Açıq təhsil

Vikipediya, azad ensiklopediya
Jump to navigation Jump to search

Açıq təhsil 1970-ci illərdə yaranaraq təcrübə və təlimə çevrilmiş təhsil sahəsində yenilikçi bir hərəkatdır. ​Bu termin ümumilikdə öyrənmə imkanlarını formal təhsil sistemləri çərçivəsində gücləndirən və ya onları formal təhsil sistemləri çərçivəsinin xaricində genişləndirən fəaliyyətlərə istinad edir. [1] ​Açıq təhsilə aşağıdakılar daxildir, lakin bunlarla məhdudlaşmır: ​sinifdə öyrətmə metodları, interaktiv öyrənmədə yanaşmalar, [2] ​işlə əlaqəli təhsil və təlim formatları, [3] [4] ​təhsil alan cəmiyyətlərin mədəniyyət və mühitləri, [5] [6] ​açıq təhsil mənbələrinin ​inkşafı və istifadəsi. ​Açıq təhsilin razılaşdırılmış, hərtərəfli tərifi olmamasına baxmayaraq, burada diqqət mərkəzi əsasən "şagird tərəfindən qəbul edilmiş şəkildə şagirdin ehtiyaclarına" yönəlmişdir. [7] ​Tədqiqat işləri [7] [8] ​açıq təhsili akademik fənlər, peşələr, sosial sahələr,  biznes və sənaye, ali təhsil müəssisələri, müəssisələr arası əməkdaşlıq təşəbbüsləri və məktəblərdə gənc şagirdlər üçün bir yenilik kimi təqdim edir.

Yaranması[redaktə | əsas redaktə]

​Tədris metodu ​olan açıq təhsil ​Fransada Célestin Freinet və İtaliyada Maria Montessori​nin tədqiqatları əsasında yaradılıb. ​Açıq təhsil şagirdlərin özlərinin müəyyən etdiyi, müstəqil və maraq yönümlü öyrənmə üçün nəzərdə tutulmuşdur. ​Ən yaxşı nümunə ilkin oxu-yazı bacarıqlarının öyrədilməsində dil təcrübəsi yanaşmasıdır (bax. Brügelmann / Brinkmann 2011).​Açıq təhsildə ən son tədqiqatlar alman pedoqoqları Hans Brügelmann (1975, 1999), Falko Peschel (2002), Jörg Ramseger (1977) və Wulf Wallrabenstein (1991) ​tərəfindən aparılmışdır. ​Yanaşma maksimum üç problemlə üzləşməlidir (ətraflı bax: Brügelmann / Brinkmann 2008, 1-ci fəsil).

  • ​Eyni yaşdakı uşaqlar arasında təcrübə, maraq və bacarıq baxımdan böyük fərqlər;
  • ​şagirdin özü tərəfindən fəal problem həlletmə bacarığı tələb edən öyrənmənin konstruktiv təbiəti;
  • ​BMT-nin 1989-cu il Uşaq Hüquqları Konvensiyası (UHK) ilə nəzərdə tutulmuş qərarlarda tələbələrin davamiyyətinin hüquqi tələbi.

İstinadlar[redaktə | əsas redaktə]

Qeydlər[redaktə | əsas redaktə]

  1. D'Antoni, Susan (2009). "Open Educational Resources: reviewing initiatives and issues": 3–10. doi:10.1080/02680510802625443.
  2. Mason, Robin. "Conference Report. Open learning in the 1990s, 12-14 September 1990, University of Lancaster, UK": 49–50. doi:10.1080/0268051910060109.
  3. Bowen, Peter (1987). "Open learning formats in high performance training": 29–31. doi:10.1080/0268051870020206.
  4. Wilson, Valerie (2003). "Prescription for learning? Meeting the development needs of the pharmacy profession": 380–95. doi:10.1080/02601370304833.
  5. Chang, Bo (2010). "Culture as a tool: facilitating knowledge construction in the context of a learning community": 705–22. doi:10.1080/02601370.2010.523947.
  6. Ehlers, Ulf-Daniel (2013). Open Learning Cultures: A Guide to Quality, Evaluation, and Assessment for Future Learning. Heidelberg: Springer Verlag. vii–viii, 43. doi:10.1007/978-3-642-38174-4. ISBN 978-3-642-38173-7.
  7. 1 2 Coffey, John (1988). "Guest Editorial: The Opening Learning Movement": 195–96. doi:10.1080/1355800880250301.
  8. Dodds, Tony (2001). "Creating open and lifelong learning institutions in higher education: a Namibian case-study": 502–10. doi:10.1080/02601370110088472.