Məzmuna keç

Maltoza

Vikipediya, azad ensiklopediya
Maltoza
Kimyəvi quruluşun şəkli
Ümumi
Sistematik adı Maltoza
Kimyəvi formulu C12H22O11
Fiziki xassələri
Sıxlıq 1,54 q/sm3 q/sm³
Termik xüsusiyyətlər
Ərimə nöqtəsi 160–165 °C °C
Təsnifatı
CAS-da qeyd. nöm. 69-79-4
PubChem
EINECS-də qeyd. nöm. 200-716-5
SMILES
InChI
RTECS LZ6600000
ChEBI 17306
Məlumatlar normal şərait (25 °C, 100 kPa) üçün verilmişdir.

Maltoza və ya səməni şəkəri — iki qlükoza qalığından ibarət təbii disaxariddir. Onun molekulunda qlükoza qalıqları α(1→4) qlikozid rabitəsi ilə birləşir.[1] Maltoza nişastanın və qlikogenin fermentativ parçalanması zamanı əmələ gələn əsas ara məhsullardan biridir.[2]

Maltozanın nişastanın çevrilmə məhsulu kimi öyrənilməsi XIX əsrdə karbohidrat kimyasının inkişafı ilə bağlı olmuşdur. Cornelius O'Sullivan 1872-ci ildə nişastanın çevrilmə məhsullarını araşdırmış və maltozanın xüsusiyyətlərinin öyrənilməsinə mühüm töhfə vermişdir.[3]

Maltoza C12H22O11 molekul formuluna malikdir. Onun molekulu iki D-qlükoza qalığından ibarətdir. Bu qalıqlardan birinin anomer karbonu digər qlükoza qalığının dördüncü karbon atomundakı hidroksil qrupu ilə α(1→4) qlikozid rabitəsi əmələ gətirir.[1]

Maltoza bərpaedici şəkərdir, çünki molekulda sərbəst yarıasetal hidroksil qrupu qalır. Bu xüsusiyyətə görə maltoza sulu məhlulda α- və β-anomer formaları arasında mutarotasiya göstərə bilər.[4]

Maltozanın açıq və tsiklik formaları arasındakı tarazlıq

Fiziki xassələri

[redaktə | vikimətni redaktə et]

Maltoza ağ rəngli kristal maddədir, suda yaxşı həll olur və şirin dada malikdir. Onun nisbi şirinliyi saxarozadan aşağıdır. Molyar kütləsi 342,30 q/mol-dur.[5]

Alınması və mənbələri

[redaktə | vikimətni redaktə et]

Maltoza təbiətdə əsasən nişastanın hidrolizi zamanı əmələ gəlir. Cücərən taxıllarda, xüsusilə səmənidə, nişastanın amilaza fermentləri ilə parçalanması nəticəsində maltoza miqdarı artır.[2] Buna görə maltoza pivəbişirmə və qida texnologiyası ilə bağlı proseslərdə mühüm karbohidratlardan biri hesab olunur.

Hidrolizi və həzmi

[redaktə | vikimətni redaktə et]

Maltoza turşuların və ya fermentlərin təsiri ilə hidroliz olunaraq iki qlükoza molekuluna parçalanır:

İnsan orqanizmində maltozanın parçalanması əsasən nazik bağırsağın fırçalı haşiyəsində yerləşən α-qlükozidaza fermentləri, o cümlədən maltaz-qlükoamilaza və saxaraza-izomaltaza kompleksləri vasitəsilə baş verir.[6] Bu fermentlərin fəaliyyətində pozğunluq olduqda nişasta və disaxaridlərin həzmi zəifləyə bilər.

İzomaltoza ilə fərqi

[redaktə | vikimətni redaktə et]

Maltozanın struktur izomeri olan izomaltoza da iki qlükoza qalığından ibarətdir. Lakin izomaltozada qlükoza qalıqları α(1→6) qlikozid rabitəsi ilə birləşir. Maltozada isə rabitə α(1→4) tipindədir.[1]

İzomaltozanın quruluşu
  1. 1 2 3 Sinnott, Michael L. Carbohydrate Chemistry and Biochemistry: Structure and Mechanism (ingilis). Cambridge: Royal Society of Chemistry. 2007. 44–48. ISBN 978-0-85404-256-2.
  2. 1 2 Nelson, David L.; Cox, Michael M. Lehninger Principles of Biochemistry (ingilis) (7). New York: W. H. Freeman. 2017. 251–256. ISBN 978-1-4641-2611-6.
  3. ↑ O'Sullivan, Cornelius. "On the transformation-products of starch". Journal of the Chemical Society (ingilis). 25. 1872: 579–588. doi:10.1039/JS8722500579.
  4. ↑ Varki, Ajit; Cummings, Richard D.; Esko, Jeffrey D.; Stanley, Pamela; Hart, Gerald W.; Aebi, Markus; Mohnen, Debra; Kinoshita, Taroh; Packer, Nicolle H.; Prestegard, James H.; Schnaar, Ronald L.; Seeberger, Peter H. Essentials of Glycobiology (ingilis) (4). Cold Spring Harbor: Cold Spring Harbor Laboratory Press. 2022. ISBN 978-1-62182-421-3.
  5. ↑ "Maltose". PubChem (ingilis). National Center for Biotechnology Information. 30 aprel 2026 tarixində arxivləşdirilib. İstifadə tarixi: 29 aprel 2026.
  6. ↑ Tannous, Stephanie; Stellbrinck, Tammy; Hoter, Abdullah; Naim, Hassan Y. "Interaction between the α-glucosidases, sucrase-isomaltase and maltase-glucoamylase, in human intestinal brush border membranes and its potential impact on disaccharide digestion". Frontiers in Molecular Biosciences (ingilis). 10. 2023: 1160860. doi:10.3389/fmolb.2023.1160860.
  • Харрис Г. Основы биохимической генетики человека. Москва, 1973.
  • Химия углеводов. Москва, 1967.