Məhyəddin Məhərrəmoğlu

Vikipediya, açıq ensiklopediya
Keçid et: naviqasiya, axtar
Mehyeddin.jpg

Məhyəddin Məhərrəmoğlu İsmayılov — Azərbaycan Yazıçılar Birliyinin üzvü, “Qızıl Qələm” mükafatçısı

Həyatı[redaktə | əsas redaktə]

Məhyəddin Məhərrəmoğlu 1 may 1942-ci ildə Kəlbəcər rayonunun Bağlıpəyə kəndində anadan olmuşdur. 1953-cü ildə doğma kəndlərindəki ibtidai məktəbi bitirdikdən sonra Qılınclı kənd orta məktəbində təhsilini davam etdirməklə orta tehsil almışdır. 1960-1962-ci illərdə istehsalatda işləmiş, 1964-cü ildə Həsən bəy Zərdabi adına Kirovabad Pedoqoji İnstitutunun (indiki Gəncə Dövlət Universiteti) dil-ədəbiyyat fakultəsinin qiyabi şöbəsinə qəbul olmuş, və buranı bitirmişdir. 1965-ci ilin sentyabr ayında Ağdaban kənd yeddillik məktəbində Azərbaycan dili və ədəbiyyat müəllimi kimi fəaliyyətə başlamış, iki ildən sonra Şurtan kənd məktəbində ixtisası üzrə işləmiş, bundan sonra Kəlbəcər rayon Şorbulaq kənd orta məktəbinə direktor təyin edilmiş, rayonun işğalına qədər bu təhsil ocağına rəhbərlik etmişdir. O Kəlbəcərdə fəaliyyət göstərən “Dəlidağın nəğmələri! ədəbi birliyinin fəal üzvü olmuşdur. Kəlbəcərin işğalından sonra Mingəçevirdə məskunlaşmış ,1997-ci ilə qədər 26 saylı rayon köçkün orta məktəbinde müəllim işləmiş, həmin ildən etibarən rayonun 118 saylı orta məktəbinə rəhbərlik etmişdir. Orta məktəbin aşağı siniflərində oxuduğu illərdə şeirlər yazmış, “Yenilik” qəzetində dərc olunan “Onsuz da yanmalıyam” adlı ilk əsəriylə ədəbiyyat aləminə qədəm qoymuşdur. Sonrakı illərdə, xüsusilə de ali məktəbdə oxuduğu zaman və ondan sonrakı dövrlərdə Gəncədə çıxan Kirovabad Kommunisti qəzetlərdə və respublika mətbuatında müntəzəm olaraq şeirləri dərc olunmuşdur. 2006-cı ildən Azərbaycan Yazıçılar Birliyinin üzvüdür.

2013-cü ildə Azərbaycan Kütləvi İnformasiya Vasitələri İşçiləri Həmkarlar İttifaqının fərdi üzvü kimi “Qızıl Qələm” mükafatçısıdır.

Kitabları[redaktə | əsas redaktə]

  • “Ağlı-qaralı dünyam”- “Azərnəşr” – 1999,192 səh.3000 nüsxə.
  • “Dünya həmin dünyadı” – “Adiloğlu” – 2007,284 səh.1000 nüsxə.

Şeirləri[redaktə | əsas redaktə]

Azərbaycan – Türkiyə dostluğuna                                                  
Millətimin öz eli,
Millətimin öz dili,
Millətimin sağ əli
Böyük qardaş, Türkiyə!
Nəyaxşı ki, sən varsan.
Qeyrətimdi, qeyrətim
Şöhrətimdi şöhrətin,
Zəhmətimdi zəhmətin
Böyük qardaş, Türkiyə!
Nə yaxşı ki, sən varsan.
Haqq yoludu yolumuz,
Əyilməzdi qolumuz,
Düşməndi sağ solumuz
Böyük qardaş, Türkiyə!
Nə yaxşı ki, sən varsan.
Sözün doğru,əhdin düz
Səndə gördüm bircə üz,
Tükənməzdir eşqimiz
Böyük qardaş, Türkiyə!
Nə yaxşı ki, sən varsan.
Ucalırsan, ucallam,
Bac alarsan, bac allam,
Hərvaxt yanında ollam
Böyük qardaş, Türkiyə!
Nə yaxşı ki, sən varsan.
Kontraktlar bağladıq
Düşmən qəlbin dağladıq
Bir Millətik, bir adıq
Böyük qardaş, Türkiyə!
Nə yaxşı ki, sən varsan.
Bu dünyadan küsmüşəm
Çox hoqqabaz şeşələnib
Qarşısından əsməmişəm,
Əzilmişəm düz söz üstə
Haqq səsimi kəsməmişəm
Nazilanə nazilmişəm,
Anlamaza çox gülmüşəm...
Hamını doğma bilmişəm,
Yıxılanı kəsməmişəm.
Gəl toxunma Məhyəddinə,
Daşa dəyib dönə-dönə
Çox zülm edib dövran mənə,
Bu dünyadan küsməmişəm.
Məni
Ötəri bir həvəs bilmə eşqimi,
Bənzətmə vədasız qonağa məni.
Sənin işıq saçan qara gözlərin
Bağlayıb o qaymaq dodağa məni.
Bənövşə qoxuyur canan – buxağın,
Lalə qönçəsidi yoxsa yanağın
Şərbət çeşməsidi dilin – dodağın,
Qadağan etmisən bulağa məni.
Nəfəsindən gəlir cənnət havası,
Yıxdı Məhyəddini eşqin havası,
Ay bizim yerlərin nazlı sonası
Axır ki, gətirdin qınağa məni.
Get desən getmərəm
Qadanı al – desəm almağa nə var,
Eşqinlə bulud tək dolmağa nə var,
Sənin həsrətindən ölməyə nə var,
Qal desən qalaram, öl – desən ölləm.
Bu naz – qəmzən ilə yaman durmusan,
Bu dünya üstündə dünya qurmusan,
Ay zalım, qadanı hər zaman inan –
Al desən alaram, böl desən bölləm.
Könlüm nalə çəkib coşub – çağlayır,
Çiçəklər göz yaşın sübhə saxlayır.
Tale Məhyəddinlə ülfət bağlayır,
Get desən getmərəm, gəl desən gəlləm.
Düşsün
Sənin eşqin Məni kül edəcəkdi,
Qoy deyim söhbətim ellərə düşsün.
Əlindən çəkdiyim qüssələr, qəmlər
Şirin nəğmə kimi dillərə düşsün.
Bizim bu eşqimiz möcüzə nağıl,
Dağılıb başımdan çıxıbdı ağıl,
Ay zalım, dərdimə özün çarə qıl –
Qoyma ki, işimiz əllərə düşsün.
Fikirlər dolanır başımda min – min,
Daha usanmışam əlindən qəmin.
Qıyma ki canından bezib Məhyəddin –
Sənsiz baş götürüb çöllərə düşsün.

İstinadlar[redaktə | əsas redaktə]