Kazan adaları

Vikipediya, azad ensiklopediya
Jump to navigation Jump to search
Kazan adaları
yap. 火山列島
Kazan-retto.jpg
24°46′00″ şm. e. 141°18′00″ ş. u.
Ölkə Yaponiya Yaponiya
Akvatoriya
Adaların sayı 3
Ümumi sahəsi 30 km²
Hündür nöqtəsi 916 m
Əhalisi 400 nəfər (2010-cu il)
Kazan adaları xəritədə
Kazan adaları
Kazan adaları
Kazan adaları (Dünya)
Kazan adaları
Kazan adaları, Dünya
Commons-logo.svg Vikianbarda əlaqəli mediafayllar

Kazan adaları[1] (yap. 火山列島) və ya İvo adaları — üç adadan ibarət olan adalar qrupu. Bonin adalarının cənubunda yerləşir. Oqasavara adaları ilə Marian adaları arasında qərarlaşan adalar Tokiodan 2000 km cənubda yerləşir. İnzibati cəhətdən Tokio prefekturası ərazisində yerləşir.

Coğrafiya[redaktə | əsas redaktə]

Vulkanik adalardır. Kazan adaları üç adadan ibarətdir:

  • Şimali İoto (yap. 北硫黄島) «Şimal şimal ada» — sahəsi 5,57 km², hündürlüyü 792 m (Sakaqiqamine dağı)
  • İoto (yap. 硫黄島) «Şimal ada» — sahəsi 20,6 km², hündürlüyü 169 m (Suribati dağı)
  • Cənubi İoto (yap. 南硫黄島) «Şimal cənub ada» — sahəsi 3,54 km², hündürlüyü 916 m

İotoda Yaponiyanın özünü müdafiə dəniz qüvvələrinə məxsus avia baza yerləşir. Burada 400 əsgər vardır. Digər adalarda isə yaşayış yoxdur.

Tarixi[redaktə | əsas redaktə]

Kazan adaları 1889-ci ilə qədər yaşayışsız olmuşdur. Adalara İzu adalarından insanlar köçürülmüşdür. 1891-ci ildə adalar Yaponiyaya birləşdirilir[2][3].

1939-cu ildə adalarda 1100 nəfər yaşayırdı. İoto adasında Hiqasi, Minami, Nisi, Kita və Motoyama, Şimali İoto adasında isə İsinomura və Nisimura kəndləri yerlərşirdi.

Şəkillər[redaktə | əsas redaktə]

İstinadlar[redaktə | əsas redaktə]

  1. "火山列島". Nihon Daihyakka Zensho (Nipponika) (Japanese). Tokyo: Shogakukan. 2013. OCLC 153301537. İstifadə tarixi: 2013-10-09. (#parameter_ignored)
  2. "火山列島". Nihon Rekishi Chimei Taikei (Japanese). Tokyo: Shogakukan. 2013. OCLC 173191044. İstifadə tarixi: 2013-10-09. (#parameter_ignored)
  3. Brand, Donald D. The Pacific Basin: A History of its Geographical Explorations The American Geographical Society (New York, 1967) p.123.