Qədim slavyan dili
| Qədim slavyan dili | |
|---|---|
| Orijinal adı |
Словѣньскъ ѩꙁꙑкъ Словѣньскъ |
| Ölkələr | |
| Təsnifatı | |
| Dil kodları | |
| QOST 7.75–97 | цер 777 |
Qədim slavyan dili — (özünü adlandırma — сло̀вѣньскъ ѩзꙑ́къ) — Saloniki şəhəri yaxınlığında XI əsrdə yaşamış slavyanların dialektində yaranmış birinci ədəbi slavyan bədii dili[1] Praslavyan dili Praslavyan dilinin cənubi slavyan qolunun şərqi qrupudur. Əlifbası IX əsrin ortalarında Kiril və Mefodiy maarifçi qardaşları tərəfindən yaradılıb. IX—XI əsrlərdə bir çox slavyan xalqlarının ədəbi dili idi, bir çox gənc slavyan dillərinin formalaşmasına ciddi təsir edib.[2]. Əlifba kimi qlaqolisa və kiril qrafikasından istifadə edilib.[3]. Yarananadan kitab-ədəbiyyat dili olub və heç zaman canlı ünsiyyətdə istifadə edilməyib.
X əsrin sonlarına digər slavyan dillərinin təsiri altında dəyişikliyə məruz qalıb, ancaq ondan sonra yazılan əlyazmalar qədim slavyan dilində yazılmış hesab edilir[4][5][6][7]. Qədim slavyan dilini digər slavyan dilləri üçüç əsas rolunu oynamış praslavyan dili ilə qarışdırmırlar[3].
Qədim slavyan dilində vikipediya
[redaktə | vikimətni redaktə et]Vikipediyanın qədim slavyan dilində bölməsi də vardır. 19 iyul 2026-cı il tarixində orada 1466 məqalə, 6091 səhifə vardır. Bölmənin 9519 iştirakçısı, bir inzibatçısı fəaliyyət göstərir. 26 nəfər daima düzəlişlər edir, fəaliyyət göstərdiyi dövrdə 87 483 düzəliş edilib[8].
İstinadlar
[redaktə | vikimətni redaktə et]- ↑ Encyclopedia of Indo-European Culture. Routledge. Edited by James Mallory and D.Q. Adams. 1997. 301. ISBN 978-1884964985.
- ↑ Старославянский язык // Литературная энциклопедия. 11. М.: Изд-во Коммунист. акад. Коммунист. акад., Секция лит., искусства и яз.; отв. ред. В. М. Фриче. 1939.
- 1 2 Пипер, Предраг. Увод у славистику I (Електронско издање на Интернету, прегледано и делимично прерађено). Београд. 2000.
- ↑ И. А. Шушарина Arxiv surəti 14 iyul 2014 tarixindən Wayback Machine saytında. Введение в славянскую филологию: учебное пособие. Церковнославянский язык как поздний вариант старославянского. стр 160 Arxiv surəti 14 iyul 2014 tarixindən Wayback Machine saytında
- ↑ Изотов А. И. Старославянский и церковнославянский языки: Грамматика, упражнения, тексты: Учебное пособие для средних и высших учебных заведений (PDF). М.: ИОСО РАО. 2001. ISBN 5-7552-0045-9.
- ↑ Маршева, Лариса Ивановна. "Праславянский, церковнославянский, русский…". Православие.Ru. 19 oktyabr 2001. 31 may 2018 tarixində arxivləşdirilib. İstifadə tarixi: 22 iyun 2018.
- ↑ Асадов, Захир Вахид. Исторические основы архаических явлений в современном русском языке. Монография. Saarbrücken, Germany: LAP Lambert Academic Publishing. 13. ISBN 978-3-8473-3717-1.
- ↑ "Arxivlənmiş surət". 14 iyul 2026 tarixində arxivləşdirilib. İstifadə tarixi: 19 iyul 2026.
Ədəbiyyat
[redaktə | vikimətni redaktə et]- Вайан, Андре. Руководство по старославянскому языку, Manuel du vieux slave,Пер. с франц. В. В. Бородич; под ред. и с предисл. В. Н. Сидорова, М. Издательство иностранной литературы, 1952, 447.
- Горшков А. И.Старославянский язык, 2-е, М. АСТ, Астрель, 2004, 142, Высшая школа.
- Ёлкина Н. М. Старославянский язык. М. Государственное учебно-педагогическое издательство Министерства Просвещения РСФСР, 1960.
- Селищев А. М.Старославянский язык. Часть 1: Введение. Фонетика, М, Государственное учебно-педагогическое издательство Министерства Просвещения РСФСР, 1951, 336
- Селищев А. М. Старославянский язык. Часть 2: Тексты. Словарь. Очерки морфологии, М. Государственное учебно-педагогическое издательство Министерства Просвещения РСФСР, 1952