Rutenium (VIII)oksid

Vikipediya, azad ensiklopediya
Jump to navigation Jump to search
Rutenium (VIII)oksid
Ruthenium tetroxide.svg
Ruthenium-tetroxide-3D-balls.png
Ümumi
Sistematik adı Rutenium (VIII) oksid
Kimyəvi formulu O₄Ru[1]
Molyar kütlə 165,07 q/mol
Fiziki xassələri
Sıxlıq 3,29 q/sm³
Termik xüsusiyyətlər
Ərimə nöqtəsi 25,4; 25,5; 27 °S
Qaynama nöqtəsi parçalanır 100 °S
Təsnifatı
CAS-da qeyd. nöm. 20427-56-9
PubChem
ChemSpider

Rutenium (VIII) oksid – formulu RuO4 olan qeyri-üzvi birləşmədir.

Tarixi[redaktə | mənbəni redaktə et]

Rutenium (VIII) oksid ilk dəfə Karl Klaus tərəfindən 1860-cı ildə kəşf edilmişdir.

Fiziki xassələri[redaktə | mənbəni redaktə et]

Rutenum (VIII) oksid sarı-narıncı kristallar əmələ gətirir. Rutenium tetraoksid uçucu birləşmədir və asanlıqla sublimasiya olur. 100 ° C-dən çox qızdırıldıqda, partlayışla parçalanır. Güclü oksidləşdirici maddədir, ozon qoxusu verir, spirt ilə reaksiyaya daxil olduqda partlayış baş verir. Suda orta dərəcədə həll olunur, sulu məhlulları zəif bir turşudur pK1 =11.0.

Alınması[redaktə | mənbəni redaktə et]

  • Rutenium qızdırıldıqda oksigenlə oksidləşir:


  • Ruteniumun kalium bromat ilə oksidləşməsi nəticəsində:


  • Rutenium(IV) oksidi qızdırılaraq parçalanması nəticəsində:
  • Kalium tetroksarutenatın (VI) xlor ilə oksidləşməsindən:

Kimyəxi xassələri[redaktə | mənbəni redaktə et]

  • Rutenum (VIII) oksid qızdırıldıqda parçalanır:


  • Güclü oksidləşdiricidi. Xlorid turşusunun durulaşmış məhlulu ilə reaksiyaya daxil olur:


  • Qələvilərlə reaksiyaya daxil olur:

Toksikliyi[redaktə | mənbəni redaktə et]

Rutenium tetroksid çox zəhərli, uçucu, güclü oksidləşdirici maddədir, buna görə möhürlənmiş ampulalarda saxlanmalıdır.

Mənbə[redaktə | mənbəni redaktə et]

  1. Справочник химика / Редкол.: Никольский Б.П. и др.. — 3-е изд., испр. — Л.: Химия, 1971. — Т. 2. — 1168 с.
  2. Лидин Р.А. и др. Химические свойства неорганических веществ: Учеб. пособие для вузов. — 3-е изд., испр. — М.: Химия, 2000. — 480 с. .
  3. Неорганическая химия / под ред. Ю.Д. Третьякова. — М.: Академия, 2007. — Т. 3. — 400 с.
  1. Ruthenium tetroxide (ing.)