilsə,
bəs nədir?..
Gecə ekspresi
mobil telefonu söndürmək
sonra televiziyonu söndürmək
sonra işığı
sonra ehtirasını
sonra bir siqara yandırmaq
sonra işığı yandırmaq
sonra televiziyonu
sonra mobil telefonu
və
çaynikin altını yandırmaq sonda da...
Ağrıkəsici
nəyisə xatırlamaq
gecikdiyin metro qatarlarının
arxasınca baxaraq
sonra gülümsəmək
növbəti qatarı da buraxaraq -
eynən dispetçer qız kimi
bax budur bu
həyatdan məmnun olmaq.