I Muaviyə

Vikipediya, açıq ensiklopediya
Keçid et: naviqasiya, axtar

I Müaviyə (və ya, daha dəqiq, Muaviya [muˈʕaːwija]), Muaviyə ibn Əbu Sufyan, (ərəb. معاوية بن أبي سفيان‎‎; 603, Məkkə — 6 may 680, Dəməşq) — 661-ci ildən Əməvilər sülaləsinin banisi və ilk xəlifəsi. Paytaxtı Dəməşqə köçürmüşdür. Əbu Sufyanın oğlu, I Yezidin atası.

Müaviyə İmam Əli xəlifə olmamımşdan bir neçə il əvvəl Dəməşqi özü üçün xilafətə keçirmək hazırlıqları görmüşdü. Əli xəlifə olan kimi Müaviyənin işdən uzaqlaşdırılması əmrini verdi (Müaviyə III xəlifə Osman tərəfindən Dəməşqə vali təyin edilmişdi). Amma Müaviyə onun bu əmri ilə razılaşmadı. Bunun nəticəsində İraq və Dəməşq qoşunları "Siffeyn" adlı çöldə üz-üzə gəldilər. Əlinin başçılıq etdiyi ordunun təkidi ilə danışıqlara başlanıldı. Əbu Musa Əşəri Əlinin, Əmr Asın Müaviyənin tərəfindən danışıqlar aparmaq səlahiyyəti aldılar. Onlar münaqişənin həlli üçün İslam dininin və müsəlmanların buyruq və istəklərini araşdırmalı və öz mövqelərini bildirməli idilər.

İmam Həsən xəlifə olduqdan sonra I Müaviyə onunla müharibəyə başladı. Qırğının və İslamın zəifləməsinin qarşısını almaq üçün İmam Həsən müəyyən şərtlər daxilində xilafəti Müaviyəyə vermək barədə onunla sülh sazişi imzaladı.

Müaviyə ölümündən qabaq oğlu I Yezid üçün xalqdan beyət topladı.