Məzmuna keç

Mstislav Çernov

Bu seçilmiş məqalədir. Daha çox məlumat üçün bura klikləyin.
Vikipediya, azad ensiklopediya

Mstislav Çernov
Doğum tarixi 1985(1985)[1] (40–41 yaş)
Doğum yeri
Təhsili
Fəaliyyəti fotoqraf, hərbi müxbir[d], jurnalist, fotojurnalist, reportyor, kinorejissor
Üzvlüyü
Mükafatları 5-ci dərəcəli "Knyaz Yaroslav Mudrı" ordeni — 2025
Presszvanie Taras Şevçenko adına Ukrayna Milli Mükafatı — 2024 Academy Award for Best Documentary Feature Film — 2024
mstyslav.com
Vikianbarın loqosu Vikianbarda əlaqəli mediafayllar

Mstislav Andreyeviç Çernov (ukr. Мстислав Андрійович Чернов; 1985[1], Xarkov) — Ukrayna rejissoru, hərbi müxbiri, videoqrafı, fotoqrafı, fotojurnalisti və yazıçısı. O, xüsusilə Rusiya–Ukrayna müharibəsi zamanı çəkdiyi reportajlar və sənədli filmlərlə beynəlxalq səviyyədə tanınmışdır. Çernov uzun müddət beynəlxalq media qurumları ilə əməkdaşlıq etmiş, münaqişə zonalarından hazırladığı materiallarla diqqət çəkmişdir.

Çernovun ən məşhur işi 2024-cü ildə "Ən yaxşı sənədli film" nominasiyasında Oskar mükafatı qazanan "Mariupolda 20 gün" filmi olmuşdur. Film 2022-ci ildə Mariupol şəhərində baş verən hadisələri və mühasirə şəraitindəki humanitar böhranı əks etdirir. Bu əsər həm beynəlxalq kino ictimaiyyəti, həm də siyasi dairələr tərəfindən geniş rezonans doğurmuşdur.

Sonrakı illərdə Çernov sənədli kino sahəsində fəaliyyətini davam etdirmiş, müharibə və insan taleləri mövzusunu əhatə edən yeni layihələr üzərində çalışmışdır. Onun "Andreyevkaya 2000 metr" adlı filmi 2025-ci ildə beynəlxalq festivallarda nümayiş etdirilmiş və mükafatlara layiq görülmüşdür.

Həyatı

[redaktə | vikimətni redaktə et]

O, Avromaydan hadisələrini, Ukraynanın şərqində müharibəni, "Malaysia Airlines" şirkətinə məxsus "Boeing 777" təyyarəsinin vurulmasının nəticələrini, Suriyada vətəndaş müharibəsini, İraqda Mosul uğrunda döyüşləri, həmçinin Mariupolun mühasirəsi də daxil olmaqla Rusiyanın 2022-ci ildə Ukraynaya müdaxiləsini işıqlandırmışdır. Bu fəaliyyətinə görə o, "Cəmiyyətə xidmətə görə" Pulitser mükafatı, "Deutsche Welle Freedom of Speech Award", Georgi Qonqadze mükafatı, "Knight International Journalism Awards", "Biagio Agnes Awards", "Bayeux Calvados-Normandy Awards", "Elijah Parish Lovejoy Awards", "Free Media Awards", "CJFE International Press Freedom Awards" və "Royal Television Society Television Journalism Awards" kimi nüfuzlu mükafatlara layiq görülmüşdür.[2] 2022-ci ilin yekunlarına əsasən, o, "NV 2022 Müharibə İlində İnsanlar"[3] və "Forbes Ukrayna" tərəfindən tərtib edilən "Ukrayna müqavimətinin simvoluna çevrilmiş 14 mahnı, foto və incəsənət obyekti" reytinqlərinə daxil edilmişdir.[4] Çernovun Mariupoldan hazırladığı videomateriallar "Mariupolda 20 gün" filminin əsasını təşkil etmişdir. Həmin ekran əsəri "Oskar"[5] və "BAFTA" mükafatlarının qalibi olmuş,[6][7] Çernovun özü Amerika Rejissorlar Gildiyasının mükafatını almışdır.[8]

Mstislav Çernov "Associated Press" agentliyinin jurnalisti və Ukrayna Peşəkar Fotoqraflar Assosiasiyasının prezidentidir. Onun hazırladığı materiallar dünya miqyasında "CNN", "BBC", "New York Times", "Washington Post" və digər aparıcı kütləvi informasiya vasitələrində dərc olunmuş və yayımlanmışdır. Çoxsaylı müsabiqələrin qalibi olan Çernov ""Linkvist" mükafatı, Rori Pek mükafatı, Kral Televiziya Cəmiyyətinin mükafatı, "DW" tərəfindən verilən "Söz azadlığına görə" mükafatı,[9] beynəlxalq qeyri-hökumət təşkilatı olan "Sərhədsiz Reportyorlar"ın "Mətbuat azadlığı mükafatı"[10] və Taras Şevçenko adına Ukrayna Milli mükafatı ilə təltif edilmişdir.[11]

Münaqişə zonalarında fəaliyyəti zamanı Çernov bir neçə dəfə yaralanmışdır. O, həmçinin "Ukrayna PEN" klubunun üzvüdür.[12]

Üslubu

[redaktə | vikimətni redaktə et]

Müstəqil icmalçılar sənətkarın bəşəriyyətə olan dərin rəğbətini xüsusi qeyd etmiş, bu amilin onun əsərlərini təsirli etdiyini bildirmişdilər. Onlar, həmçinin Çernovun yaradıcılığının geniş spektrini və onun detallara qarşı müstəsna baxışını təsdiqləmişdilər.[13]

Xarkovda keçirilən fotosərginin kuratoru və ukraynalı fotoqraf Vladimir Oqloblin Çernovun yaradıcılığını şərh etmiş və bildirmişdir ki, Mstislav olduqca dərin baxışa malikdir və onun öz əsərlərinin qəhrəmanlarına qarşı böyük həmdərdlik nümayiş etdirdiyi aydın şəkildə görünür. Oqloblinin fikrinə görə, Çernov gördüklərini ötürmək mövzusunda nadir bir istedada və güclü duyuma sahibdir.[14]

"Associated Press" agentliyinin Avropa xəbər bölməsinin direktoru Karo Kril Çernovu bir sıra mühüm hadisələrdəki iştirakı sayəsində ən çətin şəraitdə süjeti inkişaf etdirmək qabiliyyətinə malik, nadir və çoxformatlı bir jurnalist kimi xarakterizə etmişdir. Kril qeyd etmişdir ki, o, fitri bir vizual hekayəçidir və demək olar ki, hər bir təsvirində özünü büruzə verən bəşəri şəfqət hissi onun hər bir işinə anidən təsir bağışlamaq xüsusiyyəti qazandırır.[15]

Kral Televiziya Cəmiyyətinin münsifləri isə vurğulamışlar ki, Çernov detallara qarşı müstəsna diqqət yetirir. Onun portfelində bir çox xəbər hadisələrinin əsasını təşkil edən emosiyaları, qorxu və bəzən panika hisslərini tam dolğunluğu ilə əks etdirən kadrlar toplusu mövcuddur.[16]

Çernovun özü hesab edir ki, müharibə tərənnüm edilməməli, olduğu kimi təsvir olunmalıdır. Öz fəaliyyətini şərh edərək o bildirmişdir ki, hərbi jurnalistikadan mütləq şəkildə zövq almır, lakin doğru zamanda doğru yerdə olduğunu düşünür. Bununla belə, o, fəaliyyətinin müəyyən bir mərhələdə "National Geographic"in tapşırıqları kimi fərqli fotoqrafiya sahələrinə keçə biləcəyini də istisna etməmişdir.[17] Fotoqrafın qənaətinə görə, yaxşı bir kadr əldə etmək üçün bəzən risk etmək zəruridir. O qeyd etmişdir ki, baş verənləri göstərmək üçün hadisələrin mərkəzində olmaq lazımdır və əgər insan özünü həddindən artıq qoruyarsa, ən vacib anları heç vaxt çəkə bilməz.[18]

Texniki tərəfdən Çernov hər zaman yanında daşıya biləcəyi və istənilən vaxt çəkilişə hazır olan daha sadə və kiçik avadanlıqlarla işləməyə üstünlük verir. O, kiçik kameralardan istifadə edir və bir qayda olaraq ştativ tətbiq etmir.[19]

Fotolayihələri

[redaktə | vikimətni redaktə et]

2013-cü ildən etibarən Çernov Kiyevdə "Pəncərələrdən boylanarkən" layihəsini həyata keçirmişdir. 2013-cü ildə Yaroslavov Val küçəsi 15 ünvanındakı binanın pəncərələrini əsasən xarkovlu fotoqraf Aleksey İvanitskiyə məxsus inqilabdan əvvəlki dövrün portretləri bəzəmişdir. Bu fotoşəkillərin əksəriyyətində xarkovlular, o cümlədən fotoqrafın nəvəsi ilə birlikdə çəkilmiş avtoportreti təsvir olunmuşdur. Layihənin bu mərhələsində fotoqraf Vladimir Oqloblin tərəfdaş qismində çıxış etmiş və istifadə olunan fotoşəkillər onun şəxsi kolleksiyasından götürülmüşdür.[20]

2014-cü ildə layihənin ikinci hissəsi Şevçenko küçəsi 5 ünvanındakı binanın pəncərələrində yerləşdirilmişdir. Bu mərhələ Taras Şevçenkonun 200 illik yubileyinə həsr olunmuşdur. Layihə üçün şairin Avromaydanın müasir rəssamları tərəfindən çəkilmiş portretləri seçilmişdir. 2020-ci ilin dekabr ayında layihənin üçüncü mərhələsi çərçivəsində "Renovasiya xəritəsi" ictimai birliyi ilə tərəfdaşlıq şəraitində "Yatmış ev" sərgisi təşkil edilmişdir. Bu instalyasiya Taras Şevçenko bulvarı 19 ünvanında yerləşən və "Əjdahalı daş bina" kimi tanınan tərk edilmiş tikilinin pəncərələrinə inteqrasiya olunmuş arxiv fotoşəkillərindən ibarət olmuşdur. Fotolarda ukraynalı fotoqraf İvan Karpovun müəllifi olduğu, ənənəvi geyimli ukraynalıların arxiv portretləri nümayiş etdirilmişdir. İnsanların reallıqdan getdikcə uzaqlaşaraq media və reklamın yaratdığı dünyaya qərq olmasını simvolizə etmək məqsədilə fotoşəkillərdəki şəxslərin gözləri kompüter qrafikası vasitəsilə qapadılmışdır. Ekspozisiyanın əsas elementini Qriqori Skovorodanın böyük portreti təşkil etmişdir.[21]

Karyerası

[redaktə | vikimətni redaktə et]

Bədii və sənədli fotoqrafiya

[redaktə | vikimətni redaktə et]

Çernov fotoqraflıq fəaliyyətinə 2005-ci ildə Xarkovun yerli "MediaPort" informasiya agentliyində işləməklə başlamışdır.[22][23] 2008-ci ildə o, "Xarkov. Şəhər sakinlərin gözü ilə" adlı yerli fotosərgidə birinci mükafata layiq görülmüşdür. Elə həmin il onun "Musica per somnia" adlı ilk fərdi fotosərgisi keçirilmişdir. Bu sərgi, Çernovun yapon skripkaçı Sayaka Şodjinin çəkdiyi fotolarından təsirlənən Xarkov Filarmoniyasının direktoru Yuri Yankonun dəstəyi ilə təşkil olunmuşdur.[24] 2009-cu ildə Çernov şəhərin qədim memarlıq nümunələrinin dağıdılması hallarını işıqlandırdığı "Demək olar ki, itirilmiş Xarkov" adlı yerli fotosərgidə birinci yeri tutaraq daha bir mükafat qazanmışdır.[25]

2008-ci ildən başlayaraq Çernov "Çernobıl uşaqlarına" və "Novick Cardiac Alliance" beynəlxalq layihələri ilə əməkdaşlıq edərək ürək əməliyyatlarını lentə almışdır.[26] O, 2012-ci ildə Kambocada yaşamış və diqqətini yerli mədəniyyət və tibb layihələrinə yönəltmişdir.[27]

Həmin dövrə qədər, yəni 2013-cü ildə Çernovun yaradıcılığı ümummilli səviyyədə tanınmışdır. Onun fotoşəkilləri "İlin fotoqrafı" müsabiqəsinin "Sənədli fotoqrafiya" nominasiyasında ona birincilik qazandırmışdır.[28] Eyni zamanda, Çernov "Pentax Awards Ukraine 2013"[29] və "Ukraynanın ən yaxşı press-fotoqrafı" müsabiqəsinin "Portret" nominasiyasının qalibi olmuşdur. O dövrdə Çernov qırxdan çox ölkədə çəkilişlər aparmış və 2013-cü ildə Uzaq Şərqdən çəkdiyi fotoların nümayiş olunduğu "Yağışlar mövsümü" adlı növbəti fərdi sərgisini keçirmişdir.[30][31]

2013-cü ildə Çernov "Ukrayna Peşəkar Fotoqraflar Assosiasiyası" ictimai birliyinin prezidenti seçilmişdir.[32][33] Onun tərk edilmiş binaların pəncərələrində böyük ölçülü qədim fotoşəkillərin yerləşdirildiyi "Pəncərələrdən boylanarkən" adlı bədii instalyasiya layihəsi ölkə mətbuatının diqqətini cəlb etmiş və növbəti illərdə də təkrarlanmışdır.[33][34][35] 2013-cü ildə Çernov "Unframe" beynəlxalq sənədli fotoqrafiya layihəsində iştirak etmək üçün dəvət almışdır.[36]

Jurnalistika

[redaktə | vikimətni redaktə et]

2013-cü ilin yayında İstanbulda çəkiliş aparan Çernov Gəzi parkı və Taksim meydanındakı etiraz aksiyalarının mərkəzinə düşmüşdür. Zorakılıq hallarının şahidi olması Çernova dərindən təsir etmiş və onun bədii və sənədli fotoqrafiyadan münaqişələrin və müharibələrin işıqlandırılmasına keçid etməsinə səbəb olmuşdur.[37]

Avromaydan

[redaktə | vikimətni redaktə et]

2013-cü ilin sonunda Kiyevdə qətllər, Prezident Viktor Yanukoviçin qaçışı və Ləyaqət inqilabı ilə nəticələnən kütləvi etiraz aksiyalarına səhnə olmuşdur. Çernov bu hadisələri "MediaPort" və "Unframe" nəşrlərinin müxbiri kimi lentə almışdır. Zorakılığın artdığı dövrdə o, bir neçə dəfə hücuma məruz qalmış və yaralanmışdır. 2013-cü ilin dekabr ayının əvvəlində milis əməkdaşları mətbuat nümayəndələrinə hücum etmiş və Çernovun qoluna xəsarət yetirmiş, vəsiqəsini cırmış və fotoavadanlığını məhv etmişdilər.[38] 2014-cü ilin yanvarında "Mətbuat" nişanına məhəl qoymayan milis əməkdaşı qəsdən Çernovun üzərinə səs-küy qumbarası atmış, nəticədə fotoqrafın ayaqları və gözləri qəlpə yaraları almışdır.[39][40]

Kiyevdə baş tutmuş hadisələr beynəlxalq aləmdə böyük diqqət qazanmışdır. Bir çox beynəlxalq reportyor sonradan Krımın Rusiya tərəfindən ilhaqı və Donbass müharibəsi ilə əvəzlənən Ukrayna inqilabını işıqlandırmaq üçün ölkəyə gəlmişdir. Çernov xarici jurnalistlərə köməklik göstərmiş, "Associated Press" agentliyi üçün tərcüməçi və strinqer kimi fəaliyyətə başlamışdır. O, 2014-cü ilin may ayından etibarən "Associated Press"də frilans işçi kimi fəaliyyətini davam etdirmişdir.[15][37]

Associated Press

[redaktə | vikimətni redaktə et]

2014-cü ilin iyul ayından Çernov artıq "Associated Press"in müstəqil çoxformatlı (mətn, foto və videomateriallar hazırlayan) jurnalisti kimi çalışmışdır.[15] Rusiyanın hərbi istilası Ukraynada növbəti münaqişə zonası yaratmış və Çernov 2014-cü ildə hadisələri cəbhənin hər iki tərəfindən çatdıran azsaylı jurnalistlərdən biri olmuşdur.[17][41]

Onun Donbassda "Associated Press" üçün müstəqil fəaliyyətinin üçüncü günündə "Malaysia Airlines" şirkətinə məxsus 17 nömrəli reys vurulmuşdur. Hadisə yerindən ilk fotoşəkilləri məhz Çernov çəkmişdir. Bu reportaj qəzanın "Associated Press" tərəfindən işıqlandırılmasında mühüm rol oynamışdır. Bu fəaliyyətinə görə Çernov Kral Televiziya Cəmiyyəti tərəfindən "İlin gənc istedadı" mükafatı ilə təltif edilmişdir.[15]

Növbəti illərdə Çernov "Associated Press"in jurnalisti və hərbi müxbiri kimi Suriyada vətəndaş müharibəsini, İraqda Mosul uğrunda döyüşləri,[37] habelə Yunanıstan, Şimali Makedoniya, Sloveniya, Xorvatiya, Macarıstan, Avstriya və Almaniyada Avropa boyunca tuğyan etmiş miqrasiya böhranını sənədləşdirmişdir.[36] 2017-ci ildə Mosulda snayper gülləsi Çernovun kamerasını deşmiş və onun zirehli jiletində qalmışdır.[17] Mstislavın İraqdan hazırladığı videoçarxlar 2017-ci ildə Rori Pek mükafatının, həmçinin 2017-ci[42] və 2018-ci[43] illərdə Kral Televiziya Cəmiyyətinin mükafatlarının finalına vəsiqə qazanmışdır.

Fotoqrafın reportajları dünyanın müxtəlif aparıcı media qurumlarında, o cümlədən "The Independent",[44] "The Seattle Times",[45] "Military Times",[46] "Navy Times",[47] "Washington Examiner",[48] "The Epoch Times"[49] nəşrlərində dərc edilmişdir. Çernovun fotoşəkilləri həmçinin "The New York Times", "Washington Post", "Wall Street Journal", "Forbes", "The Guardian", "The Daily Telegraph", "Daily Mail", "Le Monde", "Deutsche Welle", "Die Zeit" və digər qəzetlərdə dərc olunmuşdur. Onun hazırladığı videolar "BBC", "Euronews", "CNN", "Fox News Channel", "Sky News", "Al Jazeera" kimi resursların efirində yayımlanmışdır.[36] 2016-cı ildə Kral Televiziya Cəmiyyətinin münsiflər heyəti jurnalistin işini belə xarakterizə etmişdir: "Çernovun kadrlarının əhatə dairəsini, həcmini və qlobal yayımını nəzərə alsaq, ötən il elə günlər olmuşdur ki, biz bütün günü onun reportajlarını izləmişik".[16]

2020-ci ilin bahar aylarında Mstislav Çernov Liviyada və Suriyada fəaliyyət göstərmiş, Türkiyədə baş tutmuş miqrasiya böhranını işıqlandırmışdır. O, həmin ilin may-iyul və sentyabr-oktyabr aylarında Ukraynada COVID-19 pandemiyasının gedişatını lentə almışdır.[50] 2020-ci ilin avqust ayında jurnalist Belarusda prezident seçkilərini izləmişdir.[51] Aleksandr Lukaşenkonun seçkilərdə qalib elan edilməsindən sonra başlayan irimiqyaslı etiraz aksiyaları zamanı Çernov Minskdə Belarus milisləri tərəfindən saxlanılmış və fiziki zorakılığa məruz qalmışdır. Fotoqraf xüsusi avtomobildə ("avtozak") döyülmə nəticəsində huşunu itirmiş və yalnız təcili tibbi yardım maşınında özünə gəlmişdir.[52] Etirazlar zamanı Çernov qanlı köynəkdə olan bir kişinin yerə yıxıldığı anı qeydə almışdır. Sonradan həmin şəxsin etirazçı Aleksandr Taraykovski olduğu müəyyən edilmişdir. Hökumət mediası hadisəni etirazçının ehtiyatsızlığı kimi qələmə verməyə çalışsa da, Çernovun çəkdiyi foto və videolar Taraykovskinin 10 avqust 2020-ci il tarixdə Minskdə xüsusi təyinatlı dəstə əməkdaşları tərəfindən yaxın məsafədən güllələndiyini təkzibolunmaz faktlarla sübut etmişdir.[53] Bu hadisədən sonra Çernov ölkədən deportasiya edilmiş və onun akkreditasiyası yenilənməmişdir.[18]

2020-ci və 2021-ci illər ərzində o, həmçinin Dağlıq Qarabağ, Əfqanıstan, Litva və Ermənistanda fəaliyyətini davam etdirmişdir. 2022-ci il fevralın 24-də "Associated Press" komandasının tərkibində Mariupola gələn Çernov 20 gün ərzində şəhərdəki dağıntıları, atəşləri, həkimlərin fəaliyyətini və mülki əhali arasındakı çoxsaylı itkiləri lentə almışdır. O, digər faktlarla yanaşı, 3 nömrəli xəstəxananın Rusiya bombası ilə dağıdılmış doğum evinin görüntülərini çəkən ilk jurnalist olmuşdur. Jurnalistlər 15 martda humanitar dəhliz vasitəsilə Mariupolu tərk etmişdilər.[54] Çernov şahidi olduğu hadisələr, xüsusilə Mariupoldakı kütləvi məzarlıqlar barədə Davosda keçirilən Dünya İqtisadi Forumunda məlumat vermişdir.[55] "Associated Press" jurnalistləri və ABŞ-nin "PBS" kanalının "Frontline" verilişinin komandası birgə "War Crimes Watch Ukraine" layihəsini təsis etmişdilər. Rusiya ordusunun, xüsusən də Mariupolda törətdiyi hərbi cinayətlərin sübutlarını toplayan bu layihədəki fəaliyyətinə görə Çernov "Investigative Reporters and Editors" təşkilatının "Philip Meyer Journalism Award" mükafatına layiq görülmüşdur.[56]

Mstislav Çernovun 2022-ci ildəki fəaliyyəti "Forbes Ukrayna"nın "2022-ci ildə ukraynalıların 30 qələbəsi" reytinqinə daxil edilmişdir.[57] 2023-cü ildə o, "Vogue" jurnalının irimiqyaslı müharibə dövründə çap olunmuş ilk nömrəsinin 50 qəhrəmanından biri olmuşdur.[58]

O, 2023-cü ildə "Georgi Qonqadze" mükafatının münsiflər heyətinin tərkibinə daxil edilmişdir.[59]

Mariupolda 20 gün

[redaktə | vikimətni redaktə et]

Çernovun Mariupolda topladığı videomateriallar əsasında jurnalist və "Frontline" – ABŞ tarixində "PBS" kanalında yayımlanan ən uzunömürlü sənədli filmlər proqramının komandası "Mariupolda 20 gün" adlı sənədli ekran əsərini ərsəyə gətirmişdir. Materiallar mütəmadi olaraq redaksiyaya Mariupolda onlayn rabitənin qaldığı yeganə nöqtədən, yəni dağılmış ərzaq mağazasının pilləkənlərinin altından göndərilmişdir. Bu yolla çəkilmiş materialların 10 %-ni ötürmək mümkün olmuşdur. Qalan hissəni, o cümlədən Mstislav Çernovun 30 saatlıq videomaterialını "AP" komandası 15 mart 2024-cü il tarixdə humanitar dəhliz vasitəsilə Mariupoldan çıxarmışdır.[60]

Filmin premyerası 21 yanvar 2023-cü il tarixdə ABŞ-nin ən böyük müstəqil kino festivalı olan "Sandens"də baş tutmuşdur.[61][62] Ekran əsəri burada "Dünya sənədli kinosu" müsabiqə proqramına daxil edilmiş[63] və "Tamaşaçı rəğbəti" mükafatını qazanmışdır.[64] Filmin Avropa premyerası 15–26 mart 2023-cü il tarixlərində keçirilən Kopenhagen Beynəlxalq Sənədli Filmlər Festivalında (CPH: DOX) "Jurnalist araşdırması" nominasiyasında reallaşmışdır.[65]

Ekran əsəri həmçinin, ABŞ-nin Klivlend şəhərində keçirilən 47-ci Beynəlxalq Kino Festivalında "Standing Up" kateqoriyasında,[66] Almaniyada isə "Cinema for Peace" tərəfindən ilin ən yaxşı sənədli filmi kimi mükafatlandırılmışdır.[67] 2023-cü ildə Amsterdamda keçirilən "IDFA" Beynəlxalq Sənədli Filmlər Festivalında da film tamaşaçı rəğbəti mükafatına layiq görülmüşdür.[68]

Ekran əsəri "Docudays UA 2023" festivalının müsabiqəsinə daxil edilmiş və baş mükafatı qazanmışdır.[69] 3 iyun 2023-cü il tarixdə festival çərçivəsində filmin Ukrayna premyerası baş tutmuşdur.[70]

Yeni Zelandiyanın "Doc Edge" sənədli filmlər festivalında "Mariupolda 20 gün" iki nominasiyada: "Ən yaxşı rejissor işi" (Mstislav Çernov) və "Ən yaxşı montaj" (Mişel Mizner) üzrə təltif edilmişdir.[71] 2023-cü ildə Birləşmiş Krallığın "Sheffield DocFest" sənədli filmlər festivalında "Tim Heterinqton" mükafatını almışdır.[72]

Oktyabr ayında filmin Belqrad yaxınlığındakı Lazarevats Mədəniyyət Mərkəzində keçirilən "Beldocs" festivalında nümayişi planlaşdırılmışdır. Buna baxmayaraq, 10 oktyabr tarixində Serbiya Radikal Partiyası "Kiyev rejiminin anti-Rusiya təbliğat filminin" nümayişini ləğv etməyə çağırmış və bunu Qərbin serb xalqının "qardaş Rusiyaya" münasibətini dəyişmək cəhdi kimi qiymətləndirmişdir.[73] 12 oktyabrda festival rəhbərliyi nümayişin ləğv olunduğunu bildirmiş, lakin bu qərarın "Beldocs" tərəfindən verilmədiyini vurğulamışdır.[74]

Ekran əsəri "Rotten Tomatoes" saytında tənqidçilər tərəfindən 100 % müsbət rəy almışdır.[75] "Roger Ebert" nəşrindən Nik Allen qeyd etmişdir ki, bu filmi "Sandens"in ən vacib filmlərindən biri adlandırmaq onun əhəmiyyətini kifayət qədər qiymətləndirməmək olardı; onun fikrinə görə, bu film münaqişəni və onun Ukrayna xalqı üçün fəsadlarını anlamaq baxımından ən mühüm əsərlərdən birinə çevriləcəkdir.[76]

Film 14 iyulda ABŞ-də,[77] 31 avqustda Ukrayna kinoteatrlarında nümayişə girmişdir.[78] Premyeraönü nümayişlər Kiyev[79] və Lvov[80] şəhərlərində keçirilmişdir. Ekran əsəri tarixdə ən çox gəlir gətirən Ukrayna sənədli filmi olmuşdur.[81]

Ukrayna Oskar Komitəsi "Mariupolda 20 gün" filmini 96-cı "Oskar" mükafatına "Xarici dildə ən yaxşı film" kateqoriyasında namizəd göstərmişdir.[82] Kinematoqrafiya Sənəti və Elmləri Akademiyası tərəfindən 21 dekabr 2023-cü il tarixdə açıqlanan "şort-list"də film eyni vaxtda iki nominasiyada — "Xarici dildə ən yaxşı film" və "Ən yaxşı tammetrajlı sənədli film" kateqoriyalarında yer almışdır.[83] Yekunda film "Ən yaxşı tammetrajlı sənədli film" nominasiyasında qalib gəlmişdir.[5] "BAFTA" mükafatlandırma mərasimində də film "Ən yaxşı sənədli film" mükafatını qazanmış və xarici dildə film kateqoriyasında namizəd olmuşdur.[6][7]

Ekran əsəri Ukraynanın "Kinokolo" milli mükafatının iki nominasiyasında ("Ən yaxşı sənədli film" və "İlin açılışı") qalib gəlmişdir.[84] Həmçinin, Amerika Rejissorlar Gildiyasının "Sənədli kinoda görkəmli rejissor nailiyyəti" mükafatına layiq görülmüşdür.[8] 12 sentyabr 2024-cü il tarixdə film Ukraynanın "Qızıl dziqa" milli kino mükafatının "Ən yaxşı film" və "Ən yaxşı sənədli film" nominasiyalarında qalib olmuşdur.[85]

Film 2023-cü ilin sentyabr ayında BMT Baş Assambleyasının iclasından əvvəl nümayiş etdirilmişdir.[86]

Andreyevkaya 2000 metr

[redaktə | vikimətni redaktə et]
Mstislav Çernov Andreyevkaya 2000 metr filmi ilə "Sundance" Film Festivalı Mükafatı ilə. 2025-ci ilin yanvarı.

3 oktyabr 2024-cü il tarixdə "Kyiv Media Week" zamanı Çernov Ukraynanın 2023-cü il əks-hücum əməliyyatından bəhs edən yeni filmi üzərində işi tamamladığını bildirmişdir.[87] Filmin çəkilişlərinə 2023-cü ilin sentyabrında başlanılmışdır. İlkin qayəyə görə ekran əsəri yalnız əks-hücum əməliyyatını əks etdirməli olsa da, ümumilikdə çəkilişlər il yarım davam etmişdir. Filmin qəhrəmanları Baxmut yaxınlığındakı Andreyevka istiqamətində hücum edən 3-cü ayrı-ayrı şтурm briqadasının döyüşçüləri olmuşdur. Filmin komandasına fotoqraf Aleksandr Babenko, prodüser və montajçı Mişel Mizner (o, Çernov ilə birlikdə "Mariupolda 20 gün" filmi üzərində də çalışmışdır) və prodüser Reyni Aronson-Rat daxil olmuşdur. Filmin bəstəkarı "Qremmi" mükafatının ikiqat laureatı, "Çernobıl" serialı və "Coker" filmi üzərində həyat yoldaşı Hildur Qudnadottir ilə əməkdaşlığı ilə tanınan Sem Sleyter olmuşdur. İstehsal prosesini yenidən "Frontline" və "Associated Press" həyata keçirmişdir.[88][89]

2025-ci ilin yanvarında Çernov "Sandens" kino festivalında "Andreyevkaya 2000 metr" adlı yeni sənədli filmini təqdim etmişdir.[90][91] Festivalın yekunlarına əsasən, Çernov "Dünya sənədli kinosu" proqramında ən yaxşı rejissor işinə görə mükafata layiq görülmüşdür.[92]

Premyerada Çernov filmin qayəsindəki dəyişikliyi belə xarakterizə etmişdir: "Bu əməliyyatın uğuru haqqında olan hekayə itki, yaddaş və əsgərlərin hər bir torpaq parçası üçün ödədikləri bədəl haqqında hekayəyə çevrilmişdir. Ad da buradan yaranmışdır".[93] Müəllifin sözlərinə görə, dəbilqə kameralarından çəkilişləri film üçün təqdim edən dörd döyüşçüdən yalnız biri sağ qalmışdır.[94]

Xarici video
МСТИСЛАВ ЧЕРНОВ: «У мене є мрія— зробити третій фільм про закінчення війни» — YouTube platformasında SKVOT — 13 iyun 2025 года.

Filmin beynəlxalq prokatı ilə "Dogwoof", Şimali Amerikadakı prokatı ilə isə "PBS Distribution" şirkəti məşğul olmuşdur.[95] Ukrayna premyerası Kiyevdə "DocuDays UA" sənədli filmlər festivalında baş tutmuşdur.[96] Burada film "Docu/Dünya", "Rights Now!" və "Tamaşaçı rəğbəti" nominasiyalarında üç mükafat qazanmışdır.[97][98]

Ekran əsəri Kann Kinofestivalının proqramına daxil edilmiş,[99] İsraildə "DocAviv" beynəlxalq sənədli filmlər festivalında qələbə qazanmış,[100] Polşada "Millennium Docs Against Gravity" festivalında tamaşaçı mükafatını almış, Rumıniyada "Transilvania International Film Festival" (TIFF.24), Ukraynada "Mikolayçuk OPEN", Çexiyada Karlovı Varı Beynəlxalq Kinofestivalı, Birləşmiş Krallıqda "Sheffield Docs" və Niderlandda Amsterdam Beynəlxalq Sənədli Filmlər Festivalında təqdim olunmuşdur.[101] Varşavada keçirilən 10-cu "Ukraina! Festiwal Filmowy" festivalının bağlanış mərasimində film sənədli kino kateqoriyasında "Tamaşaçı seçimi" mükafatına layiq görülmüşdür.[102] Praqada Ukrayna Kinosu Həftəsi "Andreyevkaya 2000 metr" sənədli filminin nümayişi ilə açılmışdır.[103] Ankarada Ukraynanın Türkiyədə fəaliyyət göstərən səfirliyinin təşkilatçılığı ilə filmin xüsusi nümayişi keçirilmişdir.[104]

Ekran əsəri 98-ci "Oskar" mükafatında Ukraynanı təmsil etmişdir.[105] Film "Ən yaxşı beynəlxalq bədii film" nominasiyasında "lonq-list"ə,[106] "Ən yaxşı tammetrajlı sənədli film" kateqoriyasında isə "şort-list"ə daxil edilmişdir.[107][108] Həmçinin, 2025-ci il "Gotham Awards" mükafatında "Ən yaxşı sənədli film" kateqoriyasında namizəd olmuşdur.[109] Milli kinotənqidçilərin "Kinokolo" mükafatlandırma mərasimində ekran əsəri "Ən yaxşı tammetrajlı sənədli film",[110] Çernovun özü isə "Ən yaxşı rejissorluq" nominasiyasında qalib gəlmişdir.[111] Çernov həmçinin, Amerika Rejissorlar Gildiyasının "Sənədli kinoda görkəmli rejissor nailiyyəti" mükafatına,[112] film isə "BAFTA-2026" kino mükafatının namizədlər siyahısına daxil edilmişdir.[113] Bundan əlavə, Çernov Amerika Ssenaristlər Gildiyasının mükafatına "Sənədli film ssenarisi" kateqoriyasında ssenari müəllifi kimi namizəd göstərilmişdir.[114]

Film "Variety" nəşrinin versiyasına görə ilin ən yaxşı sənədli filmləri siyahısına daxil edilmiş,[115] "The Guardian"ın ilin ən yaxşı filmləri siyahısında ikinci,[116] "Financial Times"ın siyahısında isə birinci yeri tutmuşdur.[117]

21 fevral 2026-cı il tarixinə olan məlumata görə, film "Metacritic" saytında 85 reytinqinə,[118] "Rotten Tomatoes" saytında isə 94 % göstəriciyə malik olmuşdur.[119] Ekran əsəri "Letterboxd" servisinin reytinqində ilin ən çox müzakirə olunan filmləri arasında üçüncü yeri tutmuşdur.[120]

2024-cü ildən

[redaktə | vikimətni redaktə et]

3 oktyabr 2024-cü il tarixdə "Kyiv Media Week" zamanı Çernov Ukraynanın 2023-cü il əks-hücum əməliyyatından bəhs edən yeni filmi üzərində işi tamamladığını bildirmişdir.[121] "Andreyevkaya 2000 metr" adlı ekran əsərinin premyerası 23 yanvar 2025-ci il tarixdə "Sandens" kino festivalında baş tutmuşdur.[122][123] Kopenhagen Beynəlxalq Sənədli Filmlər Festivalında film "Jurnalist araşdırması janrında ən yaxşı sənədli film" kateqoriyasında "F:ACT AWARD" mükafatına layiq görülmüşdür.[124]

O, 81-ci Venesiya Beynəlxalq Kinofestivalında "ImpACT Award" mükafatının münsiflər heyətinin üzvü olmuşdur.[125]

Ədəbi fəaliyyəti

[redaktə | vikimətni redaktə et]

2020-ci ilin yanvar ayında Mstislav Çernov 8 il ərzində ərsəyə gətirdiyi 500 səhifəlik "Yuxular zamanı" (rus. Время снов) adlı psixoloji romanını təqdim etmişdir.[126][127] Avstraliya aborigenlərinin "yuxugörmə zamanı" anlayışına istinad edən roman, cəmiyyətin müharibə və münaqişələrlə bağlı kollektiv təcrübəsini ("yuxugörmələrini") tədqiq edir. Əsər Donbass müharibəsi, Avropada miqrasiya böhranı və Çernovun şahidi olduğu digər real hadisələrə əsaslanır.[126][128] Roman Ukraynanın şərqindən Avropanın cənubuna və Cənub-Şərqi Asiyaya qədər geniş coğrafiyanı əhatə edən, daxili münaqişələrin həlli mövzusu ilə birləşən dörd kəsişən süjet xəttindən ibarətdir.[126][127] Kitab Kiyevdə medianın kollektiv ictimai təcrübənin yaradılmasındakı roluna həsr olunmuş video-sərginin mərkəzi obyekti kimi təqdim olunmuşdur.[128][129] Əsər protaqonistin psixikasının təsvirində yuxugörmələrin yaradıcı ədəbi tətbiqinə, həmçinin "ciddi" və "zərgər dəqiqliyi ilə işlənmiş nəsrinə" görə yüksək qiymətləndirilmişdir.[128][130] Roman "Armiya FM"in versiyasına görə könüllülər, yazıçılar və hərbi jurnalistlər tərəfindən Rusiya–Ukrayna müharibəsi haqqında 2020-ci ilin ən yaxşı kitabları siyahısına,[131] habelə "Media Sapiens"in "Sarsılmazlıq kitabları: Ukraynadakı müharibəyə həsr olunmuş iyirmi nəşr" siyahısına daxil edilmişdir.[132]

Ədəbiyyatşünas və tənqidçi Tatyana Trofimenko "Yuxular zamanı" romanını debütant üçün gözlənilməz dərəcədə güclü və üslub baxımından formalaşmış nəsr nümunəsi hesab edir.[133] Jurnalist və tənqidçi Yuri Volodarski romanı Ukrayna ədəbiyyatında Donbass müharibəsinin cəbhənin o biri tərəfindən göstərildiyi ilk irimiqyaslı bədii mətn adlandırmışdır. Volodarskinin fikrincə, roman debüt üçün təəccüblü dərəcədə parlaqdır, lakin bir çox cəhətdən o qədər "narahat"dır ki, bəziləri ona məhəl qoymamağa üstünlük verir. O, Çernovun nəsrində müəllif tərəfindən verilən qiymətləndirici mülahizələrin və ya qəhrəmanların dili ilə "doğru" baxışların aşılanmasının olmadığını, müəllifin hər şeydən əvvəl humanist olduğunu və bunun onun nəsrində qaynar nöqtələrdən çəkdiyi fotolardan az hiss olunmadığını qeyd etmişdir.[134]

2021-ci ilin mart ayında "Sammit-knuqa" nəşriyyatında romanın müəllif tərəfindən edilmiş dəyişiklik və əlavələrlə ukraynaca versiyası "Çasi snovidiin" (ukr. Часи сновидінь) adı ilə işıq üzü görmüşdür.[135] 2022-ci ilin sentyabrında Bostonun "ASP" nəşriyyatında romanın ingilis dilinə tərcüməsi "The Dreamtime" adı ilə çap edilmişdir.[136]

2022-ci ildə "Müstəqillər" (ukraynca: "Незалежні") adlı fotokitab ("Vaş avtoqraf" nəşriyyatı) nəşr olunmuşdur. Kitaba 60 ukraynalı fotoqrafın son 30 ildə — müstəqilliyin elanından pandemiyaya qədərki dövrdə çəkdiyi 144 fotoşəkil daxil edilmişdir. Layihənin ideya və mətn müəllifi Mstislav Çernov, bild-redaktoru tanınmış ukraynalı fotoqraf Mixail Palinçak olmuşdur.[137]

2022-ci ilin oktyabr ayında Mstislav Çernov 74-cü Frankfurt Kitab Sərgisində Ukraynanı təmsil etmişdir.[138]

26 sentyabr 2023-cü il tarixdə Mstislav Çernov bəyan etmişdir ki, "Sammit-knuqa" nəşriyyatı romanın nəşrindən iki il keçməsinə baxmayaraq, ona hələ də qonorar ödəməmişdir və kitabın satışı barədə hesabat verməkdən imtina edir. Nəşriyyat baş vermiş hadisəyə görə üzr istəmiş və hesabatları təqdim etmişdir. Çernov nəşriyyatın gələcəkdə onun adından və kitabından reklam məqsədilə istifadə etməsini qadağan etmişdir.[139]

Mükafatları

[redaktə | vikimətni redaktə et]
Xarici video
Документальный фильм Чернова, снятый в Ираке, финалист премии Рори Пека – "YouTube".
İl Mükafat Kateqoriya Nəticə Keçid
2025 Müdrətli Şahzadə Yaroslav ordeni 5-ci dərəcə milli mədəniyyət və incəsənətin inkişafına əhəmiyyətli şəxsi töhfəsinə, əhəmiyyətli yaradıcılıq nailiyyətlərinə və yüksək peşəkarlıq bacarığına görə Qazandı [140]
2025 Kopenhagen Beynəlxalq Sənədli Filmlər Festivalı F: ACT Award Qazandı [124]
2024 International Broadcasting Convention 2024 Görkəmli Nailiyyətə görə Mükafat Qazandı [141]
2024 Taras Şevçenko adına Ukrayna Milli mükafatı Mariupolun mühasirəsi ilə bağlı bir sıra jurnalist materiallarına (reportajlar, foto və video reportajlar, araşdırmalar və "Mariupolda 20 gün" filmi) görə Qazandı [142]
2024 Amerika Rejissorlar Gildiyası mükafatı Sənədli Filmlərdə Görkəmli Rejissor Nailiyyəti Qazandı [8]
2023 Doc Edge (sənədli film festivalı) Ən Yaxşı Xarici Film Rejissoru Qazandı [71]
2023 Pulitser mükafatı İcmaya xidmətə görə ("The Associated Press" komandasının bir hissəsi kimi) Qazandı [143]
2023 Overseas Press Club Awards Hal Boyle Award (xaricdən ən yaxşı qəzet, xəbər xidməti və ya rəqəmsal reportaj) Qazandı [144]
2023 Royal Television Society Television Journalism Awards İlin operatoru Qazandı [2]
2023 George Polk Awards Müharibə reportajına görə mükafatı Qazandı [145]
2023 Philip Meyer Journalism Award ("Associated Press" və "PBS Frontline" komandasının bir hissəsi kimi) Qazandı [56]
2023 CJFE International Press Freedom Award Qazandı [146]
2022 "Ukrainskaya Pravda" mükafatı İlin jurnalisti Qazandı [147]
2022 Press Freedom Prize ("Sərhədsiz Reportyorlar") "Təsirə görə" nominasiyası Qazandı [10]
2022 Oliver S. Gramling Awards Journalism Awards (Yevgeni Maloletka və Vasilisa Stepanenko ilə birlikdə) Qazandı [148]
2022 27-ci Beynəlxalq Reportaj və Media Festivalı (Serbiya) Foto reportaj Qazandı [149]
2022 Free Media Awards Qazandı [150]
2022 Elijah Parish Lovejoy Award for Courage in Journalism Qazandı [151]
2022 Bayeux Calvados-Normandy Award Video Image Trophy Qazandı [152]
2022 Bayeux Calvados-Normandy Award Television Trophy Qazandı [152]
2022 Royal Television Society İlin operatoru Şort-listdə [153]
2022 Royal Television Society Beynəlxalq tədbirlərin işıqlandırılması Şort-listdə [153]
2022 Deutsche Welle Freedom of Speech Award Qazandı [54]
2022 Georgi Qonqadze adına mükafat Qazandı [154]
2022 Knight International Journalism Awards Qazandı [155]
2022 Biagio Agnes Award International Prize Qazandı [156]
2020 Kral Televiziya Cəmiyyəti Mükafatları (Royal Television Society) Оператор года Şort-listdə [157]
2019 APME: Powerful Stories Videodan istifadə Qazandı [158]
2019 Livinqston mükafatı (Livingston Award) Beynəlxalq reportaj Şort-listdə [159]
2018 Kral Televiziya Cəmiyyəti Mükafatları (Royal Television Society) İlin operatoru Şort-listdə [43]
2017 Kral Televiziya Cəmiyyəti Mükafatları (Royal Television Society) İlin operatoru Şort-listdə [42]
2017 Rori Pek mükafatı (Rory Peck Award) Şort-listdə [19]
2016 Kral Televiziya Cəmiyyəti Mükafatları (Royal Television Society) İlin operatoru Qazandı [16]
2015 Ukraynanın İlin Fotoqrafı (2014) Reportaj Qazandı [41]
2015 Kral Televiziya Cəmiyyəti Mükafatları (Royal Television Society) İlin Gənc İstedadı Qazandı [15]
2014 Ukraynanın İlin Fotoqrafı (2013) Reportaj Qazandı [28][160]
2014 Humanity Photo Award (HPA) (2013) Şort-listdə [36]
2013 Pentax Awards, Ukrayna Qazandı [29]
2013 PRESSzvanie Awards, Ukrayna Portret Qazandı [161]
2013 «International FIPP FREMANTLE» Portret Fotoqrafiya Müsabiqəsi, Avstraliya Portret Şort-listdə [36]
2013 Ukraynanın İlin Fotoqrafı (2012) Sənədli fotoqrafiya Qazandı [162]
2013 "Panasonic" fotomüsabiqəsi, Ukrayna Qazandı [36]
2009 Demək olar itirilmiş Xarkov Qazandı [25]
2008 Xarkov. Şəhər sakinlərinin gözü ilə Qazandı [24]

Sərgilər

[redaktə | vikimətni redaktə et]
İl Başlıq Yer Keçid
2024 Mariupol Toronto (Kanada) [163]
2022 Ukraine: The Path to Freedom Qroningen (Niderland) [164]
2022 MARIUPOL: Photographs & Video by Evgeniy Maloletka and Mstyslav Chernov Nyu-York (ABŞ) [165]
2022 Ukraine, testify so you will not forget Sageney (Kanada) [166]
2022 Obležení Mariupolu, poslední novináři v okupovaném městě Praqa (Çexiya) [167]
2022 Спалах. Українська фотографія сьогодні Kiyev (Ukrayna) [168]
2022 Mariupol, Ukraine Perpinyan (Fransa) [169]
2022 Escape from Mariupol Roma (İtaliya) [170]
2022 Лицо войны Köln (Almaniya) [171]
2022 Дом военных преступлений России (Российские военные преступления) Davos (İsveçrə),

Kiyev (Ukrayna), Brüssel (Belçika), Nyu-York (ABŞ), London (Birləşmiş Krallıq)

 [172][173][174][175][176]
2022 Tragedy of the 21st century in the centre of Europe Nikosiya, Sotira, Larnaka (Kipr Respublikası) [177]
2022 Ukraine Now: Darkness vs Light. Children Dream about Peace Yeni Dehli (Hindistan) [178]
2022 #StandWithUkraine. The Russian war of aggression against Ukraine: lives taken, destroyed cities, lost fortunes Strasburq (Fransa) [179][180]
2022 Украинская Герника Tbilisi (Gürcüstan) [181]
2022 Это приказ, SORRI Mayns (Almaniya) [182]
2022 The Captured House Berlin (Almaniya), Roma (İtaliya),

Amsterdam (Niderland)

 [183]
2022 Цена свободы Helsinki (Finlandiya) [184]
2022 Мариуполь Sarayevo (Bosniya və Herseqovina) [185]
2020 Спящий дом Kiyev (Ukrayna) [186]
2020 Продуцирование снов или Что предлагает современная медиамашина Kiyev (İqor Çekaçkov ilə birlikdə) [129]
2019 Украинская революция Xmelnitski (Ukrayna) [187]
2017 Украина в огне Düsseldorf (Almaniya) [188]
2015 Майдан — мужество, воля и боль Xarkov (Ukrayna) [189]
2015 Я волонтер по зову сердца Sumı (Ukrayna) [190]
2014 «Червоне», Международный Красный Крест Kiyev (Ukrayna) [36]
2013 Евромайдан: территория свободы Riqa (Latviya) [36]
2013 Сезон дождей Xarkov (Ukrayna) [191]
2008 Musica per Somnia Kiyev (Ukrayna) [23]

İstinadlar

[redaktə | vikimətni redaktə et]
  1. 1 2 Černov, Mstyslav Andrìjovyč // Çex Milli Hakimiyyət Məlumat bazası.
  2. 1 2 "Winners announced for the RTS Television Journalism Awards 2023". Royal Television Society (ingilis). 1 mart 2023. 7 mart 2023 tarixində arxivləşdirilib. İstifadə tarixi: 7 mart 2023.
  3. ↑ "Люди НВ у рік війни". nv.ua. 7 fevral 2023 tarixində arxivləşdirilib. İstifadə tarixi: 12 yanvar 2023.
  4. ↑ "«Червона калина», Бенксі та керамічний півник. 14 пісень, фото та арт-обʼєктів, що стали символами українського спротиву — Forbes.ua". forbes.ua (ukrayna). 31 dekabr 2022. 12 yanvar 2023 tarixində arxivləşdirilib. İstifadə tarixi: 12 yanvar 2023.
  5. 1 2 "2024 | Oscars.org | Academy of Motion Picture Arts and Sciences". www.oscars.org (ingilis). 23 yanvar 2024 tarixində arxivləşdirilib. İstifadə tarixi: 11 mart 2024.
  6. 1 2 "2024 EE BAFTA Film Awards: The Nominations". www.bafta.org (ingilis). 18 yanvar 2024. 19 yanvar 2024 tarixində arxivləşdirilib. İstifadə tarixi: 19 yanvar 2024.
  7. 1 2 "Bafta Awards 2024: The complete list of winners and nominees" (ingilis). 18 fevral 2024. 18 fevral 2024 tarixində arxivləşdirilib. İstifadə tarixi: 19 fevral 2024.
  8. 1 2 3 "76th Annual Awards Winners -". www.dga.org (ingilis). 12 fevral 2024 tarixində arxivləşdirilib. İstifadə tarixi: 11 fevral 2024.
  9. ↑ "Журналісти, які працювали в Маріуполі, отримали міжнародну премію «За свободу слова»". 9 may 2023 tarixində arxivləşdirilib. İstifadə tarixi: 9 may 2023.
  10. 1 2 "Українські журналісти отримали премію "За свободу преси"". dw.com (ukrayna). 13 dekabr 2022. 22 dekabr 2022 tarixində arxivləşdirilib. İstifadə tarixi: 22 dekabr 2022.
  11. ↑ "Шевченківська премія 2024: хто і за що отримав нагороду". Українська правда. Життя (ukrayna). 11 mart 2024 tarixində arxivləşdirilib. İstifadə tarixi: 11 mart 2024.
  12. ↑ "Фотографи, письменниці та казкотерапевтка: до Українського ПЕН приєдналися пʼятеро нових членів". detector.media (ukrayna). 1 iyul 2022. 3 avqust 2022 tarixində arxivləşdirilib. İstifadə tarixi: 3 avqust 2022.
  13. ↑ "AP's Mstyslav Chernov wins Royal Television Society award". Business Insider (ingilis). 18 fevral 2016. 19 dekabr 2019 tarixində arxivləşdirilib.
  14. ↑ Филипп Дикань. "«Сезон дождей» — фотовыставка без автора". Медіапорт. 15 mart 2013. 19 dekabr 2019 tarixində arxivləşdirilib.
  15. 1 2 3 4 5 "AP's Mstyslav Chernov named young talent of the year at RTS Television Journalism Awards". Associated Press (ingilis). 19 fevral 2015. 19 dekabr 2019 tarixində arxivləşdirilib. İstifadə tarixi: 15 avqust 2023.
  16. 1 2 3 "Television Journalism Awards 2016". Royal Television Society (ingilis). 19 oktyabr 2015. 19 dekabr 2019 tarixində arxivləşdirilib. İstifadə tarixi: 15 avqust 2023.
  17. 1 2 3 Екатерина Мещерякова. ""Если безопасности нет, патриотизм никого не волнует". Военный фотограф — о работе в Сирии, Ираке и на Донбассе". ФОКУС (rus). 20 may 2018. 19 dekabr 2019 tarixində arxivləşdirilib. İstifadə tarixi: 15 avqust 2023.
  18. 1 2 Юрий Володарский. "Люди держатся за убеждения. Фотограф Мстислав Чернов — о протестах в Минске, Стамбуле и сбитом Боинге". ФОКУС (rus). 18 oktyabr 2020. 14 avqust 2023 tarixində arxivləşdirilib. İstifadə tarixi: 15 avqust 2023.
  19. 1 2 "Rory Peck Winners Battle for the Truth". TVTechnology (ingilis). 25 oktyabr 2017. 19 dekabr 2019 tarixində arxivləşdirilib. İstifadə tarixi: 16 avqust 2023. (#first_missing_last)
  20. ↑ Филипп Дикань. "Заглядывая в окна". Медіапорт. 25 dekabr 2013. 16 avqust 2023 tarixində arxivləşdirilib. İstifadə tarixi: 16 avqust 2023.
  21. ↑ Мария Молодковец. "Спящий дом. В Киеве заброшенное здание превратят в галерею". НВ (rus). 2 dekabr 2020. 16 avqust 2023 tarixində arxivləşdirilib. İstifadə tarixi: 16 avqust 2023.
  22. ↑ "В Харькове пройдет фотовыставка Мстислава Чернова, посвященная юго-восточным азиатским странам". Сайт Харьковского городского совета (rus). 15 avqust 2023 tarixində arxivləşdirilib. İstifadə tarixi: 15 avqust 2023.
  23. 1 2 "Что снится музыке? Ответ - на фотовыставке Мстислава Чернова в стенах филармонии (видео)". www.mediaport.ua. 15 avqust 2023 tarixində arxivləşdirilib. İstifadə tarixi: 15 avqust 2023.
  24. 1 2 "Какие люди снятся Музыке? В Харькове откроется фотовыставка Мстислава Чернова (обновлено)". Медиапорт. 19 dekabr 2019 tarixində arxivləşdirilib. İstifadə tarixi: 15 avqust 2023.
  25. 1 2 "Фотовыставка «Почти потерянный Харьков» расскажет о заброшенных памятках города - Новости Харькова и Харьковской области". МГ «Объектив». 19 dekabr 2019 tarixində arxivləşdirilib. İstifadə tarixi: 15 avqust 2023.
  26. ↑ Chernov, Mstyslav. "Hearts Open - UnFrame". UnFrame Photographers (ingilis). 12 mart 2013. 21 dekabr 2019 tarixində arxivləşdirilib. İstifadə tarixi: 15 avqust 2023.
  27. ↑ Chernov, Mstyslav. "Cambodian Hospitals and Health Centers - UnFrame". UnFrame Photographers (ingilis). 11 noyabr 2013. 19 dekabr 2019 tarixində arxivləşdirilib. İstifadə tarixi: 15 avqust 2023.
  28. 1 2 "Отец и дочь". Foto.ua. 26 mart 2014. 13 dekabr 2019 tarixində arxivləşdirilib.
  29. 1 2 "Итоги конкурса фотопроектов от Foto.ua и Pentax". Foto.ua. 27 dekabr 2013. 19 dekabr 2019 tarixində arxivləşdirilib.
  30. ↑ "Фотовиставка Мстислава Чернова "Сезон дощів" - 14-30 березня 2013 року". Центр культури і мистецтва (ukrayna). 14 mart 2013. 19 dekabr 2019 tarixində arxivləşdirilib.
  31. ↑ "Сезон дождей: Проект фотохудожника Мстислава Чернова. - | Афіша - Афіша в Харкові - 057.ua". 057.ua - Сайт міста Харкова. 19 dekabr 2019 tarixində arxivləşdirilib. İstifadə tarixi: 15 avqust 2023.
  32. ↑ "Chernov Mstyslav". Украинская ассоциация профессиональных фотографов. 19 dekabr 2019 tarixində arxivləşdirilib.
  33. 1 2 Gazeta.ua. "У Києві запустили фотопроект "Зазираючи у вікна"". Gazeta.ua (ukrayna). 27 dekabr 2013. 19 dekabr 2019 tarixində arxivləşdirilib. İstifadə tarixi: 15 avqust 2023.
  34. ↑ "В заброшенном здании на Ярославовом Валу появилась выставка старинных фотографий". Факты. 29 iyul 2015. 19 dekabr 2019 tarixində arxivləşdirilib.
  35. ↑ Журавлева, Ивика. "В окнах Киева появились большие старинные фото | | Агентство творческих событий" (rus). 26 iyul 2015. 19 dekabr 2019 tarixində arxivləşdirilib. İstifadə tarixi: 15 avqust 2023.
  36. 1 2 3 4 5 6 7 8 "Mstyslav Chernov - UnFrame". UnFrame Photographers (ingilis). 18 aprel 2015. 19 dekabr 2019 tarixində arxivləşdirilib. İstifadə tarixi: 15 avqust 2023.
  37. 1 2 3 "Воєнний репортер Associated Press: Безпека — це завжди компроміс, із собою та з редактором у тому числі". Детектор Медіа (ukrayna). 7 may 2018. 19 dekabr 2019 tarixində arxivləşdirilib. İstifadə tarixi: 15 avqust 2023.
  38. ↑ "К чему споры? Украина уже в Европе". From-UA (rus). 4 dekabr 2013. 19 dekabr 2019 tarixində arxivləşdirilib. İstifadə tarixi: 15 avqust 2023.
  39. ↑ "На улице Грушевского в Киеве журналисты проводят акцию протеста | Вечерний Харьков". Вечерний Харьков. 27 yanvar 2014. 19 dekabr 2019 tarixində arxivləşdirilib. İstifadə tarixi: 15 avqust 2023.
  40. ↑ "Прямое попадание". Медіапорт. 22 yanvar 2014. 19 dekabr 2019 tarixində arxivləşdirilib. İstifadə tarixi: 15 avqust 2023.
  41. 1 2 "Мстислав Чернов. Серия фотографий "Восточная Украина"". Foto.ua. 2 iyul 2015. 14 dekabr 2019 tarixində arxivləşdirilib.
  42. 1 2 "Television Journalism Awards 2017". Royal Television Society (ingilis). 7 sentyabr 2016. 23 oktyabr 2019 tarixində arxivləşdirilib. İstifadə tarixi: 15 avqust 2023.
  43. 1 2 "Television Journalism Awards 2018 sponsored by Guestbooker". Royal Television Society (ingilis). 5 fevral 2018. 19 dekabr 2019 tarixində arxivləşdirilib. İstifadə tarixi: 15 avqust 2023.
  44. ↑ "Mstyslav Chernov". The Independent (ingilis). 15 avqust 2023 tarixində arxivləşdirilib. İstifadə tarixi: 15 avqust 2023.
  45. ↑ "MSTYSLAV CHERNOV | The Seattle Times". www.seattletimes.com (ingilis). 5 iyul 2023. 19 dekabr 2019 tarixində arxivləşdirilib. İstifadə tarixi: 15 avqust 2023.
  46. ↑ "Mstyslav Chernov Author". Military Times (ingilis). 19 dekabr 2019 tarixində arxivləşdirilib. İstifadə tarixi: 15 avqust 2023.
  47. ↑ "Author". Navy Times (ingilis). İstifadə tarixi: 15 avqust 2023.
  48. ↑ "Mstyslav Chernov". Washington Examiner (ingilis). 19 dekabr 2019 tarixində arxivləşdirilib. İstifadə tarixi: 15 avqust 2023.
  49. ↑ "Mstyslav Chernov - The Epoch Times". www.theepochtimes.com (ingilis). 15 avqust 2023 tarixində arxivləşdirilib. İstifadə tarixi: 15 avqust 2023.
  50. ↑ Леся Карлова. "«Найбільше вражає самовідданість», – журналіст AP про роботу українських медиків у найбільш «інфікованих» регіонах". НСЖУ (ukrayna). 20 may 2020. 5 fevral 2023 tarixində arxivləşdirilib.
  51. ↑ "Belarus Elections 2020". MSTYSLAV CHERNOV (ingilis). 14 avqust 2023 tarixində arxivləşdirilib. İstifadə tarixi: 15 avqust 2023.
  52. ↑ "Во время протестов в Минске пострадал фотограф из Украины: правоохранители били по рукам и ногам". OBOZREVATEL NEWS (rus). 10 avqust 2020. 14 avqust 2023 tarixində arxivləşdirilib. İstifadə tarixi: 15 avqust 2023.
  53. ↑ "Гибель активиста: AP опубликовало момент ранения Тарайковского". Украинская правда (rus). 15 avqust 2023 tarixində arxivləşdirilib. İstifadə tarixi: 15 avqust 2023.
  54. 1 2 "Малолєтка і Чернов отримали премію DW "За свободу слова"". Deutsche Welle (ukrayna). 20 iyun 2022. 21 sentyabr 2023 tarixində arxivləşdirilib. İstifadə tarixi: 15 avqust 2023.
  55. ↑ "Давос: військовий кореспондент АР розповів про побачені в Маріуполі жахіття війни". www.ukrinform.ua (ukrayna). 26 may 2022. 15 avqust 2023 tarixində arxivləşdirilib. İstifadə tarixi: 15 avqust 2023.
  56. 1 2 Grandestaff, Lauren. "IRE announces winners of 2022 Philip Meyer Journalism Award". Investigative Reporters & Editors (ingilis). 25 yanvar 2023. 5 aprel 2023 tarixində arxivləşdirilib. İstifadə tarixi: 15 avqust 2023.
  57. ↑ "30 перемог українців. Чим запам'ятався 2022 рік — Forbes.ua". Forbes Ukraine (ukrayna). 23 dekabr 2022. 7 iyun 2023 tarixində arxivləşdirilib. İstifadə tarixi: 15 avqust 2023.
  58. ↑ "Будувати бізнес на глянці під час великої війни. Кейс Vogue Ukraine, який закрив Ахметов, але самостійно відновила редакція — Forbes.ua". Forbes Ukraine (ukrayna). 16 aprel 2023. 16 aprel 2023 tarixində arxivləşdirilib. İstifadə tarixi: 15 avqust 2023.
  59. ↑ "Оголошено склад Капітули, яка обере лауреата Премії імені Георгія Ґонґадзе-2023". Детектор Медіа (ukrayna). 26 yanvar 2023. 15 may 2023 tarixində arxivləşdirilib. İstifadə tarixi: 15 avqust 2023.
  60. ↑ Марина Барановська. "Режисер фільму "20 днів в Маріуполі": Коли знімав, я плакав". Deutsche Welle (ukrayna). 30 yanvar 2023. 14 aprel 2023 tarixində arxivləşdirilib. İstifadə tarixi: 15 avqust 2023.
  61. ↑ ""Люди в шоці від побаченого" — Мстислав Чернов про "20 днів у Маріуполі"". VOA (ukrayna). 26 yanvar 2023. 15 avqust 2023 tarixində arxivləşdirilib. İstifadə tarixi: 15 avqust 2023.
  62. ↑ "20 Days in Mariupol | Sundance Film Festival". Sundance Film Festival (ingilis). 20 yanvar 2023 tarixində arxivləşdirilib. İstifadə tarixi: 15 avqust 2023.
  63. ↑ "На кінофестивалі Sundance у США відбулися світові прем'єри двох українських фільмів". www.ukrinform.ua (ukrayna). 25 yanvar 2023. 24 sentyabr 2023 tarixində arxivləşdirilib. İstifadə tarixi: 15 avqust 2023.
  64. ↑ Galuppo, Mia. "Sundance: 'A Thousand and One,' Nikki Giovanni Doc Take Top Jury Prizes". The Hollywood Reporter (ingilis). 27 yanvar 2023. 2 aprel 2023 tarixində arxivləşdirilib. İstifadə tarixi: 15 avqust 2023.
  65. ↑ "20 DAYS IN MARIUPOL to Make European Premiere at CPH:DOX film festival". FRONTLINE (ingilis). 14 iyun 2023 tarixində arxivləşdirilib. İstifadə tarixi: 15 avqust 2023.
  66. ↑ "Awards & Competitions | CIFF 47". CIFF (ingilis). 5 iyun 2023 tarixində arxivləşdirilib. İstifadə tarixi: 15 avqust 2023.
  67. ↑ "Stop The War Against Ukraine!". Cinema for Peace Foundation (ingilis). 6 mart 2023. 1 avqust 2023 tarixində arxivləşdirilib. İstifadə tarixi: 15 avqust 2023.
  68. ↑ ""20 днів у Маріуполі" отримав приз глядацьких симпатій на фестивалі в Амстердамі". espreso.tv (ukrayna). 8 yanvar 2024 tarixində arxivləşdirilib. İstifadə tarixi: 8 yanvar 2024.
  69. ↑ "Вітайте переможців та переможниць Docudays UA-2023". Docudays UA (ukrayna). 9 iyun 2023. 7 avqust 2023 tarixində arxivləşdirilib. İstifadə tarixi: 15 avqust 2023.
  70. ↑ "20 днів у Маріуполі". Docudays UA (ukrayna). 24 sentyabr 2023 tarixində arxivləşdirilib. İstifadə tarixi: 15 avqust 2023.
  71. 1 2 "Festival - Documentary Edge". Doc Edge Festival (ingilis). 11 mart 2016. 23 sentyabr 2023 tarixində arxivləşdirilib. İstifadə tarixi: 15 avqust 2023.
  72. ↑ "Announcing 2023 Sheffield DocFest Award Winners and an Increase On Delegate Attendance Figures | Sheffield DocFest". sheffdocfest.com (ingilis). 11 iyul 2023 tarixində arxivləşdirilib. İstifadə tarixi: 15 avqust 2023.
  73. ↑ Golubović, Dragana. "ANTIRUSKA PROPAGANDA NIJE DOBRODOŠLA: Srpska radikalna stranka pozvala CK Lazarevac da otkaže promociju filma ukrajinskog novinara Černova". BSC Happy Portal (serb). 10 oktyabr 2023. 19 oktyabr 2023 tarixində arxivləşdirilib. İstifadə tarixi: 18 oktyabr 2023.
  74. ↑ "Dragi prijatelji Beldocsa". Beldocs (serb). 12 oktyabr 2023. 18 oktyabr 2023 tarixində arxivləşdirilib. İstifadə tarixi: 18 oktyabr 2023.
  75. ↑ "20 Days in Mariupol - Rotten Tomatoes". Rotten Tomatoes (ingilis). 14 iyul 2023. 22 fevral 2023 tarixində arxivləşdirilib. İstifadə tarixi: 15 avqust 2023.
  76. ↑ Allen, Nick. "Sundance 2023: 20 Days in Mariupol, Pianoforte | Festivals & Awards | Roger Ebert". https://www.rogerebert.com/ (ingilis). 1 iyul 2023 tarixində arxivləşdirilib. İstifadə tarixi: 15 avqust 2023.
  77. ↑ "In '20 Days in Mariupol' Documentary, the Horrors of War Are Illuminated". US News (ingilis). 12 iyul 2023. 2 avqust 2023 tarixində arxivləşdirilib. İstifadə tarixi: 15 avqust 2023.
  78. ↑ "У прокат вийде українська стрічка, яку в Hollywood Reporter назвали "ударом під дих"". Українська правда _Життя. 3 avqust 2023 tarixində arxivləşdirilib. İstifadə tarixi: 15 avqust 2023.
  79. ↑ "Що дивитися та слухати на фестивалі Bouquet Kyiv Stage 2023 в Софії Київській". vogue.ua (ukrayna). 10 avqust 2023. 25 avqust 2023 tarixində arxivləşdirilib. İstifadə tarixi: 25 avqust 2023.
  80. ↑ "Львівський медіафорум запрошує на допрем'єрний показ фільму лауреата Пулітцерівської премії Мстислава Чернова". www.ukrinform.ua (ukrayna). 22 avqust 2023. 25 avqust 2023 tarixində arxivləşdirilib. İstifadə tarixi: 25 avqust 2023.
  81. ↑ "Документальный фільм "20 днів у Маріуполі" підкорив український кінопрокат". 62.ua - Сайт міста Донецька (ukrayna). 6 oktyabr 2023 tarixində arxivləşdirilib. İstifadə tarixi: 1 oktyabr 2023.
  82. ↑ Свобода, Радіо. "Фільм «20 днів у Маріуполі» висунули на «Оскар» від України". Радіо Свобода (ukrayna). 18 sentyabr 2023. 25 sentyabr 2023 tarixində arxivləşdirilib. İstifadə tarixi: 1 oktyabr 2023.
  83. ↑ Sciences, Academy of Motion Picture Arts and. "96th Oscars Shortlists Announced for 10 Categories". A.frame (ingilis). 22 dekabr 2023 tarixində arxivləşdirilib. İstifadə tarixi: 8 yanvar 2024.
  84. ↑ Zaxid.net. "Оголошені переможці Національної премії кінокритиків «Кіноколо»". ZAXID.NET (ukrayna). 12 oktyabr 2023. 17 oktyabr 2023 tarixində arxivləşdirilib. İstifadə tarixi: 18 oktyabr 2023.
  85. ↑ "Названо переможців Восьмої Національної кінопремії "Золота Дзиґа" | Новини". Українська Кіноакадемія (ukrayna). 1 oktyabr 2024 tarixində arxivləşdirilib. İstifadə tarixi: 28 oktyabr 2024.
  86. ↑ "Фільм «20 днів у Маріуполі» показали перед засіданням Генасамблеї ООН". Укрінформ. 12 sentyabr 2023. 14 oktyabr 2023 tarixində arxivləşdirilib. İstifadə tarixi: 18 oktyabr 2023.
  87. ↑ Данькова, Наталія. "Мстислав Чернов готує новий фільм про контрнаступ 2023 року". Детектор медіа (ukrayna). 4 oktyabr 2024. İstifadə tarixi: 28 oktyabr 2024.
  88. ↑ Горлач, Поліна. ""Санденс" показав кілька кадрів з нового документального фільму Чернова". Суспільне | Новини (ukrayna). 20 yanvar 2025. İstifadə tarixi: 21 fevral 2025.
  89. ↑ "2000 метрів до Андріївки. Про що новий фільм Мстислава Чернова, який виграв на Sundance". BBC News Україна (ukrayna). 1 fevral 2025. İstifadə tarixi: 21 fevral 2025.
  90. ↑ Буняк, Валерія. "Стрічку Мстислава Чернова «2000 метрів до Андріївки» покажуть на конкурсі документальних фільмів Sundance". detector.media (ukrayna). 12 dekabr 2024. İstifadə tarixi: 12 dekabr 2024.
  91. ↑ "Program Guide | 2025 Sundance Film Festival". festival.sundance.org. İstifadə tarixi: 12 dekabr 2024.
  92. ↑ "The Complete List of 2025 Sundance Film Festival Award Winners | Sundance Film Festival" (ingilis). 31 yanvar 2025. İstifadə tarixi: 21 fevral 2025.
  93. ↑ "In '2000 Meters to Andriivka,' Oscar winner takes viewers back to Ukraine's front lines". AP News (ingilis). 28 yanvar 2025. İstifadə tarixi: 21 fevral 2025.
  94. ↑ Horton, Adrian. "'Everything is trying to kill you': harrowing Ukraine film gets standing ovation at Sundance". The Guardian (ingilis). 24 yanvar 2025. ISSN 0261-3077. İstifadə tarixi: 21 fevral 2025.
  95. ↑ Barraclough, Leo. "'20 Days in Mariupol' Director Mstyslav Chernov's Sundance-Bound '2000 Meters to Andriivka' Boarded by Dogwoof (EXCLUSIVE)". Variety (ingilis). 13 yanvar 2025. İstifadə tarixi: 21 fevral 2025.
  96. ↑ "2000 метрів до Андріївки". docudays.ua (ingilis). İstifadə tarixi: 6 iyun 2025.
  97. ↑ "Вітайте переможців і переможниць Docudays UA 2025!". docudays.ua (ingilis). İstifadə tarixi: 15 iyun 2025.
  98. ↑ "Три відзнаки отримав фільм Чернова. Представники Docudays UA вручили нагороди найкращим стрічкам". New Voice (ukrayna). İstifadə tarixi: 15 iyun 2025.
  99. ↑ "Le Festival de Cannes et la Mairie de Cannes accueillent France Télévisions et Brut., partenaires officiels de la manifestation, pour la projection exceptionnelle de trois films consacrés à la guerre en Ukraine". FranceTvPro.fr (fransız). 9 may 2025. İstifadə tarixi: 6 iyun 2025.
  100. ↑ Попович, В'ячеслав. "Фільм "2000 метрів до Андріївки" здобув перемогу на фестивалі документального кіно DocAviv". Вільне радіо (ukrayna). 6 iyun 2025. İstifadə tarixi: 6 iyun 2025.
  101. ↑ "2000 метрів до Андріївки та Стрічка часу. П'ять українських фільмів представлять на фестивалі IDFA в Амстердамі". NV (ukrayna). İstifadə tarixi: 1 dekabr 2025.
  102. ↑ "У Варшаві відбулося гала-закриття ювілейного кінофестивалю Ukraina!: оголошено переможців". www.ukrinform.ua (ukrayna). 10 noyabr 2025. İstifadə tarixi: 1 dekabr 2025.
  103. ↑ "2000 метрів до Андріївки, Сірі бджоли, Малевич: У Празі розпочався Тиждень українського кіно". NV (ukrayna). İstifadə tarixi: 1 dekabr 2025.
  104. ↑ "Показ фільму «2000 метрів до Андріївки» в Анкарі про війну в Україні". Межа. Новини України. (ukrayna). 24 noyabr 2025. İstifadə tarixi: 1 dekabr 2025.
  105. ↑ "Фільм "2000 метрів до Андріївки" Чернова представлятиме Україну на Оскарі". Українська правда. Життя. 28 avqust 2025.
  106. ↑ "Попереду шорт-лист. Фільм Мстислава Чернова 2000 метрів до Андріївки пройшов кваліфікацію на Оскар 2026". NV (ukrayna). İstifadə tarixi: 30 noyabr 2025.
  107. ↑ "Фільм "2000 метрів до Андріївки" режисера Чернова увійшов до шортлиста премії "Оскар"". Інтерфакс-Україна (ukrayna). 17 dekabr 2025. İstifadə tarixi: 19 dekabr 2025.
  108. ↑ "98TH OSCARS® SHORTLISTS IN 12 AWARD CATEGORIES ANNOUNCED". press.oscars.org (ingilis). İstifadə tarixi: 19 dekabr 2025.
  109. ↑ Goldsmith, Jill. "Gotham Awards Film Nominations: 'One Battle After Another' Leads Pack; Multiple Noms For 'If I Had Legs I'd Kick You', 'It Was Just An Accident', 'No Other Choice'". Deadline (ingilis). 28 oktyabr 2025. İstifadə tarixi: 3 noyabr 2025.
  110. ↑ "Найкращі фільми країни. Аналізуємо короткі списки премії "Кіноколо"". Українська правда. Життя (ukrayna). İstifadə tarixi: 3 noyabr 2025.
  111. ↑ Пилипенко, Марина. "Національна премія кінокритиків «Кіноколо» оголосила переможців 2025 року". detector.media (ukrayna). 29 noyabr 2025. İstifadə tarixi: 30 noyabr 2025.
  112. ↑ "Мстислав Чернов вдруге номінований на Премію Гільдії режисерів США". NV (ukrayna). İstifadə tarixi: 9 yanvar 2026.
  113. ↑ "Фільм "2000 метрів до Андріївки" режисера Чернова потрапив до шортлиста премії BAFTA 2026". Інтерфакс-Україна (ukrayna). 27 yanvar 2026. İstifadə tarixi: 27 yanvar 2026.
  114. ↑ Hipes, Patrick. "'Sinners', 'One Battle After Another', 'Hamnet', 'Marty Supreme' Among WGA Awards Film Nominees; 'Pluribus' Tops TV". Deadline (ingilis). 27 yanvar 2026. İstifadə tarixi: 27 yanvar 2026.
  115. ↑ Gleiberman, Owen. "The Best Documentaries of 2025". Variety (ingilis). 30 dekabr 2025. İstifadə tarixi: 7 yanvar 2026.
  116. ↑ "The 50 best films of 2025 in the UK". The Guardian (ingilis). 19 dekabr 2025. ISSN 0261-3077. İstifadə tarixi: 7 yanvar 2026.
  117. ↑ "«На тлі мирних угод стає більш актуальним». 2000 метрів до Андріївки очолив перелік кращих стрічок 2025 року за версією Financial Times". NV (ukrayna). İstifadə tarixi: 7 yanvar 2026.
  118. ↑ "2000 Meters to Andriivka Reviews". www.metacritic.com (ingilis). İstifadə tarixi: 21 fevral 2025.
  119. ↑ "2000 Meters to Andriivka | Rotten Tomatoes". www.rottentomatoes.com (ingilis). İstifadə tarixi: 21 fevral 2025.
  120. ↑ "За версією Letterboxd. 2000 метрів до Андріївки Мстислава Чернова посів третє місце серед найбільш обговорюваних фільмів 2025 року". NV (ukrayna). İstifadə tarixi: 1 dekabr 2025.
  121. ↑ Данькова, Наталія. "Мстислав Чернов готує новий фільм про контрнаступ 2023 року". Детектор медіа (ukrayna). 4 oktyabr 2024. 7 oktyabr 2024 tarixində arxivləşdirilib. İstifadə tarixi: 28 oktyabr 2024.
  122. ↑ Лео Барракло. "'20 Days in Mariupol' Director Mstyslav Chernov's Sundance-Bound '2000 Meters to Andriivka' Boarded by Dogwoof (EXCLUSIVE)". Variety (ingilis). 13 yanvar 2025. İstifadə tarixi: 16 aprel 2025.
  123. ↑ Энтони Д'Алессандро, Доминик Паттен. "Sundance 2025: JLo, Sly Stone, Putin, Ayo Edebiri, André Holland, & Ex-NZ PM Jacinda Ardern Films Among Park City Festival Offerings". Deadline Hollywood (ingilis). 11 dekabr 2024. İstifadə tarixi: 16 aprel 2025.
  124. 1 2 Andersen, Bjørn. "CPH:DOX 2025 announces award winners". CPH:DOX (ingilis). 28 mart 2025. İstifadə tarixi: 16 aprel 2025.
  125. ↑ Ravindran2024-08-01T12:00:00+01:00, Manori. "Chiwetel Ejiofor, Alia Shawkat join Venice Impact Award jury (exclusive)". Screen (ingilis). 15 avqust 2024 tarixində arxivləşdirilib. İstifadə tarixi: 4 noyabr 2024.
  126. 1 2 3 ""Время снов". Военный корреспондент The Associated Press Мстислав Чернов представит книгу о снах и войне на Донбассе". Гордон | Gordon (rus). 16 yanvar 2020. 21 mart 2020 tarixində arxivləşdirilib. İstifadə tarixi: 16 avqust 2023.
  127. 1 2 Татьяна Ландесман. "Харьковчанин демонстрирует свои сны". Вечерний Харьков. 30 yanvar 2020. 21 mart 2020 tarixində arxivləşdirilib. İstifadə tarixi: 16 avqust 2023.
  128. 1 2 3 Дарья Никитенко. "Як ЗМІ конструюють сни: медіа-машина в Closer". Радіо Свобода (ukrayna). 29 yanvar 2020. 30 yanvar 2020 tarixində arxivləşdirilib. İstifadə tarixi: 16 avqust 2023.
  129. 1 2 Анастасия Пугач. "Что предлагает современная медиамашина". День. 22 yanvar 2020. 1 mart 2022 tarixində arxivləşdirilib.
  130. ↑ ""Часи сновидінь": кореспондент Associated Press презентує роман про війну на Донбасі - Litgazeta.com.ua". Українська літературна газета (ukrayna). 10 yanvar 2020. 21 mart 2020 tarixində arxivləşdirilib. İstifadə tarixi: 16 avqust 2023.
  131. ↑ "ТОП книг 2020 року про російсько-українську війну". www.armyfm.com.ua (ukrayna). 8 avqust 2022 tarixində arxivləşdirilib. İstifadə tarixi: 16 avqust 2023.
  132. ↑ "Книжки незламності. Двадцять видань, присвячених війні в Україні". Детектор Медіа (ukrayna). 19 mart 2023. 15 may 2023 tarixində arxivləşdirilib. İstifadə tarixi: 16 avqust 2023.
  133. ↑ "Сни, смерть, війна і ще трішки фрустрації". ШОИЗДАТ (rus). 31 may 2020. 14 avqust 2023 tarixində arxivləşdirilib. İstifadə tarixi: 16 avqust 2023.
  134. ↑ "«Время снов»: Донбасс и война в книге всемирно известного фотографа Мстислава Чернова". YABL (rus). 14 avqust 2023 tarixində arxivləşdirilib. İstifadə tarixi: 16 avqust 2023.
  135. ↑ "Військовий кореспондент АР видав українською книгу про війну на Донбасі". Детектор Медіа (ukrayna). 16 mart 2021. 16 avqust 2023 tarixində arxivləşdirilib. İstifadə tarixi: 16 avqust 2023.
  136. ↑ "The Dreamtime: A Novel". Academic Studies Press (ingilis). 16 avqust 2023 tarixində arxivləşdirilib. İstifadə tarixi: 16 avqust 2023.
  137. ↑ "Від революції до революції: Історія незалежної України в документальних фотографіях". Bird In Flight (ukrayna). 16 fevral 2022. 3 avqust 2023 tarixində arxivləşdirilib. İstifadə tarixi: 16 avqust 2023.
  138. ↑ "Україна — неофіційний почесний гість на Франкфуртському книжковому ярмарку-2022". Детектор Медіа (ukrayna). 27 oktyabr 2022. 2 dekabr 2022 tarixində arxivləşdirilib. İstifadə tarixi: 16 avqust 2023.
  139. ↑ Чиченіна, Лєна. "Де гроші, «Саміт-Книга»? Мстислав Чернов заявив, що видавництво два роки не платить йому авторський гонорар". detector.media (ukrayna). 26 sentyabr 2023. 23 noyabr 2023 tarixində arxivləşdirilib. İstifadə tarixi: 6 oktyabr 2023.
  140. ↑ Указ Президента Украины от 6 ноября 2025 года № 818 «О награждении государственными наградами Украины по случаю Всеукраинского дня работников культуры и мастеров народного искусства»
  141. ↑ "Мстиславу Чернову присудили найвищу нагороду International Broadcasting Convention за фільм "20 днів у Маріуполі"". Суспільне Культура. 3 sentyabr 2024. 3 sentyabr 2024 tarixində arxivləşdirilib. İstifadə tarixi: 28 oktyabr 2024. (#first_missing_last)
  142. ↑ "Указ Президента Украины от 5 марта 2024 года № 143 «О присуждении Национальной премии Украины имени Тараса Шевченко»". 11 mart 2024 tarixində arxivləşdirilib. İstifadə tarixi: 10 mart 2024.
  143. ↑ "The Pilitzer Prizes". www.pulitzer.org (ingilis). 28 yanvar 2023 tarixində arxivləşdirilib. İstifadə tarixi: 15 may 2023.
  144. ↑ America, OPC of. "84th Annual Overseas Press Club Awards". OPC (ingilis). 22 mart 2023. 15 may 2023 tarixində arxivləşdirilib. İstifadə tarixi: 15 may 2023.
  145. ↑ University, Long Island. "LONG ISLAND UNIVERSITY ANNOUNCES 2022 GEORGE POLK AWARDS IN JOURNALISM". www.prnewswire.com (ingilis). 22 fevral 2023 tarixində arxivləşdirilib. İstifadə tarixi: 22 fevral 2023.
  146. ↑ "Ukrainians who documented siege of Mariupol to receive CJFE International Press Freedom Award" (ingilis). 1 fevral 2023 tarixində arxivləşdirilib. İstifadə tarixi: 1 fevral 2023.
  147. ↑ "Від Бориса Джонсона до Нової пошти. Оголошуємо переможців щорічної премії "Української правди"". Українська правда (ukrayna). 22 dekabr 2022 tarixində arxivləşdirilib. İstifadə tarixi: 22 dekabr 2022.
  148. ↑ "AP announces winners of 2022 Oliver S. Gramling Awards". Associated Press (ingilis). 5 dekabr 2022 tarixində arxivləşdirilib. İstifadə tarixi: 5 dekabr 2022.
  149. ↑ "Festival - Internacionalni festival reportaže i medija INTERFER". www.interfer.rs. 5 dekabr 2022 tarixində arxivləşdirilib. İstifadə tarixi: 5 dekabr 2022.
  150. ↑ "Mstyslav Chernov and Yevgeniy Maloletka - Ukraine". Fritt Ord (ingilis). 17 oktyabr 2022 tarixində arxivləşdirilib. İstifadə tarixi: 17 oktyabr 2022.
  151. ↑ "Elijah Parish Lovejoy Award for Courage in Journalism". The Goldfarb Center for Public Affairs at Colby College (англійською). 11 oktyabr 2022 tarixində arxivləşdirilib. İstifadə tarixi: 11 oktyabr 2022.
  152. 1 2 "29th edition of the Bayeux Calvados-Normandy Award: results". Bayeux Calvados-Normandy Award (ingilis). 8 oktyabr 2022. 11 oktyabr 2022 tarixində arxivləşdirilib. İstifadə tarixi: 11 oktyabr 2022.
  153. 1 2 "Фотожурналіста Мстислава Чернова вшосте номінували на британську премію Royal Television Society". detector.media (ukrayna). 17 fevral 2022. 3 avqust 2022 tarixində arxivləşdirilib. İstifadə tarixi: 3 avqust 2022.
  154. ↑ "Премія імені Георгія Ґонґадзе-2022 оголосила переможців". Українська правда _Життя. 21 oktyabr 2022 tarixində arxivləşdirilib. İstifadə tarixi: 3 avqust 2022.
  155. ↑ "Мстислав Чернов та Євген Малолєтка стали лауреатами Knight International Journalism Awards". detector.media (ukrayna). 25 may 2022. 3 avqust 2022 tarixində arxivləşdirilib. İstifadə tarixi: 3 avqust 2022.
  156. ↑ "The international Agnes Award to three Ukrainian photojournalists - Global Happenings". https://globalhappenings.com (ingilis). 4 fevral 2023 tarixində arxivləşdirilib. İstifadə tarixi: 3 avqust 2022.
  157. ↑ "RTS Television Journalism Awards 2020 sponsored by Avid". Royal Television Society (ingilis). 8 oktyabr 2019. 27 fevral 2020 tarixində arxivləşdirilib. İstifadə tarixi: 16 avqust 2023.
  158. ↑ "2019 APME awards honor AP journalists for powerful stories". APME (ingilis). 19 iyun 2019. 8 iyul 2019 tarixində arxivləşdirilib.
  159. ↑ "University of Michigan announces 2019 Livingston Award finalists". University of Michigan News (ingilis). 2 may 2019. 15 iyun 2019 tarixində arxivləşdirilib. İstifadə tarixi: 16 avqust 2023.
  160. ↑ "ФОТОГРАФ ГОДА 2013. ИТОГИ". The Photonews Post (rus). 7 mart 2014. 19 dekabr 2019 tarixində arxivləşdirilib. İstifadə tarixi: 16 avqust 2023.
  161. ↑ "Определены имена лучших фоторепортеров на конкурсе им. В. Розвадовского". Foto.ua. 29 aprel 2013. 13 dekabr 2019 tarixində arxivləşdirilib.
  162. ↑ "Победители конкурса «Фотограф года 2012» -". AdMe.ua : Креативная реклама. 1 mart 2013. 19 dekabr 2019 tarixində arxivləşdirilib. İstifadə tarixi: 16 avqust 2023.
  163. ↑ Ліпич, Ольга. "В Торонто відкрилась фотовиставка про Маріуполь. Фото і відео". OBOZREVATEL (ukrayna). 30 aprel 2024. 30 aprel 2024 tarixində arxivləşdirilib. İstifadə tarixi: 30 aprel 2024.
  164. ↑ ontwerpers, BW H. "Noorderlicht - Internationaal podium voor fotografie". Noorderlicht (holland). 22 dekabr 2022 tarixində arxivləşdirilib. İstifadə tarixi: 22 dekabr 2022.
  165. ↑ "MARIUPOL: Photographs & Video by Evgeniy Maloletka and Mstyslav Chernov". HOWL (ingilis). 27 iyun 2023 tarixində arxivləşdirilib. İstifadə tarixi: 16 avqust 2023.
  166. ↑ "La Pulperie de Chicoutimi – Musée régional". Zoom Photo Festival (fransız). 22 dekabr 2022 tarixində arxivləşdirilib. İstifadə tarixi: 22 dekabr 2022.
  167. ↑ s.r.o. (www.nux.cz), Czech photo o p s, Nux. "Výstava Mstyslav Chernov a Evgeniy Maloletka – Obležení Mariupolu, poslední novináři v okupovaném městě | Novinky". Czech Photo o.p.s. (çex). 17 oktyabr 2022 tarixində arxivləşdirilib. İstifadə tarixi: 17 oktyabr 2022.
  168. ↑ "Презентація фотопроєкту «Спалах. Українська фотографія сьогодні»". uadim.in.ua (ukrayna). 8 oktyabr 2022 tarixində arxivləşdirilib. İstifadə tarixi: 11 oktyabr 2022.
  169. ↑ "Mariupol, Ukraine". Visa pour l’image (ingilis). 20 sentyabr 2022 tarixində arxivləşdirilib. İstifadə tarixi: 20 sentyabr 2022.
  170. ↑ "World Photographic Cup - WPC ROMA 2022". Facebook (англійською). 27 aprel 2024 tarixində arxivləşdirilib. İstifadə tarixi: 3 avqust 2022.
  171. ↑ Welle (www.dw.com), Deutsche. "Мстислав Чернов про обличчя війни, як вижити на фронті і відчуття провини". DW.COM (ukrayna). 14 iyun 2022. 3 avqust 2022 tarixində arxivləşdirilib. İstifadə tarixi: 3 avqust 2022.
  172. ↑ Дорошенко, Костянтин. "Колишній "Російський дім" у Давосі став місцем свідоцтв про злочини проти людяності". Суспільне. 31 may 2022. 31 iyul 2023 tarixində arxivləşdirilib. İstifadə tarixi: 16 avqust 2023.
  173. ↑ NATO. "Виставка «Дім російських воєнних злочинів» відкрилась в НАТО". NATO (ukrayna). 22 dekabr 2022 tarixində arxivləşdirilib. İstifadə tarixi: 22 dekabr 2022.
  174. ↑ "Російські воєнні злочини. Фонд Віктора Пінчука відкрив виставку в Українському інституті Америки в Нью-Йорку". life.nv.ua (ukrayna). 22 dekabr 2022 tarixində arxivləşdirilib. İstifadə tarixi: 22 dekabr 2022.
  175. ↑ "Фонд Віктора Пінчука відкрив виставку Russian War Crimes у Лондоні". Інтерфакс-Україна (ukrayna). 22 dekabr 2022 tarixində arxivləşdirilib. İstifadə tarixi: 22 dekabr 2022.
  176. ↑ "Фото. Pinchuk Art Centre відновлює роботу й відкриває виставку про російські воєнні злочини". The Village Україна. 15 iyul 2022. 3 avqust 2022 tarixində arxivləşdirilib. İstifadə tarixi: 3 avqust 2022.
  177. ↑ "Виставка "Tragedy of the 21st century in the centre of Europe": UAPP". ukrainianphotographers.com. 3 avqust 2022 tarixində arxivləşdirilib. İstifadə tarixi: 3 avqust 2022.
  178. ↑ "Виставка "Ukraine Now: Darkness vs Light. Children Dream about Peace": UAPP". ukrainianphotographers.com. 27 iyun 2022 tarixində arxivləşdirilib. İstifadə tarixi: 3 avqust 2022.
  179. ↑ "У Страсбурзі відкрили фотовиставку про роботу українських журналістів під час війни". imi.org.ua (ukrayna). 3 avqust 2022 tarixində arxivləşdirilib. İstifadə tarixi: 3 avqust 2022.
  180. ↑ Moine, Alnetis, Matthieu Lahache, Marie-Anne. "#StandWithUkraine. The Russian war of aggression against Ukraine: lives taken, destroyed cities, lost fortunes". Council of Europe's Amicale (fransız). 3 avqust 2022 tarixində arxivləşdirilib. İstifadə tarixi: 3 avqust 2022.
  181. ↑ "Перша фотовиставка "Українська Герніка" пройшла у Тбілісі". www.ukrinform.ua (ukrayna). 3 avqust 2022 tarixində arxivləşdirilib. İstifadə tarixi: 3 avqust 2022.
  182. ↑ "Виставка "Это приказ, Sorri": UAPP". ukrainianphotographers.com. 3 avqust 2022 tarixində arxivləşdirilib. İstifadə tarixi: 3 avqust 2022.
  183. ↑ "The Captured House at Alte Münze, Berlin". Berlin Art Link (ingilis). 6 may 2022. 5 iyul 2022 tarixində arxivləşdirilib. İstifadə tarixi: 3 avqust 2022.
  184. ↑ ukrainiancommunity, Опубліковано. "Відкриття фото виставки "ЦІНА СВОБОДИ" – Товариство Українців у Фінляндії" (ukrayna). 5 iyul 2022 tarixində arxivləşdirilib. İstifadə tarixi: 3 avqust 2022.
  185. ↑ "Виставка "Маріуполь": UAPP". ukrainianphotographers.com. 3 avqust 2022 tarixində arxivləşdirilib. İstifadə tarixi: 3 avqust 2022.
  186. ↑ "Сплячий будинок. У Києві занедбаний будинок перетворять на галерею". nv.ua (ukrayna). 24 fevral 2022 tarixində arxivləşdirilib. İstifadə tarixi: 3 avqust 2022.
  187. ↑ "Виставка фотографії Мстислава Чернова "Українська революція" у Хмельницькому музеї-студії фотомистецтва". Prostir.Museum (ukrayna). 19 dekabr 2019 tarixində arxivləşdirilib.
  188. ↑ "Ukraine in Flammen". kin top (alman). 19 dekabr 2019 tarixində arxivləşdirilib.
  189. ↑ "У центрі культури і мистецтва відкрилась виставка фотографії «Майдан – мужність, воля та біль»". Харківська обласна військова адміністрація (ukrayna). 19 dekabr 2019 tarixində arxivləşdirilib. İstifadə tarixi: 16 avqust 2023.
  190. ↑ Касьяненко, Игорь. "В Сумах гостит выставка о волонтёрах Красного Креста | | Агентство творческих событий" (rus). 17 fevral 2015. 19 dekabr 2019 tarixində arxivləşdirilib. İstifadə tarixi: 16 avqust 2023.
  191. ↑ "В Харькове пройдет фотовыставка Мстислава Чернова, посвященная юго-восточным азиатским странам". Сайт Харківської міської ради (rus). 14 mart 2013. 19 dekabr 2019 tarixində arxivləşdirilib. İstifadə tarixi: 16 avqust 2023.

Xarici keçidlər

[redaktə | vikimətni redaktə et]
Mənbə — "https://az.wikipedia.org/w/index.php?title=Mstislav_Çernov&oldid=8773917"