İqnati Kraçkovski

Vikipediya, azad ensiklopediya
Jump to navigation Jump to search
İqnati Yulianoviç Kraçkovski
Игнатий Юлианович Крачковский
Doğum tarixi 4 (16) mart 1883[1]
Doğum yeri Vilna,Rusiya İmperiyası
Vəfat tarixi
Vəfat yeri Leninqrad (Sankt-Peterburq) SSRİ
Dəfn yeri
  • Literatorski mostki[d]
Vətəndaşlığı
Elm sahələri ərəbşünaslıq, şərqşünaslıq
Elmi dərəcəsi filologiya elmlər doktoru
Elmi adı professor
İş yerləri LDU, REA Şərqşünaslıq İnstitu
Təhsili
  • Sankt-Peterburq Dövlət Universitetinin Şərqşünaslıq fakültəsi[d]
Elmi rəhbərləri Bartold V.V., Turayev B.A., Kokovtsev P.K., Rozen V.R., Mednikov N.A., Şmidt A.E.
Tanınmış yetirmələri Şumovski T.A., Belyayev V.İ., Qryazneviç P.A., Dolonina A.A., Şidfar B.Y., Frolova O.B.
Üzvlüyü
Mükafatları "Lenin" ordeni "Lenin" ordeni "Stalin" mükafatı — 1951
İmza

Kraçkovski İqnati Yulianoviç (16.03.1883, Vilnüs – 24.01.1951, Leninqrad) — rus ərəbşünası, sovet ərəbşünaslıq məktəbinin yaradıcılarından biri, akademik (1921).

Həyatı[redaktə | mənbəni redaktə et]

Peterburq Universitetinin Şərq dilləri fakultəsini bitirmişdir (1905). 1918-ci ildən SSRİ-nin bir sıra ali məktəblərinin, xarici akademiyaların və şərqşünaslıq cəmiyyətlərinin üzvü olmuşdur.

450-dən artıq elmi əsərin müəllifidir. Qurani-Kərimi rus dilinə tərcümə etmişdir. Kraçkovski Nizaminin "Leyli və Məcnun" əsərinin mənbələrini araşdırmış, həmin əfsanənin islamdan əvvəl ərəblər arasında dolaşdığını göstərmişdir.

Əsərləri[redaktə | mənbəni redaktə et]

  • "Поэтическое творчество Абу-л-Атахии" ("Записки Восточного Отделения Императорского Русского Археологического Общества", т. XVIII);
  • "Arabica" ("Византийский Временник", т. XIII—XIV);
  • "Мутанабби и Абу-л-Ала" ("Записки Восточного Отделения", т. XIX);
  • "Новозаветный апокриф в арабской рукописи" ("Византийское Время", т. XIV);
  • "Восточный факультет университета святого Иосифа в Бейруте" ("Журнал Министерства Народного Просвещения", 1910);
  • "Легенда о святом Георгии Победоносце в арабской редакции" ("Живая Старина", т. XIX);
  • "Поэт корейшитской плеяды" ("Записки Восточного Отделения", т. ХХ);
  • "Исторический роман в современной арабской литературе" ("Журнал Министерства Народного Просвещения", 1911);
  • "Abu-Hanifa ad-Dinaweri" (Лейден, 1912);
  • "Хамаса Бухтури и ее первый исследователь в Европе" ("Записки Восточного Отделения", т. XXI);
  • "Из эфиопской географической литературы" ("Христианский Восток", т. I);
  • "Из арабской печати Египта" ("Мир Ислама", т. I);
  • "К описанию рукописей Ибн-Тайфура и ас-Сули" ("Записки Восточного Отделения" т. XXI);
  • "Одна из мелькитских версий арабского синаксаря" ("Христианский Восток", т. II);
  • "Арабские рукописи городской библиотеки в Александрии" ("Записки Восточного Отделения", т. XXII) "Абу-л-Фарадж ал-Ва’ва Дамасский. Материалы для характеристики поэтического творчества" (Петроград, 1914).

Mənbə[redaktə | mənbəni redaktə et]

  • Долинина А. А. Игнатий Юлианович Крачковский как исследователь арабской литературы. Народы Азии и Африки 1985. № 2. С. 107—117.
  • Долинина А. А. Из наследия академика И. Ю. Крачковского. Петербургское востоковедение, Вып.8. 1996. С.562-564.

Xarici keçidlər[redaktə | mənbəni redaktə et]

  1. Грязневич П. А. Крачковский Игнатий Юлианович // Большая советская энциклопедия (rus.): [в 30 т.]. / под ред. А. М. Прохорова 3-е изд. Москва: Советская энциклопедия, 1973.Т. 13 : Конда — Кун. С. 356.