Teistik satanizm

Vikipediya, azad ensiklopediya
Jump to navigation Jump to search
Lusifer möhürü "Grimorium Verum" qrimuarından götürülmüş 1999-cu ildə Maykl Ford tərəfindən yazılmış "Cadugər ayı kitabı",[1] daha sonra isə "Lusifer fəlsəfəsi" və "Fosforun əmri" kitablarında istifadə edilmişdir. Möhür 2007-ci ildə Ağsaqqallar kilsəsinin əsas simvolu kimi mənimsənmişdir.

Teistik satanizm (ing. Theistic Satanism), ənənəvi satanizm (ing. Traditional Satanism) və ya dini satanizm (ing. spiritual Satanism) — şeytanı (satana) obyektiv olaraq sitayiş ediləcək bir mövcud fövqəltəbii varlıq və ya qüvvə[a] hesab edən dini inanclar üçün istifadə edilən ümumiləşdirici termin, satanizmin növü. Bu ümumiləşdirici termin çərçivəsindəki fərdi inanc sistemləri bir-birləri ilə başdansovma əlaqəli olan və ya müstəqil qruplar tərəfindən tətbiq edilir. Teistik satanizmin başqa bir səciyyəvi xüsusiyyəti seremonial sehrdən istifadədir.[4]

Teistik satanizmin insanların tətbiq etdiyi dini inanc kimi tarixi qeyri-müəyyəndir, ancaq tarix boyu xeyli insan şeytana sitayiş etməklə təqsirkar bilinmişdir. 1560–1630-cu illərdə kulminasiya nöqtəsinə çatmış cadugər məhkəmələrini, xüsusilə də Salem cadugər məhkəmələrini buna nümunə göstərmək olar. Əsl teistik satanist dinlərin əksəriyyəti olduqca yeni modellərdə və ideologiyalarda mövcuddurlar. Onların çoxu İbrahimi dinlərdən müstəqil olduqlarını iddia edirlər.[5]

Qeydlər[redaktə | əsas redaktə]

  1. Hansı ki, ateistik satanizmdən fərqli olaraq, fərdlər onunla təmas saxlaya, onu çağıra, hətta ona şükür edə bilir.[2][3]

İstinadlar[redaktə | əsas redaktə]

  1. Ford, Michael (1999–2006). Book of the Witch Moon. Houston, TX: Succubus Publishing. 342. ISBN 9781411681361.
  2. Petric, Xristofer Hyu (2004). The Re-enchantment of the West (ingilis). səh. 82. İstifadə tarixi: July 12, 2019.
  3. "Prayers to Satan". theisticsatanism.com (ingilis). April 15, 2019 tarixində arxivləşdirilib.
  4. "MLO" (ingilis). Angelfire.com. May 6, 2019 tarixində arxivləşdirilib. İstifadə tarixi: July 12, 2019.
  5. "The Origins of Satan, Why Sumeria?" (ingilis). April 25, 2012 tarixində arxivləşdirilib. İstifadə tarixi: July 12, 2019. (#parameter_ignored_suggest)[ölü keçid]

Ədəbiyyat[redaktə | əsas redaktə]

  • Ellis, Bill, Raising the Devil: Satanism, New Religions and the Media (Lexington: University Press of Kentucky, 2000).
  • Hertenştayn, Mayk; Con Trott, Selling Satan: The Evangelical Media and the Mike Warnke Scandal (Chicago: Cornerstone, 1993).
  • Brann, Seh; Think you're the only one? (Barnes & Noble Books 2004)
  • Meduey, Geret C.; The Lure of the Sinister: The Unnatural History of Satanism (New York and London: New York University Press, 2001).
  • Mişelet, Culs, Satanism and Witchcraft: A Study in Medieval Superstition (English translation of 1862 French work).
  • Palermo, Corc B.; Mişel C. Del Re: Satanism: Psychiatric and Legal Views (American Series in Behavioral Science and Law) . Charles C Thomas Pub Ltd (November 1999)
  • Payk, Albert, Morals and Dogma of the Ancient and Accepted Scottish Rite of Freemasonry (1871)
  • Riçardson, Ceyms T.; Coel Best; Devid Brumli, The Satanism Scare (New York: Aldine de Gruyter, 1991).
  • Vera, Diana, Theistic Satanism: The new Satanisms of the era of the Internet
  • Karlsson, Tomas (February 2008). Qabalah, Qliphoth and Goetic Magic. ISBN 0-9721820-1-2.
  • Ford, Maykl (March 2005). Luciferian Witchcraft. ISBN 1-4116-2638-9.
  • Baddeley, Gavin; Lucifer Rising, A Book of Sin, Devil Worship and Rock 'n' Roll (Plexus Publishing, November 1999)
  • Uebb, Don (March 1999). Uncle Setnakt's Essential Guide to the Left Hand Path. ISBN 1-885972-10-5.
  • Zaxariya, Gerhard (1980). The Satanic Cult. ISBN 0-04-133008-0. Translated from the German Satanskult und Schwarze Messe by Christine Trollope.

Xarici keçidlər[redaktə | əsas redaktə]