Peripatetik aksiom

Vikipediya, azad ensiklopediya
Jump to navigation Jump to search
Akvinalı Foma

Peripatetik aksiom "əvvəlcə duyğuda olmayan heç nə, zehində yoxdur, (Lat: Nihil est in intellectu quod non sit prius in sensu)" şəklində ifadə edilir. Akvinalı Fomanın De veritate əsərində keçir (q. 2 a. 3 arg. 19).[1] Foma bu prinsipi Aristotelin qurduğu Yunan fəlsəfəsinin Peripatetik məktəbindən götürüb. Akvinalı Foma Tanrının varlığını duyğu göstəricilərinə əsaslanaraq sübut edilə biləcəyini iddia edirdi.[2] O, xüsusi empirik göstəricilərdən universal mənaları abstraktlaşdırma qabiliyyəti olaraq şərh etdiyi Aristotelçi "aktiv zehin" ("intellectus agens")[3] anlayışının variyasiyasını istifadə etmişdir.[4]

İstinadlar[redaktə | mənbəni redaktə et]

  1. Aquinas, Thomas. Quaestiones disputatae de veritate.
  2. Leftow, Brian (ed., 2006), Aquinas: Summa Theologiae, Questions on God, pp. vii et seq.
  3. Macmillan Encyclopedia of Philosophy (1969), "Thomas Aquinas", subsection on "Theory of Knowledge", vol. 8, pp. 106–107.
  4. Z. Kuksewicz, "The Potential and the Agent Intellect," in: N. Kretzmann, e.a., The Cambridge History of Later Medieval Philosophy (Cambridge: Cambridge University Press, 1982), pp. 595–601