Hibrid nüvə

Vikipediya, açıq ensiklopediya
Jump to navigation Jump to search

Hibrid-nüvə (ing. Hybrid kernel) — modifikasiya olunmuş mikro-nüvələr (kompyuterin əməliyyat sisteminin əsas minimal funksiyalarının toplusu) əməliyyatın sürətləndirilməsi üçün nüvənin sahəsində “nəzərə çarpılmayacaq” hissəsini işlətmək üçün imkan yaradır.

“Hibrid” nüvələrin üstünlükləri və çatışmamazlıqları[redaktə | əsas redaktə]

Monolit nüvəli, mikro-nüvəli və hibrid nüvəli prossesorlu əməliyyat sistemlərinin strukturu quruluşu

Nəzərdən keçirilmiş bütün əməliyyat sistemlərinin hazırlanması yanaşmalarının öz üstün və əskik cəhətləri var. Bir çox halda müasir ƏS-ləri bu yanaşmaların ayrı-ayrı kombinasiyalarından istifadə edir. Misal üçün, hal-hazırda, «Linux»-un nüvəsi monolit sistem olmaqla ayrı-ayrı nüvə modullarından ibarətdir. Nüvənin kompilyasiyası zamanı nüvənin bir çox modul adlandırılan komponentilərinin dinamik yüklənməsi və dayandırılmasına icazə vermək olar. Modulun yüklənməsi zamanı, onun kodu sistem səviyyəsinidə yüklənir və nüvənin digər hissələri ilə əlaqəyə keçir. Modulun daxilində nüvənin ixrac etdiyi istənilən funkaiyalarından istifadə etmək mümkündür.

GNU ƏS-nin (Debian/GNU Hurd) bir neçə variantında monolit nüvə yerinə Mach nüvəsindən istifadə olunur (Hurd-dakı kimi), və onun üzərində – istifadəçi məkanında Linux-un istifadəsi zamanı nüvənin bir hissəsi ola bicləcək prosseslər işləyirв. Qatışıq yanaşmanın başqa bir nümunəsidə monolit nüvəli ƏS-nin mikro-nüvə vasitəsi ilə yüklənməsi olardı. 4.4BSD və MkLinux-da Mach mikro-nüvəsi əsasında bu cür qurulub. Mikro-nüvə virual yaddaşın (VM) və aşağı səviyyəli drayverlərin idarə olunmasına köməklk edir. Tətbiqlərlə qarşılıqlı əlaqə yaradan funksiyalar kimi qalan digər funksiyalarda monolit nüvə vasitəsi ilə həyata keçirilir. Bu yanaşma mikro-nüvəli arxitekturanın üstünlüklərinin istifadə edilməsi ilə bərabər, yaxşı sazlanmış monolit nüvənin kodunu saxlamaqla cəhdləri zamanı yaranmışdır.

Mikro-nüvəli arxitektura ilə monolit nüvəli arxitektura daha çox Windows NT nüvəsi üzərində cəmləşib. Çox hallarda Windows NT mikro-üvəli ƏS adlansada, həqiqətdə bu tamda belə deil. NT-nin mikro-nüvəsi həddindən artıq böyükdür və təqribən 1 Mbaytdan çoxdur, üstəlik, sistemin nüvəsində misal üçün qrafik interfeys moduluda yer alıb. Elə bunlara görədə, ona “mikro” prefiksi əlavə etmək düz olmazdı. Mikro-nüvəli ƏS-lərində olması gərəkən kimi, Windows NT-nin nüvə komponentləri kənara çıxardılan yaddaşda yerləşir və öz aralırnda mesajlaşma yolu ilə əlaqədə olurlar. Monolit nüvəli ƏS-lərinə xas olan formada Windows NT-nin nüvəsinin komponentləri bir ünvanlı mühitdə işləyir və eyni verilənlər strukturundan istifadə edir. Səbəbi çox sadədir: təmiz mikro-nüvəli dizayn komersiya cəhətdən sərfəli deyuk, çünki effektiv deyil.

Beləliklə, Windows NT ƏS-ni tamamilə haqlı olaraq hibrid ƏS adlandırmaq olar.

Qatışıq nüvə, prinsipcə, mikro-nüvə və monolit nüvənin üstünlüklərini özündə cəmləndirməlidir: sanki, mikro-nüvə və monolit nüvə — iftiradır, lakin qatışıq (hibrid) — həqqətəndə dəyərli bir şeydir. Onlarda avadanlıqların drayverlərini (idarəedici proqramlarını) iki üsulla əlavə etmək mümkündür: nüvənin içinə və istifadəçi sahəsinə. Praktikada isə qarışıq nüvə konsepsiyası tək üstünlükləri yox, iki ti nüvələrin çatışmamazlıqlarınıda biruzə etdirir.

Həmçinin bax[redaktə | əsas redaktə]