Aldo Moro

Vikipediya, açıq ensiklopediya
Keçid et: naviqasiya, axtar

Aldo Moro(it. Aldo Moro; 23 sentyabr 1916, Malye, Apuliya — 9 may 1978, Roma) — İtaliyanın baş naziri, Xristian Demokratik Partiyasının rəhbərlərindən biri.

Həyatı[redaktə | əsas redaktə]

Aldo Moro 23 sentyabr 1916-cı ildə anadan olmuşdu.Ali hüquq təhsili almışdı.

İtaliyanın mərhum Baş naziri Aldo Moro öz ölkəsi üçün müəyyən edilən «postindustrial sıfır inkişafı» və əhalinin sayının ixtisarı siyasətinin əleyhinə çıxan liderlərdən biri idi. O, bununla «Roma Klubunu» hiddətləndirmiş oldu, çünki «Olimpiyaçılar» bu siyasətin həyata keçirilməsini məhz «Roma Klubuna» tapĢırmıĢdılar. 1982-ci il noyabrın 10-da Romada keçirilən məhkəmədə Moronun yaxın dostu bildirdi ki, Baş Nazirə «Beynəlxalq İşlər üzrə Kral İnstitutunun» (RRLA, Böyük Britaniya) agenti hədə-qorxu gəlirdi və həmin şəxs eyni zamanda həm də ABŞ-ın Dövlət Katibi, eləcə də Komitet 300-ün üzvüdür. Şahidin adını çəkdiyi adam Henri Kissincer idi və onun sürətli yüksəlişi aşağıda təfərrüatı ilə nəzərdən keçiriləcəkdir. Xatırladaq ki, Baş Nazir Aldo Moro 1978-ci ildə «Qırmızı briqadalar»nın terrorçuları tərəfindən oğurlanmış və sonra vəhşicəsinə qətlə yetirilmişdi. «Qırmızı briqadalar»nın üzvlərinə qarşı keçirilən məhkəmədə onlardan bəziləri Moronun məhv edilməsi məqsədilə həyata keçirilən sui-qəsddə ABŞ-ın yüksək səviyyəli rəsmı şəxslərinin iştirak etdiklərindən xəbərdar olduqlarını bildirmişdilər. Moroya hədə-qorxu gələn Kissincer, əlbəttə, ABŞ-ın xarici siyasətini həyata keçirməkdən çox, Komitet 300-ün xarici siyasət bölməsi olan «Roma Klubu»nun təlimatlarına uyğun hərəkət edirdi. Açıq məhkəmə iclaslarında partlayan bomba effektli ifadələr verən şahid – Moronun yaxın məsləkdaşı Qorrado Gersoni idi. Onun inanılmaz şahidlik ifadələri 1982-ci il noyabrın 10-da İtaliya televiziyası və radiosu ilə verilmiş, eləcə də İtaliyanın bir neçə qəzetində dərc etdirilmişdi. Lakin bu çox vacib informasiya ABŞ-da sadəcə olaraq sükuta qərq edildi. Azadlığın qalaları kimi məşhur olan, həmişə hər şey haqda hər şeyi bilən «Vaşinqton Post» və «Nyu-York Tayms» qəzetləri buna azacıq da olsa əhəıniyyət vermədilər və Gersoninin şahidlik ifadələrindən bircə sətir belə dərc etmədilər.