Paris, həyat üçün bayramdır

Vikipediya, açıq ensiklopediya
Jump to navigation Jump to search
Picto infobox book.png
“Paris, həyat üçün bayramdır”
və ya
“Mütəhərrik bayram”
ing. Moveable Feast
Janr Avtobioqrafiya
Müəllif Ernest Heminqueyin
Orijinal dili İngilis dili
Yazılma ili 1950 ci illərdə
Nəşr ili Dekabr 1964-ci il
Nəşriyyat ing. Charles Scribner's Sons
Bar Heminquey, hotel “Riç”, Paris

Ernest Heminqueyin 1950 ci illərdə qələmə almış olduğu “ing. A Moveable Feast” - “Paris, həyat üçün bayramdır” və ya “Mütəhərrik bayram” avtobioqrafik əsəri onun Paris həyatından, dövrünün gärkəmli adamları ilə görüşlərindən, Parisin füsünkar gözəlliyindən bəhs edir. Ernest Heminquey “Totonto star” qəzetinin xarici müxbri kimi 1921 ci ildə Parisə gələrək 1926 cı ilədək orada yaşayır. Burada o, Gertrud Stein, Ezra Paundla tanış olur, və onların təsirindən ilhamlanaraq yazıçı olmaq qərarına gəlir. 1956 cı ildə Heminquey Parisin Riç hotelinin zirzəmisindən uzun illər qoyub getmiş olduğu çamadanını tapır. Onun içindən əldə etdiyi Paris həyatından bəhs edən gündəliyi üzərində işləyir. Lakin kitab onun ölüündən sonra dördüncü arvadı Mri Velş Heminqueyin səyi nəticəsində 1964 cü ildə işıq üzü görür.

“Paris, həyat üçün bayramdır. Əgər gəncliyində Parisdə olmaq xoşbəxtliyinə nail olmusansa, onda onu ömür boyu qəlbində gəzdirirsən, harasa getmək istəsən belə, Paris həyatının hakimidir”[1][2]

— Paris, həyat üçün bayramdır, Ernest Heminquey

“Paris əbədidir, və hər kəs, kim orada yaşayıbsa onu özünəməxsus şəkildə xatırlayır. Biz hər zaman ora qayıdırıq, kimliyimizdən və onun nəqədər dəyişməsindən, ona yetişməyin nəqədər çətin və asand olmasından asılı olmayaraq. Paris buna layiqdir və sən ona nə vermisənsə, artıqlaması ilı geri alırsan. O keçmiş kasıb və xoşbəxt olduğumuz günlərdə də Pais belə idi.”[1][2][3]

Paris, həyat üçün bayramdır, Paris əbədidir, Ernest Heminquey

Kitabın əksər səhifələri Frensis Skott Fitsceralda həsr olunmuşdur. Burada o, Frensis Skott Fitsceraldın davranışının, həyat tərzinin təsvirinə geniş yer vermişdir.

“Günaşırı və ya iki gün sonra Skott öz kitabını mənə gətirdi. Kitabın üzlüyü alabəzək idi, yadımdadır, mənə onun belə aldadıcı, zövqsüz, sürüşkən olması narahat edici gəlirdi. O, ən pis elmi-fantastik romanın üzlüyünə oxşayırdı. Skott məndən bunlara fikir verməməyimi xahiş etdi: bu əsərin süjetində mühüm rol oynayan Lonq-Aylend şossesindəki reklam lövhəsinin təhrikidir. O, dedi ki, əvvəlcə bu üzlük onun xoşuna gəlirdi, amma indi yox. Oxumaqdan qabaq mən bu üzlüyü çıxartdım. Kitabı oxuduqdan sonra, anladım ki, Skott özünü necə aparmasından və nə etməsindən asılı olmayaraq, mən anlamalıyam ki, bu bir xəstəlikdir, ona kömək etməli və ona yaxşı bir dost olmağa çalışmalıyam. Onun çox, lap çox, tanıdığımdan da çox yaxşı dostları vardı. Və gərəkli olub olmamağımdan asılı olmayaraq mən özümü də onların sırasına aid etdim. Əgər o,"Böyük Qetsbi" kimi belə bir möhtəşəm kitab yaza bilibsə, mən heç şübhə etmirəm o, bundan da yaxşısını yaza bilər. O vaxt mən Zelda ilə hələ tanış deyildim və buna görə də hər şeyin dəhşətli dərəcədə onun əleyhinə olmasını bilmirdim. Zelda Skottu onun işinə belə qısqanırdı... Skott qəti qərara gəlmişdir ki, daha içki məclislərinə getməsin, hər gün gimnastika ilə məşqul olsun və mütəmadi olaraq işləsin. O işləməyə başlamışdır, təzəcə düzəlirdi ki, Zelda şikayətlənirdiki ona darıxdırıcıdır və onu növbəti içki məclisinə dartıb aparırdı.”[1][4]

Paris, həyat üçün bayramdır, Kərkəslər qənimətlərini bölüşmürlər, Ernest Heminquey

İstinadlar[redaktə | əsas redaktə]