Mənim bir arzum var

Vikipediya, açıq ensiklopediya
Keçid et: naviqasiya, axtar

Mənim bir arzum var (ing. I have a dream) — amerikalı hüquq müdafiəçisi, 1964-cü il Nobel Sülh Mükafatı laureatı Martin Lüter Kinqin 1963-cü il 28 avqust tarixində Vaşinqtona yürüş zamanı Linkoln memorialının qarşısında 200-300 min nümayişçinin önündə etdiyi məşhur çıxışı. Bu çıxışında o, gələcəkdə ağların və qaradərililərin bərabər hüquqlara malik olduğu bir Amerika görmək istədiyini ifadə etmişdir.

Bu çıxış natiqlik sənətinin incilərindən hesab edilir. Öz üslubuna görə zənci baptist moizəsinə bənzəyir və İncilə, ABŞ İstiqlal Bəyannaməsinə, Qulların azad edilməsi haqda manifestə və ABŞ Konstitusiyasına allüziyalarla zəngindir.

Çıxış[redaktə | əsas redaktə]

"Bu gün sizə deyirəm ki,dostlarım,bu anın gətirdiyi çətinliklərə,maneələrə baxmayaraq,mənim bir arzum var.Amerikan xəyalına dərindən kök salmış bir xəyaldır bu.

Mənim bir arzum var.Gün gələcək bu millət,ayağa qalxıb öz inancını əsl mənada yaşayacaq.Bunu bir həqiqət olaraq qəbul edirik ki,bütün insanlar bərabər yaradılmışdır.

Bir arzum var.Gün gələcək,keçmiş qulların övladları ilə keçmiş sahiblərin övladları Corciyada eyni qardaşlıq süfrəsində oturacaqlar.

Bir arzum var.Gün gələcək,Missisipi ştatı belə,ədalətsizliyin və təzyiqlərdən bezib çölləşmiş olan o ştat belə,azadlıq və ədalət vahəsinə çevriləcək.

Bir arzum var.Gün gələcək,Alabama ştatı,valisinin ağzından daim müdaxilə etmək və icazə verməmə sözləri tökülən o əyalət,balaca zənci öğlanlarla,balaca zənci qızların və balaca ağ oğlanlarla,balaca aö qızların əl ələ tutub qaedaşca birlikdə yeridiyi bir yerə çevriləcək.

Bir arzum var mənim.

Bir arzum var.Gün gələcək,bütün dərələr yüksəlib bütün təpələr və dağlar alçalacaq,dərəli-təpəli yerlər düzləşdiriləcək,kələ-kötürlər düzləşəcək və Allahın şanı yer üzünə enəcək,bütün canlar bir yerdə görəcək onu.

Bizim ümidimizdir bu.Cənuba qayıdışımda içimdə daşıyacağım inancdır.

Millətimizin azadlığı uğrunda mübarizə tarixində azman bir hadisə kimi qalası bu nümayişdə sizinlə bir yerdə olduğuma görə xoşbəxtəm!

Yüz il bundan əvvəl, rəmzi olaraq abidəsinin kölgəsinə yığışdığımız böyük amerikalı Avraam Linkoln Azadlıq bəyannaməsini imzaladı. Bu əlamətdar sənəd haqsızlığın dözülməz əsarəti altında inləməkdə olan milyonlarla qul zəncilərin qəlbində ümid işığı yandırdı. Bu, köləliyin uzun gecəsindən sonra sevincə açılan dan yerinə bənzəyirdi. Ancaq indi, yüz il keçəndən sonra müdhiş fakt qarşısında qalmışıq. Belə ki, zənci xalqı hələ də azadlıqdan məhrumdur.

Yüz il ötsə də, zəncilərin həyatı yenə də ayrıseçkilik və ögeylik buxovları ilə düyünlənib.

...

Ümidvaram ki, günlərin bir günü ölkəmiz "bütün insanlar bərabər yaranıblar" prinsipi ilə yaşamaq naminə qəddini düzəldib yüksələcəkdir. Bir gün gələcək ki, Corciyanın qırmızı təpələrində keçmiş qul balaları ilə quldar balaları qardaşlıq süfrəsində bir-birilə çörək kəsəcəklər!

Arzum budur ki, haqsızlıq və sıxıntılar içində çabalayan Missisipi ştatı günlərin bir günü azadlıq və ədalət vahəsinə çevrilsin! Arzum budur ki, mənim dörd uşağım günlərin bir günü elə bir ölkədə yaşasınlar ki, onlara dərilərinin rənginə görə yox, şəxsiyyətlərinə görə qiymət versinlər! Belə bir arzum var... Arzum budur ki, bu gün qubernatoru dişlərini qıcadıb bizi "məhv etmək" niyyətində olan Alabama ştatını sabah ağlı-qaralı oğlanların-qızların əl-ələ verib bacı-qardaş kimi gəzib-dolandığı məkan kimi tanısınlar. Bu gün belə bir arzum var!...

Elə bir günün arzusundayam ki, onda çöllər qabaracaq, dağlar enəcək! Dərə-təpə yerlər hamarlanacaq, dolama yollar düz gedəcək və "Tanrı möcüzəsi zühur edəcək və hamı bunu öz gözü ilə görəcək!"

Xarici keçidlər[redaktə | əsas redaktə]