Gəvən

Vikipediya, açıq ensiklopediya
Keçid et: naviqasiya, axtar
?Gəvən
Astragalus glycyphyllos 03.jpg
Biyanyarpaq gəvən (Astragalus glycyphyllos)
Elmi təsnifat
Aləmi: Bitkilər
Şöbə: Örtülütoxumlular
Sinif: İkiləpəlilər
Yarımsinif: Rozid
Sıra: Paxlaçiçəklilər
Fəsilə: Paxlakimilər
Cins: Gəvən
Latınca adı
Astragalus L., 1753
Tipik növ
Wikispecies-logo.svg
Vikinövlərdə
sistematika
Commons-logo.svg
Şəkil
axtarışı
ÜTMX   25392
MBMM   20400
HE   13451
GEİŞ   t:1094
BEABS   21741


Gəvən (lat. Astragalus)[1]paxlakimilər fəsiləsinə aid bitki cinsi.[2]

Sinonimləri[redaktə]

Növləri[redaktə]

Azərbaycanın dərman bitkiləri[redaktə]

Digər növləri[redaktə]

Bakı gəvəni[redaktə]

  • Status. Azərbaycanın nadir endem bitki növüdür.
  • Yayılması. Abşeron yarımadasında, Mərdəkan, Şüvəlan, Buzovna qəsəbələri ətrafında.
  • Bitdiyi yer. Dənizkənarı qumluq sahələrdə.
  • Ehtiyatı. Çox azdır.
  • Çoxalması. Toxumla çoxalır.
  • Ehtiyatının dəyişilmə səbəbləri. Az miqdarda yayılması və antropogen amillər.
  • Becərilməsi. Məlumat yoxdur.
  • Qəbul edilmiş qorunma tədbirləri. Mühafizəsi üçün xüsusi tədbirlər hazırlanmamışdır.
  • Zəruri qorunma tədbirləri. Tam qorumaq, yasaqlıq təşkili və mədəni əkilməsini təmin etmək lazımdır.
  • Məlumat mənbələri. Azərbaycan SSR-in Qırmızı kitabı, 1989

Quba gəvəni[redaktə]

  • Status. Azərbaycanın nadir, məhdud endemik növüdür.
  • Yayılması. Quba rayonu Kırız kəndi ətrafında.
  • Bitdiyi yer. Alp çəmənliklərində və cənub yamaclarının otlaqlarında.
  • Ehtiyatı. Çox azdır.
  • Çoxalması. Toxumla çoxalır.
  • Ehtiyatının dəyişilmə səbəbləri. Antropogen amillər və populyasiyasının az olması.
  • Becərilməsi. Məlumat yoxdur.
  • Qəbul edilmiş qorunma tədbirləri. Xüsusi mühafizə tədbirləri hazırlanmamışdır.
  • Zəruri qorunma tədbirləri. Bitdiyi sahəni tam qorumaq, yasaqlıq təşkil etmək lazımdır.
  • Məlumat mənbələri. Azərbaycan SSR-in Qırmızı kitabı, 1989

Naxçıvan gəvəni[redaktə]

  • Status. Azərbaycanda məhdud arealda yayılmış endem növdür.
  • Yayılması. Naxçıvan MR –da Şahbuz rayonu, Qarababa, Kolanı və Keçili kəndləri ətrafında yayılmışdır.
  • Bitdiyi yer. Aşağı dağlıq qurşağın quru, daşlı yamaclarında.
  • Ehtiyatı. Çox azdır.
  • Çoxalması. Toxumla çoxalır.
  • Ehtiyatının dəyişilmə səbəbləri. Antropogen amillər və populyasıyasının az olması.
  • Becərilməsi. Məlumat yoxdur.
  • Qəbul edilmiş qorunma tədbirləri. Mühafizə üçün xüsusi tədbirlər hazırlanmamışdır.
  • Zəruri qorunma tədbirləri. Yayıldığı ərazinin tam mühafizəsi, Şahbuz rayonu ərazisində yasaqlıq təşkili.
  • Məlumat mənbələri. Azərbaycan SSR-in Qırmızı kitabı, 1989

Paradoksal gəvəni[redaktə]

  • Status. Nadir, məhdud areallı növdür.
  • Yayılması. Azərbaycanda təkcə Naxçıvan MR-da – Babək (Nehrəm kəndi ətrafında), Ordubad (Çananab kəndi) rayonları və Culfa yaxınlığında, *Əlincəçay vadisində məlumdur.
  • Bitdiyi yer. Qumlu səhralarda, çay sahillərində bitir.
  • Ehtiyatı. Çox azdır.
  • Çoxalması. Toxumla çoxalır.
  • Ehtiyatının dəyişilmə səbəbləri. Antropogen amillər və populyasıyasının az olması.
  • Becərilməsi. Məlumat yoxdur.
  • Qəbul edilmiş qorunma tədbirləri. Mühafizə üçün xüsusi tədbirlər hazırlanmamışdır.
  • Zəruri qorunma tədbirləri. Yayıldığı sahənin tam qorunması, ğöstərilən rayonlardan birində yasaqlıq təşkili lazımdır.
  • Məlumat mənbələri. Azərbaycan SSR-in Qırmızı kitabı, 1989

Prilipko gəvəni[redaktə]

  • Status. Azərbaycanın məhdud yayılmış endemik növüdür.
  • Yayılması. Naxçıvan MR –də Ordubad rayonu Bilav və Parağa kəndləri ətrafında.
  • Bitdiyi yer. Orta dağlıq qurşağının quru daşlı, çınqıllı yamacları.
  • Ehtiyatı. Çox azdır.
  • Çoxalması. Toxumla çoxalır.
  • Ehtiyatının dəyişilmə səbəbləri. Antropogen amillər və populyasıyasının az olması.
  • Becərilməsi. Məlumat yoxdur.
  • Qəbul edilmiş qorunma tədbirləri. Mühafizə üçün xüsusi tədbirlər hazırlanmamışdır.
  • Zəruri qorunma tədbirləri. Bitdiyi rayonda tam qorunub saxlanılmasını təmin etmək. Ordubad rayonunda yasaqlıq təşkil etmək lazımdır.
  • Məlumat mənbələri. Azərbaycan SSR-in Qırmızı kitabı, 1989

Həmçinin bax[redaktə]


Mənbə[redaktə]

  1. Nurəddin Əliyev. Azərbaycanın dərman bitkiləri və fitoterapiya. Bakı, Elm, 1998.
  2. Elşad Qurbanov. Ali bitkilərin sistematikası, Bakı, 2009.

Xarici keçidlər[redaktə]