Məzmuna keç

Təkamül psixologiyası

Vikipediya, azad ensiklopediya

Təkamül psixologiyası — insan davranışının və psixoloji xüsusiyyətlərinin təkamül biologiyasıtəbii seçmə prinsipləri əsasında izah edilməsini araşdıran psixologiya sahəsidir. Bu yanaşmaya görə insanın emosiyaları, düşünmə formaları, sosial davranışları və qərarvermə mexanizmləri insanın təkamül tarixində formalaşmış adaptiv xüsusiyyətlərin nəticəsidir. Təkamül psixologiyası insan zehninin və davranışının biologiya, antropologiya, etologiyakoqnitiv psixologiya kimi müxtəlif elmi sahələrin kəsişməsində araşdırılmasını nəzərdə tutur.[1]

Bu sahənin əsas məqsədi insan psixikasının hansı təkamül prosesləri nəticəsində formalaşdığını müəyyən etmək və bu xüsusiyyətlərin insanın sağ qalmasına və çoxalmasına necə təsir etdiyini izah etməkdir. Təkamül psixologiyası fərz edir ki, insan beynində mövcud olan bir çox psixoloji mexanizmlər qədim mühitlərdə yaranmış və minlərlə il ərzində təbii seçmə yolu ilə qorunub saxlanılmışdır.[2]

Təkamül psixologiyasının nəzəri əsasları XIX əsrdə Çarlz Darvin tərəfindən irəli sürülmüş təkamül nəzəriyyəsinə dayanır. Darvin 1859-cu ildə nəşr olunan Növlərin mənşəyi əsərində canlıların təbii seçmə yolu ilə dəyişdiyini və uyğunlaşdığını göstərmişdir. Daha sonra o, 1872-ci ildə yazdığı İnsan və heyvanlarda emosiyaların ifadəsi adlı əsərində emosiyaların təkamül mənşəyini araşdırmışdır.

XX əsrin ikinci yarısında sosiobiologiya və davranış ekologiyası kimi sahələrin inkişafı təkamül psixologiyasının formalaşmasına mühüm təsir göstərdi. 1970–1980-ci illərdə təkamül psixologiyası müstəqil tədqiqat sahəsi kimi formalaşmağa başladı. Bu dövrdə bir sıra alimlər insan davranışını təkamül perspektivindən izah etməyə çalışdılar.

1990-cı illərdə bu sahə daha geniş inkişaf edərək psixologiyanın mühüm istiqamətlərindən birinə çevrildi. Təkamül psixologiyası xüsusilə ABŞ və Avropa universitetlərində geniş tədqiq olunmağa başladı.[3]

Əsas prinsiplər

[redaktə | vikimətni redaktə et]

Təkamül psixologiyası bir neçə əsas nəzəri prinsipə əsaslanır.

Birinci prinsipə görə insan beynində müəyyən psixoloji mexanizmlər mövcuddur və bu mexanizmlər təbii seçmə nəticəsində formalaşmışdır. Bu mexanizmlər insanın ətraf mühitdə qarşılaşdığı problemləri həll etməsinə kömək edir.

İkinci prinsipə görə insan psixikası vahid və ümumi sistem deyil, müxtəlif funksiyalara xidmət edən çoxsaylı psixoloji modullardan ibarətdir. Bu modullar müəyyən adaptiv problemlərin həlli üçün təkamül prosesində formalaşmışdır.[4]

Üçüncü prinsipə görə insan beyninin bir çox xüsusiyyətləri müasir mühit üçün deyil, daha qədim, ovçu-toplayıcı cəmiyyətlərin mühiti üçün uyğunlaşmışdır. Bu səbəbdən bəzən müasir sosial şəraitdə bu xüsusiyyətlər fərqli nəticələr verə bilər.

Adaptiv davranış

[redaktə | vikimətni redaktə et]

Təkamül psixologiyasında adaptiv davranış anlayışı mühüm yer tutur. Adaptiv davranış fərdin yaşadığı mühitə uyğunlaşmasına və onun sağ qalmasına kömək edən davranış formalarını ifadə edir. Bu davranışlar zamanla təbii seçmə nəticəsində formalaşır.[5]

Məsələn, təhlükəni tez müəyyən etmək qabiliyyəti, sosial əməkdaşlıq, valideyn qayğısı və qrup daxilində qarşılıqlı yardım kimi davranışlar adaptiv xüsusiyyətlər hesab edilir. Bu davranışlar insanın həm fərdi, həm də sosial səviyyədə yaşamasına kömək edir.

Adaptiv davranış yalnız bioloji mexanizmlərlə deyil, həm də sosial və mədəni amillərlə əlaqəli şəkildə formalaşır. Bu səbəbdən təkamül psixologiyası insan davranışını izah edərkən həm bioloji, həm də sosial faktorları nəzərə alır.

Sosial davranış

[redaktə | vikimətni redaktə et]

Təkamül psixologiyası sosial münasibətlərin və qrup davranışlarının da təkamül mənşəyini araşdırır. İnsan cəmiyyətlərində əməkdaşlıq, altruizm və qarşılıqlı yardım kimi davranışlar geniş yayılmışdır.

Bu davranışların təkamül izahlarından biri qarşılıqlı altruizm nəzəriyyəsidir. Bu nəzəriyyəyə görə fərdlər bir-birinə kömək etməklə uzunmüddətli sosial əlaqələr yaradır və nəticədə hər iki tərəf fayda əldə edir.[6]

Digər mühüm konsepsiya isə qohum seçimi nəzəriyyəsidir. Bu nəzəriyyəyə görə insanlar genetik cəhətdən yaxın olan qohumlarına daha çox yardım etməyə meyllidir. Bu davranış genlərin növbəti nəsillərə ötürülməsi ehtimalını artırır.

Cinsiyyət və reproduktiv strategiyalar

[redaktə | vikimətni redaktə et]

Təkamül psixologiyası kişilər və qadınlar arasında mövcud olan bəzi psixoloji fərqləri də təkamül perspektivindən izah edir. Bu yanaşmaya görə cinslər arasında fərqli reproduktiv strategiyalar formalaşmışdır.

Məsələn, bəzi tədqiqatlar göstərir ki, kişilər daha çox fiziki cazibədarlığa diqqət yetirir, qadınlar isə sosial status və resurslara daha çox əhəmiyyət verə bilər. Təkamül psixologiyasına görə bu fərqlər reproduktiv uğurun artırılması ilə bağlı adaptiv strategiyalar nəticəsində formalaşmışdır.[7]

Təkamül psixologiyası elmi mühitdə geniş müzakirə və tənqidlərə də səbəb olmuşdur. Bəzi tədqiqatçılar bu sahənin insan davranışını həddindən artıq bioloji faktorlarla izah etdiyini iddia edirlər.

Digər tənqidlər isə təkamül psixologiyasının bəzi hipotezlərinin empirik olaraq yoxlanmasının çətin olması ilə bağlıdır. Təkamül prosesləri uzun zaman kəsiyində baş verdiyindən, bu proseslərin birbaşa müşahidəsi mümkün deyil.

Bununla yanaşı bir çox alimlər təkamül psixologiyasının insan davranışının bioloji və tarixi əsaslarını anlamaqda mühüm rol oynadığını qəbul edirlər.[8]

Müasir tədqiqat istiqamətləri

[redaktə | vikimətni redaktə et]

Müasir dövrdə təkamül psixologiyası müxtəlif sahələrlə inteqrasiya olunaraq inkişaf edir. Bu sahəyə neyropsixologiya, genetika, koqnitiv elmdavranış ekologiyası kimi istiqamətlər daxildir.[9]

Tədqiqatçılar insan beyninin strukturu, emosional reaksiyalar, sosial münasibətlər və qərarvermə mexanizmlərinin təkamül mənşəyini araşdırırlar. Bu tədqiqatlar insan davranışının bioloji əsaslarını daha yaxşı anlamağa kömək edir.[10]

  1. Buss, David. "Evolutionary Theories in Psychology". NOBA Textbook series. DEF Publishers. 8 may 2021 tarixində arxivləşdirilib. İstifadə tarixi: 9 aprel 2021.
  2. Gramlich, John. "What the data says about gun deaths in the US". Pew Research Center. 5 mart 2025. 7 mart 2026 tarixində arxivləşdirilib. İstifadə tarixi: 8 mart 2026.
  3. Pinker, S.; Bloom, P. "Natural language and natural selection". Behavioral and Brain Sciences. 13 (4). 1990: 707–27. CiteSeerX 10.1.1.116.4044. doi:10.1017/S0140525X00081061.
  4. Browne, Anthony, redaktor"Women are promiscuous, naturally". The Observer. 2 sentyabr 2000. 4 mart 2016 tarixində arxivləşdirilib. İstifadə tarixi: 10 avqust 2016 The Guardian vasitəsilə.

  5.   Beatty, John; Lloyd, Elisabeth Anne. Fitness // Evelyn Fox Keller; Elisabeth Anne Lloyd (redaktorlar ). Keywords in Evolutionary Biology. Harvard University Press. 1992. ISBN 978-0-674-50312-0. İstifadə tarixi: 7 mart 2026.
      Hamilton W.D. "The genetical evolution of social behaviour. II". J. Theor. Biol. 7 (1). iyul 1964: 17–52, 1–16. doi:10.1016/0022-5193(64)90039-6. PMID 5875340.
  6. "Evolutionary Psychology – Inclusive Fitness". 13 avqust 2016 tarixində arxivləşdirilib. İstifadə tarixi: 10 avqust 2016.

  7.   West, Stuart A.; El Mouden, Claire; Gardner, Andy. "Sixteen common misconceptions about the evolution of cooperation in humans". Evolution and Human Behavior. 32 (4). 2011: 231–262. doi:10.1016/j.evolhumbehav.2010.08.001. 22 dekabr 2025 tarixində arxivləşdirilib. İstifadə tarixi: 6 mart 2026.
      Villinger, J. "Social discrimination by quantitative assessment of immunogenetic similarity". Proceedings of the Royal Society B: Biological Sciences. 279 (1746). 2012: 4368–4374. doi:10.1098/rspb.2012.1279. PMC 3479794. PMID 22951741.
  8. Lieberman, D.; Tooby, J.; Cosmides, L. "The architecture of human kin detection". Nature. 445 (7129). fevral 2007: 727–31. Bibcode:2007Natur.445..727L. doi:10.1038/nature05510. PMC 3581061. PMID 17301784.
  9. Nowak, MA; Sigmund, K. "Evolution of indirect reciprocity by image scoring". Nature. 393 (6685). 1998: 573–77. doi:10.1038/31225. PMID 9634232.
  10. Tooby, J.; Cosmides, L. "Evolutionary psychology and the generation of culture, part I. Theoretical considerations". Ethology and Sociobiology. 10 (1–3). 1989: 29–49. doi:10.1016/0162-3095(89)90012-5.

Əlavə ədəbiyyat

[redaktə | vikimətni redaktə et]

Xarici keçidlər

[redaktə | vikimətni redaktə et]

Akademik cəmiyyətlər

[redaktə | vikimətni redaktə et]