Karl Zaleman

Vikipediya, azad ensiklopediya
Jump to navigation Jump to search
Karl Zaleman
Karl Qermanoviç Zaleman
Zaleman, Karl Germanovich.jpg
Doğum tarixi
Doğum yeri
Vəfat tarixi (66 yaşında)
Vəfat yeri
Vətəndaşlığı
Təhsili
  • Sankt-Peterburq Dövlət Universitetinin Şərqşünaslıq fakültəsi[d][2]
Fəaliyyəti ədəbiyyat tarixçisi, universitet müəllimi[d]

Karl Qermanoviç Zaleman (28 dekabr 1849 - 13 dekabr 1916) — Rusiya şərqşünası.

Həyatı[redaktə | mənbəni redaktə et]

Karl Qermanoviç Zaleman orta təhsilini Revalda aldıqdan sonra Sankt-Peterburq Universitetinin şərq dilləri fakültəsinə daxil olmuşdur. 1871-ci ildə bu fakültəni bitirən Zaleman 1873-cü ildə magistraturaya daxil olmuş, 1875-ci ildə «Xəqaninin rübailəri» adlı magistr dissertasiyasını müdafiə etmiş, daha sonra Peterburq Universitetində kitabxana köməkçisi vəzifəsində çalışmışdır. 1875-ci ildə 3 sınaq dərsi tədris etmiş, 1876-cı ildə sanskrit-fars şöbəsində «Avesta» və pəhləvi dərslərini tədris etməyə başlamışdır. Bu şöbədə 40 il professor olaraq çalışmış, çox sayda tələbə yetişdirmişdir.

Zaleman türk dili və dialektləri ilə yaxından maraqlanmış, universitetdə tələbə ikən «Rusca-qumuqca lüğət»i yazmışdır (lüğət yazılı şəkildə qalmışdır). Daha sonra Orxon abidələri üzərində tədqiqat aparmışdır. Saleman «Altay dilinin qrammatikası» adlı əsərin müəllifidir. (Onun bu əsərlərinin əlyazıları Rusiya Elmlər Akademiyası Sankt-Peterburq bölməsinin arxivində saxlanılır).

1880-ci ildə Qazanda Qəyyum Nasiridən tatar dilini öyrənmiş, ingilis İncil dərnəyinin təklifi ilə İncili tatar dilinə tərcümə etmişdir.

Karl Zaleman 1916-cı ildə Petroqradda 67 yaşında vəfat etmişdir.

Əsərləri[redaktə | mənbəni redaktə et]

İstinadlar[redaktə | mənbəni redaktə et]

Həmçinin bax[redaktə | mənbəni redaktə et]

Xarici keçidlər[redaktə | mənbəni redaktə et]

  1. 1 2 Залеман Карл Германович // Большая советская энциклопедия (rus.): [в 30 т.] / под ред. А. М. Прохорова — 3-е изд. — Москва: Советская энциклопедия, 1969.
  2. Веселовский Н. И. Залеман, Карл Генрихович (rus.) // Энциклопедический словарьСПб: Брокгауз — Ефрон, 1894. — Т. XII. — С. 187.