Niqbolu Müharibəsi (1396)

Vikipediya, açıq ensiklopediya
Keçid et: naviqasiya, axtar

25 sentyabr 1396-cı ildə Osmanlı imperiyası ilə Avropadakı xristian dövlətlərin təşkil etdiyi xaçlı ordusu arasında Nikopol (Niqbolu) döyüşü baş verib. Xaçlılar bu döyüşə çoxlu sayda qoşun gətirmişdi. Hətta macar kralı Sigizmund möhtəşəm xaçlı ordusu ilə Niqboluya yaxınlaşarkən başını qürurla yuxarı qaldırmış, yanındakılara belə demişdi: "Göy çöksə, nizələrimizlə saxlarıq!" Osmanlı qoşunlarına qorxmazlığı ilə seçilən İldırım Bəyazid başçılıq edirdi.

Döyüş fransız cəngavərlərinin güclü hücumu ilə başladı. Onların ardınca başqa millətlərin süvariləri gəldi. Türk yüngül süvarisi düşmənin zirehli süvarisi ilə bacara bilmədiyi üçün itki verirdi. Şahzadə Mustafa Çələbinin Anadolu süvariləriylə etdiyi yayındırıcı əks-hücumu vaxtı padşahın əmriylə ikinci xətdəki qüvvələr yanlara doğru çəkilməyə başladı. Türk ordusu yavaş-yavaş aypara şəklini alırdı. Cəngavərlər bu manevri anlamamış, türk ordusunu dağıtdıqlarını və zəfər qazandıqlarını sanaraq irəli atılmışdılar. Ancaq qarşılarındakı təpəni aşınca yenidən döyüşə girmiş üçüncü xətdəki türk qüvvələri ilə qarşılaşdılar. Bu vaxt ayparanın ucları getdikcə yaxınlaşır, türk süvariləri xaçlı ordusunun arxasına keçirdi. Oxçular süvariləri piyada qoymaq üçün atlarını nişan alırdılar. Bunu anlayan cəngavərlərin bir qismi daha əvvəl atlarından endilər. Bu anda Bəyazid ümumi hücum əmri verdi. Cəngavərlər geri dönüb, atlarına minmək istədikdə arxalarının da kəsilmiş olduğunu gördülər. Bu vəziyyətdə heç nə edə bilmədilər. Çoxu öldü, qalanlar isə təslim oldular. Ayparanın hələ birləşməmiş ucları arasından geri çəkilmək təlaşına düşən macarların böyük hissəsi Dunay çayına tökülərək boğuldular.

Döyüş türklərin tam və qəti qələbəsiylə nəticələndi. Bu, tarixin ən qanlı döyüşlərindən biri olmuş, 130 min nəfərlik xaçlı ordusu 100 minə yaxın itki vermiş, 10 mini əsir düşmüş, 20 minə qədəri qaçaraq canını qurtarmışdı. Bunların da bir hissəsi yaralı idi. Bolqar krallığı ləğv edildi, Bolqarıstanın işğalı tam başa çatdırıldı. Osmanlı türklərini Balkanda məğlub etməyin mümkünsüzlüyü bir daha ortaya çıxmışdı. Xristian Avropa dövlətləri o qədər zəif düşdü ki, Bəyazidin ölümündən sonra Osmanlı dövlətində yaranmış dağınıqlıqdan istifadə edəcək gücləri də qalmamışdı.