Ağ göyrüş

Vikipediya, azad ensiklopediya
Jump to navigation Jump to search
<td_align="right"_width="40%">Cins:<td_align="left">Göyrüş&action=edit&preload=Şablon:RedTaxLink/preload&editintro=Şablon:RedTaxLink/intro&preloadparams%5B%5D=<td%20align="right"%20width="40%">Cins:<td%20align="left">Göyrüş}}, taksonun sistematikasını təsvir etməlidir [[]].
:
† 
(Göyrüş]])[1]
???:
Ağ göyrüş
Ağ göyrüş
Fraxinus ornus JPG2.jpg
Elmi təsnifat
XƏTA: taksonomik şablon yoxdur{{
Cins:Göyrüş
Cins:Göyrüş
Cins:Göyrüş
Cins:Göyrüş
Cins:Göyrüş
Beynəlxalq elmi adı

Ağ göyrüş və ya manna göyrüşü (lat. Fraxinus ornus) — zeytunkimilər fəsiləsinin göyrüş cinsinə aid bitki növü.

Təbii yayılması[redaktə | mənbəni redaktə et]

Vətəni Aralıq dənizyanı ölkələridir. Rusiyada yayılmışdır.

Botaniki təsviri[redaktə | mənbəni redaktə et]

Hündürlüyü 12 m-ə çatan, düz, yumru, möhkəm çətirli ağacdır. Yarpaqları açıq yaşıl, 7 ədəd uzunsov-yumurtaşəkilli, uzunluğu 9 sm-ə çatan, alt hissəsi tüklü, kənarları dişli olan xırda yarpaqcıqlardan ibarətdir. Zoğların uclarında uzunluğu 5-15 sm olan, sıx süpürgələrə yığılmış ağ, uzun, ensiz ləçəkli, ətirli çiçəkləri ilə digər göyrüşlərdən fərqlənir. Meyvələri ensiz, uzunsov, ucu yumru, uzunluğu 2,5 sm-ə qədərdir. Yavaş böyüyür, 20 yaşında 6-7 m hündürlüyə çatır. Toxumla çoxaldılır.

Ekologiyası[redaktə | mənbəni redaktə et]

İşıqsevən, quraqlığa və soyuğa davamlıdır.

Azərbaycanda yayılması[redaktə | mənbəni redaktə et]

Quba, Nabran, Zaqatala və s. rayonlarda təbii və mədəni şəraitdə becərilir.

İstifadəsi[redaktə | mənbəni redaktə et]

Ağ göyrüşə hər yerdə, meşə və parklarda, avtomobil və dəmiryolları ətrafında rast gəlmək olar. Çox vaxt göyrüşyarpaq ağcaqayınını səhv olaraq “göyrüş” adlandırırlar. Çiçəkləmə dövründə çox dekorativ ağacdır. Tək, qruplarla əkilməsi məsləhətdir.

Ədəbiyyat[redaktə | mənbəni redaktə et]

  • Tofiq Məmmədov, Elman İsgəndər, Tariyel Talıbov. Azərbaycanın nadir ağac və kol bitkiləri. Bakı: Elm, 2014, 380 səh.
  1. Cins:Göyrüş
  2. Linnæi C. Species Plantarum (lat.): Exhibentes plantas rite cognitas ad genera relatas. 1753.C. 2. səh. 1057.