Azimutal qeyri-uyğunluq

Vikipediya, azad ensiklopediya
Jump to navigation Jump to search

Azimutal qeyri-uyğunluq -adətən kiçik miqyaslı xəritələrdə və nisbətən iri sahələrdə aydın nəzərə çarpır. Geoloji xəritələrdə planda müəyyən fasilədən sonra əmələ gəlmiş çöküntülərin dabanının onun altında yatan müxtəlif süxur horizontlarını kəsməklə təması. Sin: Coğrafi qeyri-uyğunluq, kartoqrafik qeyri-uyğunluq.[1]


Həmçinin bax[redaktə | əsas redaktə]

İstinadlar[redaktə | əsas redaktə]

  1. "Azimutal qeyri-uyğunluq". Geomorfoloji terminlərin izahlı lüğəti. Bakı: "Elm". 2012. səh. 25. ISBN 978-9952-453-14-0.