Antarktika pinqvini

Vikipediya, açıq ensiklopediya
Jump to navigation Jump to search
Antarktika pinqvini
Antarktika pinqivini və iki balası
Elmi təsnifat
Aləmi: Heyvanlar
Tip: Xordalılar
Yarımtip: Onurğalılar
Sinif: Quşlar
Dəstə: Pinqvinkimilər
Fəsilə: Pinqvinlər
Cins: Antarktika pinqvinləri
Növ: Antarktika pinqvini
Elmi adı
Pygoscelis antarctica
(Forster, 1781)

Wikispecies-logo.svg
Vikinnövlərdə
təsnifat

Commons-logo.svg
Vikianbarda
şəkil

ÜTMS [1]
NCBI {{{1}}}

Antarktika pinqvini (lat. Pygoscelis antarctica) — Antarktika pinqvinləri cinsininə daxil olan pinqivin növü.

Areal[redaktə | əsas redaktə]

Bu növün yayılma arealı Antarktidanın Cənubi Amerikaya yaxın hissəsi, Cənubi Georgiya BuveBalleni adalarıdır. Onlar hətta Folklend adalarına qədər gələ bilirlər. Onlara hətta Antarktikanın sularında üzən aysberqlərin üzərində belə rast gəlinir. Onların ümumi sayı 6,5—7,5 milyon baş olması düşünülür.

Xüsusiyyətləri[redaktə | əsas redaktə]

Yetkin antarktika pinqvinləri 60—70 sm, çəkiləri isə 4,5 kq[1] təşkil edir. Bel hissəsi və başı boz (demək olar ki qarayaya çalır) olur. Ön hissəsi ağ rəngdədir. Boğaz və qulaq hussəsindən qara zolaq keçir. Pinqivinlər yuvanı təbiət daşları üzərində qurur. Dişi və erkək 35 gün ərzində yumurtaya növbəli şəkildə baxır. Balalar artıq 50-60 günlüyündə dənizə çıxır. Yetkin pinqivinlər dənizin 250 metr dərinliyinə enə bilir. Qida əldə etmək məqsədi ilə yumurta qoyduğu yerdən 1000 km uzağa üzə bilir. Əsasən kril və kiçik balıqlarla qidalanır[2].

Qalereya[redaktə | əsas redaktə]

Maraqlı fakt[redaktə | əsas redaktə]

  • 2006-ci ilin iyun-iyul ayları Rio-de-Janeyro sahillərində çoxlu sayda Antarktika pinqivini müşahidə edilmişdir[3]
  • Alimlərin fikirinə görə XXI əsrin sonlarına buzların əriməsi səbəbindən pinüivinlərin 60 % məhv ola bilər[4].

Mənbə[redaktə | əsas redaktə]

İstinadlar[redaktə | əsas redaktə]

  1. Life on Antarctica: Birds
  2. Antarktika pinqivini
  3. Antarktika pinqivinləri Rio-de-Janeyro sahillərində görünmüşdür
  4. Projected asymmetric response of Adélie penguins to Antarctic climate change : Scientific Reports