İqnati Kraçkovski

Vikipediya, açıq ensiklopediya
Jump to navigation Jump to search
İqnati Yulianoviç Kraçkovski
Игнатий Юлианович Крачковский
Doğum tarixi 16 mart 1883
Doğum yeri Vilna,Rusiya İmperiyası
Vəfat tarixi 24 yanvar 1951
Vəfat yeri Leninqrad (Sankt-Peterburq) SSRİ
Dəfn yeri
  • Literatorskie mostki[d]
Vətəndaşlıq
Elm sahəsi ərəbşünaslıq, şərqşünaslıq
İş yeri LDU, REA Şərqşünaslıq İnstitu
Elmi dərəcəsi filologiya elmlər doktoru
Elmi adı professor
Elmi rəhbəri Bartold V.V., Turayev B.A., Kokovtsev P.K., Rozen V.R., Mednikov N.A., Şmidt A.E.
Tanınmış yetirmələri Şumovski T.A., Belyayev V.İ., Qryazneviç P.A., Dolonina A.A., Şidfar B.Y., Frolova O.B.
Mükafatları "Lenin" ordeni "Lenin" ordeni Stalin mükafatı — 1951
İmza

Kraçkovski İqnati Yulianoviç (16.03.1883, Vilnüs – 24.01.1951, Leninqrad) — rus ərəbşünası, sovet ərəbşünaslıq məktəbinin yaradıcılarından biri, akademik (1921).

Həyatı[redaktə | əsas redaktə]

Peterburq Universitetinin Şərq dilləri fakultəsini bitirmişdir (1905). 1918-ci ildən SSRİ-nin bir sıra ali məktəblərinin, xarici akademiyaların və şərqşünaslıq cəmiyyətlərinin üzvü olmuşdur.

450-dən artıq elmi əsərin müəllifidir. Qurani-Kərimi rus dilinə tərcümə etmişdir. Kraçkovski Nizaminin "Leyli və Məcnun" əsərinin mənbələrini araşdırmış, həmin əfsanənin islamdan əvvəl ərəblər arasında dolaşdığını göstərmişdir.

Əsərləri[redaktə | əsas redaktə]

  • "Поэтическое творчество Абу-л-Атахии" ("Записки Восточного Отделения Императорского Русского Археологического Общества", т. XVIII);
  • "Arabica" ("Византийский Временник", т. XIII—XIV);
  • "Мутанабби и Абу-л-Ала" ("Записки Восточного Отделения", т. XIX);
  • "Новозаветный апокриф в арабской рукописи" ("Византийское Время", т. XIV);
  • "Восточный факультет университета святого Иосифа в Бейруте" ("Журнал Министерства Народного Просвещения", 1910);
  • "Легенда о святом Георгии Победоносце в арабской редакции" ("Живая Старина", т. XIX);
  • "Поэт корейшитской плеяды" ("Записки Восточного Отделения", т. ХХ);
  • "Исторический роман в современной арабской литературе" ("Журнал Министерства Народного Просвещения", 1911);
  • "Abu-Hanifa ad-Dinaweri" (Лейден, 1912);
  • "Хамаса Бухтури и ее первый исследователь в Европе" ("Записки Восточного Отделения", т. XXI);
  • "Из эфиопской географической литературы" ("Христианский Восток", т. I);
  • "Из арабской печати Египта" ("Мир Ислама", т. I);
  • "К описанию рукописей Ибн-Тайфура и ас-Сули" ("Записки Восточного Отделения" т. XXI);
  • "Одна из мелькитских версий арабского синаксаря" ("Христианский Восток", т. II);
  • "Арабские рукописи городской библиотеки в Александрии" ("Записки Восточного Отделения", т. XXII) "Абу-л-Фарадж ал-Ва’ва Дамасский. Материалы для характеристики поэтического творчества" (Петроград, 1914).

Mənbə[redaktə | əsas redaktə]

  • Долинина А. А. Игнатий Юлианович Крачковский как исследователь арабской литературы. Народы Азии и Африки 1985. № 2. С. 107—117.
  • Долинина А. А. Из наследия академика И. Ю. Крачковского. Петербургское востоковедение, Вып.8. 1996. С.562-564.

Xarici keçidlər[redaktə | əsas redaktə]