Vasili Barnov

Vikipediya, azad ensiklopediya
Jump to navigation Jump to search
Vasili Barnov
gürc. ვასილ ბარნოვი
Vasil Barnovi.jpg
Doğum tarixi 22 may (3 iyun) 1856
Vəfat tarixi 4 noyabr 1934(1934-11-04) (78 yaşında)
Vəfat yeri
Dəfn yeri
  • Mtatsminda panteonu[d]
Vətəndaşlığı
Fəaliyyəti yazıçı, pedaqoq, ictimai xadim
İstiqamət tarixi roman
Janr povest
Vikianbarın loqosu Vikianbarda əlaqəli mediafayllar

Vasili Zaxariyeviç Barnov (Barnovi, əsl adı - Barnaveli; 3 iyun 1856, Koda kəndi - 4 noyabr 1934, Tbilisi) — gürcü və sovet klassik yazıçısı və müəllimi.[1]

Həyatı[redaktə | mənbəni redaktə et]

Vasili Koda (indiki Gürcüstanın Aşağı Kartli (Kvemo-Kartli)) kəndində, feodal ənənələrinin hakim olduğu zəngin keşiş ailəsində anadan olmuşdur. Tiflis və Moskvadakı ilahiyyat seminariyalarında təhsil almışdır. 1882-ci ildə vətəninə qayıdaraq Senaki, Telavi və Tiflisdə gürcü dili və ədəbiyyatından dərslər verir.

Tbilisi İlahiyyat Seminariyasında ədəbiyyat müəllimi olaraq həm folklordan, həm də gürcü ədəbiyyatının öyrənilməsi üçün xüsusi dərslər verir. Xüsusilə bunun üçün "Gürcü ədəbiyyatı tarixinin dərsləri" dərsliyini yazır(1919). Bu dərslik ilə məktəbli gürcü gəncləri milli folklor nümunələri ilə tanış olurlar və doğma ədəbiyyat tarixinə yiyələnirlər.

Vasili Barnov Tiflis kursant məktəbində gürcü ədəbiyyatı kursundan dərs demişdir.

O, həmçinin jurnalistika ilə məşğul idi, gürcü folklorunu öyrənirdi.

Yaradıcılığı[redaktə | mənbəni redaktə et]

Vasili Barnov gürcü ədəbiyyatında tarixi roman janrını canlandırır.

O, gürcü bədii ədəbiyyatına əhəmiyyətli töhfələr verən Gürcüstan tarixi ilə bağlı bir çox psixoloji tarixi romanın müəllifidir. Vasili Barnov gürcü dilində yazıb.

V asili Barnov əsərlərində xalq arasında çar rejimi tərəfindən Gürcüstanın milli və mədəni zülmünə etiraz hissini qabardırdı, qəhrəmanlıq dastanlarını, orta əsr gürcü qəhrəmanlarını və keçmişin romantikasını ideallaşdırmağı qarşısına məqsəd qoymuşdu.

Sənət forması şablonlarını inkar edən müəllif, povest nitqinin özünəməxsus versiyalarınaa əsaslanan yeni üsullardan istifadə etməyə çalışıb.[2]

Yazıçının dili, baxmayaraq ki, arxaizmlərlə zəngin olub, geniş oxucu kütləsi üçün çətin və əlçatmaz olsa da zəngin lüğət ehtiyatı və ritmik nəsri xatırladan özünəməxsus üslubu ilə seçilir. dır.

Yazıçının tarixi romanları "İsaninin şəfəqi" (ისნის ცისკარი, 1901), "Şəhidin sevgisi" (ტრფობა წამებული, 1918), "Solğun qartal", "Günəşli", "Böyük Mouravi" (1925), "Armazinin düşüşü" "(1926), "İntiqam" (1938 -ci ildə nəşr olunmuş) dərin vətənpərvərlik və ülvi sevgi ilə zəngindir.

Müasir Gürcüstan haqqında realist və avtobioqrafik hekayə və esselərin müəllifidir.

Xatirəsi[redaktə | mənbəni redaktə et]

Vasili bornovun məzarı

Vasili Barnov Tiflisdəki Mtatsminda panteonunda dəfn edilib. Tiflisdə Barnovun adını daşıyan küçə var (bu küçədə vaxtı ilə özü yaşayıb).

Seçilmiş əsərləri[redaktə | mənbəni redaktə et]

  • Davi Ladin meşəsi;
  • Teber gəlini;
  • Əyri armud;
  • İlanın zəfəri;
  • Turner;
  • Səni itirənin vay halına!;
  • Buruq ağac;
  • Arxeoloji tapıntı;
  • Ana;
  • Cəngavərin ruhu;
  • Seçilmiş əsərləri (1961).

İstinadlar[redaktə | mənbəni redaktə et]

  1. БАРНОВИ (Барнавели) Василий Захарьевич (1856-1934)
  2. Rayfield, Donald (2000), The Literature of Georgia: A History: 2nd edition. Routledge, ISBN 0-7007-1163-5

Xarici keçidlər[redaktə | mənbəni redaktə et]