İstifadəçi:Seyid Mirhəsən ağa

Vikipediya, azad ensiklopediya
Jump to navigation Jump to search


Seyid Həsən ağa
Seyid Mirhəsən ağa


Ayətullah Seyid Mirhəsən ağa Mirbaqir oğlu[redaktə | əsas redaktə]

Həyatı[redaktə | əsas redaktə]

Seyid Mirhəsən ağa 1869-cu ildə İranın Qum şəhərində anadan olmuşdur. Seyid uşaqlıqdan dinə və dini elmlərə böyük maraq göstərirdi. Buna görə də kiçik yaşlarından Qum şəhərində ibtidai dini təhsil almağa başlayır. Seyid Mirhəsəndə İslam elmlərinə olan böyük maraq onu Qum şəhərində aldığı ibtidai dini təhsillə qənaətlənməməyə və təhsilini artırmaq və elmin yüksək qüllələrini fəth etmək üçün dövrün İslam elmləri akademiyası sayılan İraqın “Nəcəf elmiyyə hövzəsinə”getməyə vadar etdi. O, 19-cu əsrin sonlarında Nəcəf elmiyyə hövzəsində dini təhsilə başladı. Nəcəf elmiyyə hövzəsində dövrünün böyük ustadları Axund Xorasani, Ayətullah Seyid Hüseyn Badkubeyi, Ayətullah Seyid Məhəmmədkazım Yəzdi, Ayətullah Seyid Əbülhəsən İsfahani və sair şəxsiyyətlərdən dərs alaraq ictihad dərəcəsinə yüksəlir. Seyid Mirhəsən ağa Nəcəf hövzəsində 22 il təhsil aldıqdan sonra, ağır xəstəliyə tutulur və buna görə də Qum şəhərinə qayıdır. Seyid Qum şəhərinə qayıtdıqdan sonra Azərbaycana gəlmək fikrinə düşür. Bu səfər Seyid Mirhəsən ağa üçün çox uğurlu olur. Çünki Ağa Azərbaycanda şəfa tapır. O, iyirminci əsrin ikinci onilliyində Bakıya gəlir və Molla Xəlil kişi ilə rastlaşır. Molla Xəlil onun nəcib bir şəxs olduğunu görüb ona kömək etmək etmək fikrinə düşür və Ağanı Əhmədliyə dəvət edir. O, Ağaya kənddə yaşamaq üçün yer verir. Ağa Əhmədlidə Məşhədi Məlik kişinin qızı Sara xanımla ailə qurur. Mirhəsən ağanın bu izdivacdan səkkiz övladı olur.

Elmi fəaliyyəti[redaktə | əsas redaktə]

  Seyid Mirhəsən ağa Əhmədli kəndində məskunlaşdıqdan sonra boynundakı İlahi vəzifə olan dini təlim və tərbiyə ilə məşğul olmağa başlayır. Ailə üzvləri Ağanın elmi-tədqiqi fəaliyyəti haqda belə deyirlər:

  "Seyid Mirhəsən ağa hər gün günorta namazına qədər öz otağında dini dərslər keçərdi. Onun çoxlu tələbələri var idi. Hər gün onlara müxtəlif dini elmləri tədris edərdi. Seyid tədrisdən əlavə tədqiqat və araşdırma ilə də məşğul olurdu. O, müxtəlif dini əsərlər yazmışdı. Amma sovet hakimiyyətinin qorxusundan onları kəndin yuxarı hissəsindəki quyulara atdıq. Onun yalnız  Yasin surəsinə yazdığı təfsir əsəri qalmışdır."

Əxlaqi səciyyələri[redaktə | əsas redaktə]

  Seyid ağanın özünə məxsus çox gözəl insani xüsusiyyətləri olmuşdur. Onların bir neçəsini qeyd etmək istəyirik. Seyid ağa əvəz olunmaz xeyriyyəçi idi və səxavtdə tayı-bərabəri yox idi. Ona gələn nəzirləri yetimlərə, kimsəsizlər və şikəstlərə paylayardı. Ağa kənddə xeyriyyəçiliklə yanaşı, böyük maarifçi kimi də tanınmışdı. Kənddə məscid tikiləndə ondan öncə məktəb açmağı məsləhət görüb. Uşaqların təhsilinə qayğı göstərməyi həm xahiş, həm də tələb etmişdi. Şagirdlərin maddi çətinliyini aradan qaldırmaq və onları həvəsləndirmək üçün məsciddə xeyriyyə fondu açdırmişdı. Mömin insanları məktəbə kömək etməyə çağırmışdı. Ağanın bu zəhmətlərini kənd camaatı onun adını əbədiləşdirməklə qiymətləndirdi. 1994-95-ci illərdə həmin dövrdə icra nümayəndəsi işləyən kənd sakini Kərbəlayi Nadirin təşəbbüsü ilə kənddə ən yaxşı küçələrdən birinə Seyid Mirhəsən ağanın adı verildi.

Vəfatı[redaktə | əsas redaktə]

  Seyid Mirhəsən ağa 1946-cı ildə vəfat etmişdir. Ağanın matəm mərsimi çox izdihamlı keçmişdir. Bakının bütün kəndləri və şəhər əhalisi Seyidin dəfnində iştirak etmişdir. Ağanın qəbri Əhmədli kənd qəbiristanlığında möminlərin və Ağanı sevənlərin ziyarət yerinə çevrilib. Qəbri nurla dolsun!

Seyid Mirhəsən ağanın bəzi kəramətləri[redaktə | əsas redaktə]

1. Qırılıb yerə düşən qandallar və kamerada yanmayan işıq[redaktə | əsas redaktə]

1936-37-ci illərin repressiyası başlanır. Mirhəsən ağa da repressiya qurbanı olur.

Qollarını qandallayıb aparanda qandallar iki dəfə qırılıb yerə düşür.Yenə əl çəkmirlər, aparırlar. Bu möcüzədən xəbər tutan Mir Cəfər Bağırov onu qəbul edir.

Bağırov Stalin repressiyasının müdafiəçisi olsa da, rəhmə gəlir: “Mən də seyid nəslindənəm, sən də, əmioğlu daha azadsan, get yaşa!” – deyir.”

Buna baxmayaraq, erməni mafiyasının üzvləri ağanı ölüm kamerasına aparırlar.

Kamerada yanmayan işıq yanmağa başlayır. Demə, ağadan əvvəl də kameraya bir seyid salınıbmış. İstər-istəməz onları səhər evə buraxırlar.

2. Allah vergisi[redaktə | əsas redaktə]

82 yaşlı Müslim kişi başına gələn əhvalatı belə nəql edir:

12 yaşım vardı. Mənsur, mən və xalam oğlu Əkbərlə Əhmədli kəndinin kənarında qoyun otarırdıq. Kəndin üst tərəfi isə sakinlərin bağları idi. Ağlımız kəsmədiyindən “şuluqluq” elədik. Bir gün qoyunlarımızı Seyidin bağında otardıq.

Axşam evə gələndə dedilər ki, ağa sizi çağırır. O, bütün günü etdiyimiz hərəkətləri, qoyunları xəlvətcə haradan, necə aparıb-gətirməyimizi bizə elə danışdı ki, sanki o yanımızda imiş. Onu dinlədikcə həm həyəcanlandıq, həm də vahimələndik... O gündən ağanın evi bizim üçün müqəddəs ocağa çevrildi.

Allah rəhmət eləsin , çox ağır seyid idi. Ona şək-şübhə ola bilməz.Onun yanında yalan danışmaq, qeybət etmək olmazdı.

3. Ağ dəvə qeybə çəkildi[redaktə | əsas redaktə]

Əhmədli kəndində bir ağ dəvə vardı. Dəvənin ayağını zəncirləyib yerə mıxlamışdılar. Onu kəsmək istəyirdilər....

Azan səsi gəldi. Seyid ağa dama çıxıb azan verirdi. Dəvə fınxırıb dik atıldı. Zəncir çürük kəndir kimi ovulub halqaları ətrafa səpələndi. Dəvə azan gələn tərəfə qaçdı. Ağanın evinin qabağında diz çöküb başını yerə endirdi... Dəvə zar-zar ağlayırdı... Seyid ağa dəvəyə yaxınlaşdı, başına əl çəkdi və onun alnından öpdü... Bu dəhşətli mənzərə idi.

Ağa iki dəfə “Allahu əkbər” dedi. Özünü itirən dəvə yiyəsi həyəcanlı halda ağaya yaxınlaşdı, ona təzim edib əlindən öpdü və dedi :

- Cəddinə qurban olum, keç günahımdan... Dəvə isə ağır-ağır ağanın bağına tərəf getməyə başladı. Bağa girən kimi qeyb oldu. Adamlar dəvəni axtarmağa başladılar. Amma nə qədər axtardılarsa, dəvəni tapa bilmədilər. Dəvə qeybə çəkildi. Demə, dəvə döl (boğaz) imiş, qarnında balası varmış. Balalı heyvanı kəsmək böyük günahdır...