Vaqner gürzəsi

Vikipediya, açıq ensiklopediya
Jump to navigation Jump to search
Vaqner gürzəsi
Vipera wagneri (8).jpg
Elmi təsnifat
Aləmi: Heyvanlar
Tip: xordalılar
Yarımtip: Onurğalılar
Sinif: Sürünənlər
Dəstə: Pulcuqlular
Yarımdəstə : İlanlar
Fəsilə: Gürzəkimilər
Yarımfəsilə: Viperinae
Cins: Əsl gürzələr
Növ: Vaqner gürzəsi
Elmi adı
Vipera wagneri
Nilson & Andrén, 1984
Areal
Montivipera wagneri distribution.png

Wikispecies-logo.svg
Vikinnövlərdə
təsnifat

Commons-logo.svg
Vikianbarda
axtar

ÜTMS [1]
NCBI {{{1}}}

Vaqner gürzəsi[1] (lat. Vipera wagneri) — Gürzəkimilər fəsiləsinə, Əsl gürzələr dəstəsinə aid zəhərli ilan növü. Növ alman araşdırmaçısı, Moris Vaqnerin şərəfinə adlandırılmışdır[2]. O, il dəfə bu növə aid nümunələri 1846-ci ildə toplamışdır.[3].

Bədənlərinin uzunluqları 70 - 95 sm arasında dəyişir. Erkəklər boz, dişilər isə nisbətyən qəhvəyi rəngdıə olur. Qarın nahiyəsi parlaq sarı olur. Üstəlik qara nöqtələrə sahib olur.

Bu növ gürzələr Türkiyənin şərqində, Van gölü şimalındakı ərazilərdə, İranın qərbində 1200-2000 hündürlüyü olan ərazilərdə yayılmışdır. Onlar bitki örtüyündən məhrum olan qayalı ərazilərdə, bulaqların yaxınlığında yaşayırlar. Gündüz vaxtı aktiv olur. Aktivlik əsasən günün ikinci yarısına təsadüf edir. Təhlükə anında səs çıxarır. Bir neçə aylığına qış yuxusuna gedir. Kiçik məməlilər, kərtənkələlər və quşlarla qudalanır. Diri bala doğur. Balalar doğularkən 15 sm olur..

Ədəbiyyat[redaktə | əsas redaktə]

  • Nilson G, Andrén C. 1984. Systematics of the Vipera xanthina complex (Reptilia: Viperidae) II. An overlooked viper within the xanthina species-group in Iran. Bohn. zool. Beitr. 35 (1-3): 175—184. (Vipera wagneri sp. n., p. 178.)

İstinadlar[redaktə | əsas redaktə]

  1. Справочные материалы по нормативно-правовому обеспечению деятельности зоопарков и питомников Российской Федерации (часть I). Вестник информационного центра ЕАРАЗА. — М.: Информационный центр ЕАРАЗА, 2005. — С. 256. — 274 с.
  2. Beolens, Watkins & Grayson, 2009 : The Eponym Dictionary of Reptiles. Johns Hopkins University Press, p. 1-296
  3. Nilson & Andrén. 1984. p. 178.