Vurğu
Vikipediya, açıq ensiklopediya
Vurğu — sözdəki hecalardan birinin başqalarına nisbətən yüksək intonasiya ilə deyilməsidir.
Vurğu sözdə bir hecadan başqa hecaya keçərkən sözün mənası da dəyişə bilər. Belə sözlər omonim sözlərdir. Omonim sözlər — şəkilcə eyni, mənaca müxtəlif sözlərə deyilir.
Azərbaycan dilində vurğunun uç növü var:
- Heca vurğusu
- Məntiqi vurğu
- Həyəcanlı vurğu