Alaxançallı

Vikipediya, açıq ensiklopediya
Jump to navigation Jump to search
Kənd
Picto infobox map.png
Alaxançallı
Daskasan.PNG
Daşkəsən rayonu

40°23′0″N 46°7′0″E / 40.38333°N 46.11667°E / 40.38333; 46.11667Koordinatlar: 40°23′0″N 46°7′0″E / 40.38333°N 46.11667°E / 40.38333; 46.11667


Dövlət Flag of Azerbaijan.svg Azərbaycan
Rayon Daşkəsən rayonu
Hündürlüyü1.568 metr
Saat qurşağıUTC+04:00
Əhalisi622[1] nəfər (2009)
Xəritə
Alaxançallı — yerləşdiyi ərazi Azərbaycan
Alaxançallı
Vikidatada redaktə et: Vikidatada redaktə et

Alaxançallı (digər tarixi adı Alıxançalı)Azərbaycan Respublikasının Daşkəsən rayonunun inzibati ərazi vahidində kənd.[2]

Tarixi[redaktə | əsas redaktə]

Toponimikası[redaktə | əsas redaktə]

Daşkəsən rayonunun Qaraqullar inzibati ərazi vahidində kənd.

Gəncə çayının sahilində, Qoşqar dağının ətəyindədir. Yaşayış məntəqəsi XIX əsrin ortalarında yaranmışdır.

Tədqiqatçıların bir hissəsi toponimi ayrımların alaxançallı nəslinin adı ilə, digər hissəsi isə "Alı xəncərli" şəklində açıqlayaraq "xəncər gəzdirən Alı" yozumu ilə bağlayırlar.

Bu oykonim 1917-ci ildə Alıxançalı şəklində qeydə alınmışdır. Oykonimin düzgün variantı da elə budur.

Kəndin adı Alıxan (antr., alıxanlı nəslinin banisi), çal (bozqır, geniş düzən, meşəsiz sahə) və (mənsub.Ģək.-si) komponentlərindən düzəlib, "Alıxana və ya alıxanlı nəslinə aid düzənlik yer" deməkdir.[3]

Əhalisi[redaktə | əsas redaktə]

İqtisadiyyatı[redaktə | əsas redaktə]

Həmçinin bax[redaktə | əsas redaktə]

Xarici keçidlər[redaktə | əsas redaktə]

İstinadlar[redaktə | əsas redaktə]

  1. Azərbaycan Respublikası Əhalisinin Siyahıyaalınması. Azərbaycan Respublikasının Dövlət Statistika Komitəsi. Bakı-2010. Səh.629
  2. Azərbaycan Respublikasının inzibati - erazi bölgüsü. Məlumat toplusu. Bakı - 2013. 488 səh.
  3. Azərbaycan Toponimlərinin Ensiklopedik Lüğəti. Azərbaycan Milli Elmlər Akademiyası. Nəsimi adına Dilçilik İnstitutu. Şərq-qərb Bakı-2007. səh.427
  4. Azərbaycan Respublikası Əhalisinin Siyahıyaalınması. Azərbaycan Respublikasının Dövlət Statistika Komitəsi. Bakı-2010. Səh.629