Bartolo da Sassoferrato

Bartolo da Sassoferrato
Bartolo da Sassoferrato
Doğum tarixi	10 noyabr 1313
Vəfat tarixi	21 iyul 1357 (43 yaşında)
Vəfat yeri	Peruca, Peruca əyaləti[d], Umbriya, İtaliya;
Təhsili	Boloniya Universiteti,; Peruca Universiteti[d];
Fəaliyyəti	hüquqşünas, universitet müəllimi[d], filosof, ilahiyyatçı
	Vikianbarda əlaqəli mediafayllar

Bartolo da Sassoferrato (it. Bartolo da Sassoferrato; 10 noyabr 1313^[1] – 21 iyul 1357, Peruca^[2]) — italyan hüquq professoru və Orta əsrlər Roma hüququnun ən görkəmli qitə hüquqşünaslarından biri.^[3] O, şərhçilər və ya postqlossatorlar kimi tanınan məktəbə mənsub idi. Sonrakı nəsil mülki hüquqşünasların heyranlığı "Bartolist olmadığı təqdirdə heç kim yaxşı vəkil deyil" (yəni Bartolusun davamçısı) məsəli ilə göstərilir.

Həyatı və əsərləri

Bartolo İtaliyanın Marke bölgəsindəki Sassoferrato yaxınlığındakı Venatura kəndində anadan olub. Atası vəkil Franciscus Severi idi.^[4] Anası Alfani ailəsindən idi. O, Çinonun rəhbərliyi altında Peruci Universitetində, Oldradus və Belvisonun rəhbərliyi altında Bolonya Universitetində mülki hüquq təhsili almış və 1334-cü ildə hüquq doktoru dərəcəsi almışdır. 1339-cu ildə əvvəlcə Pizada, sonra isə Perucada dərs deməyə başlamışdır. O, Peruca hüquq məktəbinin xarakterini Bolonya ilə bir səviyyəyə qaldırmış və bu şəhər onu 1348-ci ildə fəxri vətəndaş etmişdir. 1355-ci ildə İmperator IV Karl onu özünün konsulu təyin etmişdir. Peruca şəhərində Baldus de Ubaldis və qardaşları Angelus və Petrus Bartolusun şagirdləri olmuşlar. Bartolus 43 yaşında Peruca şəhərində vəfat etmiş və San Fransisko kilsəsində üzərində "Ossa Bartoli" yazısı olan bir abidə ilə dəfn edilmişdir.^[5]

İstinadlar

1 2 Visuotinė lietuvių enciklopedija Online (lit.).
1 2 Deutsche Nationalbibliothek Record #118652885 // Gemeinsame Normdatei (alm.). 2012—2016.
↑ Ryan, Magnus. "Bartolus of Sassoferrato and Free Cities. The Alexander Prize Lecture". Transactions of the Royal Historical Society. 10. 2000: 65–89. ISSN 0080-4401.
↑ Figgis, J. Neville. "Bartolus and the Development of European Political Ideas". Transactions of the Royal Historical Society. 19. 1905: 147–168. doi:10.2307/3678230. ISSN 0080-4401.
↑ Kisholm, Hyu, redaktorBartolus // Britannika Ensiklopediyası. 3 (XI). Cambridge University Press. 1911. 451–452.

Xarici keçidlər

Rattigan, William. BARTOLUS // Macdonell, John; Manson, Edward William Donoghue (redaktorlar ). Great Jurists of the World. London: John Murray. 1913. 45-57. İstifadə tarixi: 9 mart 2019 – Internet Archive vasitəsilə.
In primam, secundam Codicis partem commentaria
In primam, secundam Infortiati partem commentaria
Bartolo's De Insigniis et Armis
Commentary on Digestum Vetus part 1
Commentary on Digestum Vetus, part 2
Commentary on Digestum Novum, part 1
Commentary on Digestum Novum, part 2
Commentary on three books of Codex
Commentary on Codex, part 1
Commentary on Codex, part 2
Translations of his tracts On Guelphs and Ghibellines and On the Government of a City
Complete works by Bartolus at ParalipomenaIuris

[_b4c5bc3a0e436afb-1] 1 2 Visuotinė lietuvių enciklopedija Online (lit.).

[_cc3b48358c700967-2] 1 2 Deutsche Nationalbibliothek Record #118652885 // Gemeinsame Normdatei (alm.). 2012—2016.

[3] Ryan, Magnus. "Bartolus of Sassoferrato and Free Cities. The Alexander Prize Lecture". Transactions of the Royal Historical Society. 10. 2000: 65–89. ISSN 0080-4401.

[4] Figgis, J. Neville. "Bartolus and the Development of European Political Ideas". Transactions of the Royal Historical Society. 19. 1905: 147–168. doi:10.2307/3678230. ISSN 0080-4401.

[5] Kisholm, Hyu, redaktorBartolus // Britannika Ensiklopediyası. 3 (XI). Cambridge University Press. 1911. 451–452.

[1]

[2]

[3]

[4]

[5]