Məzmuna keç

Tələb üzrə video

Vikipediya, azad ensiklopediya

Tələb üzrə video və ya video on demand (VOD) — istifadəçilərə televiziya proqramlarına, filmlərə və videolara sorğu əsasında rəqəmsal formatda baxmaq imkanı verən media yayım sistemidir. Bu multimediya məzmunlarına ənənəvi yayım proqramlaşdırılması zamanı məşhur olan xüsusi video oxutma qurğusu və standart stasionar yayım cədvəli olmadan baxılır; bunun əvəzinə İnternet və IPTV texnologiyalarının geniş yayılması ilə ortaya çıxan və televizorlarda, habelə fərdi kompüterlərdə VOD ilə OTT media xidmətlərinin yaranması ilə kulminasiya nöqtəsinə çatan yeni məzmun istehlakı rejimindən istifadə olunur.[1]

Televiziya VOD sistemləri məzmunu ənənəvi qəbuledicilər vasitəsilə və ya rəqəmsal media pleyerləri, Smart TV-lər, kompüterlər, planşetlər və smartfonlar kimi cihazlar üzərindən onlayn yayımlaya bilər. VOD istifadəçiləri həmçinin gələcəkdə baxmaq üçün məzmunu kompüter, rəqəmsal video yazıcı (DVR) və ya daşınan media pleyeri kimi bir cihaza daimi yükləyə bilərlər. Kabel və telefon şirkətləri əsaslı televiziya provayderlərinin böyük əksəriyyəti VOD onlayn yayımı təklif edir; burada istifadəçi dərhal baxmağa başlamaq üçün video proqramı seçir (yəni onlayn yayım) və ya sonradan baxmaq üçün provayderdən icarəyə götürülmüş və ya satın alınmış DVR-a, Fərdi Kompüterə yaxud daşınan cihaza yükləyir.

Onlayn yayım BitTorrent də daxil olmaqla yükləmə üsulu ilə müqayisədə tələb üzrə video təminatının getdikcə daha populyarlaşan vasitəsinə çevrilmişdir.[2] Apple şirkətinin iTunes onlayn məzmun mağazası kimi masaüstü tətbiqlər və Amazon Praym Video kimi Smart TV tətbiqləri əyləncəli video məzmunlarının müvəqqəti icarəsinə və satın alınmasına imkan yaradır. İnternet əsaslı digər tələb üzrə video sistemləri isə istifadəçilərə tək-tək filmlər və verilişlər əvəzinə əyləncəli video məzmun paketlərinə giriş imkanı verir. Netflix, Hulu, Disney+, Peacock, HBO Maks və Paramount+ kimi bu sistemlərin ən yayğını istifadəçilərdən müəyyən edilmiş film, televiziya verilişi və orijinal serial seçiminə giriş üçün aylıq haqq ödəməyi tələb edən abunə modelindən (onlayn televiziya xidməti kimi tanınır) istifadə edir. Əksinə, İnternet əsaslı digər tələb üzrə video sistemi olan YouTube reklamla maliyyələşən modeldən istifadə edir; burada istifadəçilər video məzmununun böyük hissəsinə ödənişsiz baxsa da, premium məzmunlar üçün abunə haqqı ödəməlidir. Bəzi aviaşirkətlər oturacaqlara inteqrasiya olunmuş video ekranlar və ya xaricdən təmin edilən daşınan media pleyerləri vasitəsilə sərnişinlərə uçuşda əyləncə kimi tələb üzrə video xidmətləri təklif edir.[3]

Məzmunu yükləyən və onlayn yayımlayan tələb üzrə video sistemləri istifadəçiləri daşınan media pleyerlərinin və DVD pleyerlərin funksiyaları ilə təmin edir. Bəzi tələb üzrə video sistemləri proqramları sabit disklərdə saxlayır və onlayn yayımlayır, həmçinin istifadəçinin videoları irəli və geri sarımasına imkan vermək üçün operativ yaddaş buferindən istifadə edir. Video serverləri lokal şəbəkələrdə yerləşdirmək mümkündür; bunlar istifadəçilərə sürətli cavab müddəti təmin edə bilir. Kabel şirkətləri tətbiqlər vasitəsilə tələb üzrə video xidmətlərinin öz versiyalarını istifadəyə verərək İnternetə çıxışı olan hər bir cihazda televiziyaya baxmaq imkanı yaradıblar. Kabel media şirkətləri tələb üzrə video xidmətlərini canlı yayım imkanları ilə birləşdirmişdirlər. 2020-ci illərin əvvəllərində kabel şirkətlərinin tətbiqlər təqdim etməsi (məsələn, NBC-nin Peacock, CBS-in Paramount+ platformaları) abunəlikli tələb üzrə video (SVOD) xidmətləri ilə rəqabət aparmaq cəhdidir, çünki sonuncularda canlı xəbər və idman məzmunları çatışmır.[4] Onlayn video serverləri qlobal şəbəkə (WAN) vasitəsilə daha böyük istifadəçi icmasına xidmət göstərə bilsə də, cavabvermə sürəti azala bilər. Yükləmə əsaslı tələb üzrə video xidmətləri kabel modemləri və ya DSL bağlantıları ilə təchiz olunmuş evlər üçün əlverişlidir. Ənənəvi kabel və telekom tələb üzrə video xidmətlərinin serverləri adətən müəyyən bir bazara xidmət edən kabel mərkəzlərində, daha böyük bazarlarda isə kabel qovşaqlarında yerləşdirilir. Telekommunikasiya sahəsində isə onlar ya mərkəzi ofisdə, ya da Video Head-End Office (VHO) adlanan yeni yaradılmış məntəqədə yerləşdirilir.

  1. ↑ "Advertising Terminology: A Primer for the Uninitiated or Confused". Videa (ingilis). 16 may 2016. 25 dekabr 2018 tarixində orijinalından arxivləşdirilib. İstifadə tarixi: 24 dekabr 2018.
  2. ↑ admin. "BitTorrent use drops as innovations in Video-on-Demand re-shape traffic stats – Digital Connectivity Forum" (ingilis). İstifadə tarixi: 9 iyul 2024.
  3. ↑ Webster, Andrew. "Airline swaps in-flight entertainment system for iPads to lose weight and save fuel". The Verge. 4 iyun 2012. 13 avqust 2021 tarixində arxivləşdirilib. İstifadə tarixi: 23 avqust 2021.
  4. ↑ Bouma, Luke. "The Roku Channel Is the Most Popular FREE Streaming Service Beating Out Pluto TV, Sony Crackle, & Tubi (2018 Cordie Awards)". Cord Cutters News (ingilis). 23 dekabr 2018. 23 dekabr 2018 tarixində arxivləşdirilib. İstifadə tarixi: 24 dekabr 2018.