Mətn
Vikipediya, açıq ensiklopediya
Mətn (lat. textus «parça; hörülmə, əlaqə, uyğungəlmə») — bir qrup cümlənin uyğun halda və məntiqli əlaqəsi.
«Mətn» termininin iki əsas izahı vardır: «immanentli» (fəlsəfi mənalı) və «reprezentativli» (şəxsi mənalı). İmmanentli yanaşma mətni reallıq kimi götürür və onun daxili quruluşunu araşdırmağa yönəlir. Reprezentativli yanaşma xarici təsvirə çalışır.
[redaktə] Mətnin əlamətləri
Mətn mütləq bir neçə cümlədən ibarət olmalı və əsas izaha uyğun olmalıdır. Mətn hətta uzun olsa belə bir cümlıədən ibarət ola bilmıəz.
Əsas tezis — mətnin əsas firinin ifadə edildiyi cümlə və söz hesab edilir..
Mətnin əsas əlamətləri:
- Mətn — müəyyən mövzuya dair fikirdir;
- Mətndə əsas fikir olmalıdır;
- İstənilən mətn nisbi müstəqil fikirdir;
- Mətnin başlığı olmalıdır;
- Mətnin başlanğıcı və sonu olmlıdır.
[redaktə] Ədəbiyyat
- Баратынский, А.В. Баратынский — как гений и светоч XXI века,М.,Самиздат,2007,
- Гальперин И. Р. Текст как объект лингвистического исследования.М.,Наука, 1981.
- Каменская О. Л. Текст и коммуникация.М., Высшая школа, 1990.
- Топоров В. Н. Пространство и текст. Hissə: Текст: семантика и структура [1]|.М., 1983, s.227—284
- Сорокин Ю. А. Психолингвистические аспекты изучения текста.М., Наука, 1985.
