Rəşid Mehmed Paşa

Vikipediya, azad ensiklopediya
Jump to navigation Jump to search
Rəşid Mehmed Paşa
türk. Reşid Mehmed Paşa
Ritratto del pascià Rescild - Giovanni Boggi.jpg
Osmanlı sədrəzəmi
28 yanvar 1829 - 18 fevral 1833
Sələfi Topal İzzət Mehmed Paşa
Xələfi Mehmed Əmin Rauf Paşa
Şəxsi məlumatlar
Doğum tarixi 1780
Doğum yeri
Vəfat tarixi noyabr 1836
Vəfat yeri
Dəfn yeri

Rəşid Mehmed Paşa (1780, Gürcüstannoyabr 1836, Diyarbəkir əyaləti) — II Mahmud səltənətində 4 il 20 gün sədrəzəm olmuş Osmanlı dövlət adamı.[1][2][3]

Mənbə[redaktə | mənbəni redaktə et]

  • Sahaflar Şeyhizâde Esad Efendi, Târih (haz. Ziya Yılmazer), İstanbul 2000, tür.yer.
  • J. M. Bastelberger, Die Militärischen Reformen unter Mahmud II., Dem Retter des Osmanischen Reiches, Gotha 1874, tür.yer.
  • Ahmed Rifat, Verdü’l-hadâik, Freiburg 1970, s. 30-34.
  • Cevdet, Târih, X, 148.
  • Lutfî, Târih (haz. Ahmet Hezarfen – Yücel Demirel), İstanbul 1999, I-VIII, tür.yer.
  • Kâmil Paşa, Târîh-i Siyâsî-i Devlet-i Aliyye-i Osmâniyye, İstanbul 1327, III, 135-137.
  • Sicill-i Osmânî, II, 391-392.
  • Şinasi Altundağ, Kavalalı Mehmet Ali Paşa İsyanı: Mısır Meselesi 1831-1841, Ankara 1945.
  • Ahmet Cevat Eren, Mahmud II. Zamanında Bosna-Hersek, İstanbul 1965, s. 116-124, 133, 135-136.
  • Danişmend, Kronoloji2, V, 74.
  • Muhammed H. Kutluoğlu, The Egyptian Question (1831-1841), İstanbul 1998, s. 77, 80-81, 84, 90, 92, 112, 116-117, 119-120.
  • Mustafa L. Bilge, “Mustafa Paşa, Buşatlı”, DİA, XXXI, 344-345.

İstinadlar[redaktə | mənbəni redaktə et]

  1. G. Rosen, Geschichte der Türkei von dem Siege der Reform im Jahre 1826 bis zum Pariser Tractat vom Jahre 1856, Leipzig 1866, I, 80-87, 155-156, 160-161.
  2. M. Ursinus, Regionale Reformen im Osmanischen Reich am Vorabend der Tanzimat: Reformen der rumelischen Provinzialgouverneure im Gerichtssprengel von Monastir (Bitola) zur Zeit der Herrschaft Sultan Mahmuds II. (1808-39), Berlin 1982, s. 79, 139, 163-164, 166-167, 187, 213.
  3. Kemal Beydilli, II. Mahmud Devrinde Katolik Ermeni Cemâati ve Kilisesi’nin Tanınması (1830), Cambridge, Mass.: Harvard Üniversitesi, Yakındoğu Dilleri ve Medeniyetleri Bölümü, 1995, s. 9.