Jorji Amadu

Vikipediya, açıq ensiklopediya
Keçid et: naviqasiya, axtar
Jorji Amadu
port. Jorge Leal Amado de Fariа
Jorji Amadu.jpg
İlk adı Jorji Leal Amadu di Fariya
Doğum tarixi 10 avqust 1912(1912-08-10)
Doğum yeri İtabuna, Baiya, Braziliya
Vəfatı 6 avqust 2001(2001-08-06)
Vəfat yeri Salvador, Baiya, Braziliya
Vətəndaşlıq Braziliya
Fəaliyyəti Yazıçı, ictimai-siyasi xadim
Əsərlərinin dili Portuqal dili
İstiqamət modernist


Jorji Amadu (port. Jorge Leal Amado de Fariа; 10 avqust 1912-ci il, İtabuna, Baiya, Braziliya — 6 avqust 2001-ci il, Salvador, Baiya, Braziliya) — Brazilyanın görkəmli yazıçısı, ictima-siyasi xadimi, modernist məktəbin nümayəndəsi.

Həyatı[redaktə]

Jorji Amadu 1912-ci il avqustun 10-da Brazilyanın Baiya ştatının İtabuna qəsəbəsində, xırda kakao plantatorunun ailəsində dünyaya gəlmişdir. Brazilya Kommunist partiyasının aparıcı simalarından biri kimi tanınmış, 1956-cı ildə Braziliya Milli Konqresinə deputat seçilsə də, iki il sonra ölkədə Kommunist partiyasının fəaliyyəti qadağan edildiyindən sürgün edilir. 1948-52-ci illər arası o Fransa və Çexoslavakiyada yaşamağa məcbur olur. Həmin illərdə Amadu Şərqi və Qərbi Avropa, eləcə də Asiya və Afrika ölkələrini səyahət edir. P.Pikasso, P.Elyuar, P.Neruda kimi görkəmli mədəniyyət xadimləri ilə görüşür. 1952-ci ildən sonra vətənə qayıdan Amadu ömrünü yaradıcılığa həsr edir. Dünya Sülh Şurasının üzvü olan Jorji Amadu 1951-ci ildə "Beynəlxalq Stalin Sülh mükafatına", 1984-cü ildə isə Fransanın Fəxri Legion ordeninə layiq görülür.

Amadu yaradıcılığa 14 yaşından başlamış, 1931-ci ildən isə mətbuatda öz imzası ilə tanınmağa başlamışdır. Onun ilk romanlarında ictima mövzular üstünlük təşkil edirdi. Bu əsərlər sırasında "Karnavallar ölkəsi" (1932), "Kakao" (1933), "Jubiaba" (1935), "Ölü dəniz" (1936), "Qum dəryasının kapitanları" (1937) xatırlamaq olar. İkinci dünya müharibəsindən sonra isə "Qırmızı pöhrələr" (1946), "Gizli azadlıq" (1952) adlı ideolji romanlarını nəşr etdirir.

1950-ci illərin axırlarından öz əsərlərinə mistik fantastika elementlərini daxil edərək, sürrealizm ədəbi cərəyanının ən parlaq nümayəndələrindən birinə çevrilir. O, həm də "Nəhayətsiz torpaqlar" (1942), "Gecə keşişləri" (1964), "Dona Flor və onun iki əri" (1966), "Möcüzələr dükanı" (1969), "Müharibə etməkdən yorulmuş Tereza Batista" (1972), "Pusqu" (1984) kimi əsərlərində müəllifidir. Yazıçının indiyə kimi əsərləri 49 dildə, 55 ölkədə çap olunmuşdur.

1987-ci ildə Salvador şəhərində Jorji Amadu Fondu yaradılıb.