Elegiya (şeir növü)

Vikipediya, azad ensiklopediya
Jump to navigation Jump to search

Elegiya — antik yunan ədəbiyyatında lirik şeir növü. Adətən, şadlıq və kədər hisslərinin üzvi surətdə birləşdiyi elegiyalar olduğu kimi, şairin yalnız qəmli düşüncələrini ifadə edən elegiyalar da vardır. Qədim Yunanıstanda bu şeirin ən təsirli nümunələrini Arxilox və Kallimax yaratmışlar. Latın şairlərindən Ovidi və Katull, rus şairlərindən V.Trednakovski, K.Batyuşkin, V.Jukovski, A.Puşkin, M.Lermontov, N.Nekrasov, A.Blok və başqaları da elegiya yaratmışlar. Formasında, həcmində və qafiyə quruluşunda möhkəm və aydın bir mürəkkəblik olmasa da, antik poeziyada elegiya iki beytdən, sonrakı dövrlərdə isə çox vaxt 8-20 misradan (iki beş bənddən) ibarət olmuşdur.[1]

İstinadlar[redaktə | əsas redaktə]

  1. Azərbaycan ədəbiyyarı

Ədəbiyyat[redaktə | əsas redaktə]

  • Ədəbiyyatşünaslıq terminləri lüğəti. Bakı,1978, səh.61

Xarici keçidlər[redaktə | əsas redaktə]