İnfraqırmızı şüalanma

Vikipediya, açıq ensiklopediya
Jump to navigation Jump to search
İki insanın orta infraqırmızı şüayla çəkilmiş fotosu
Van Eyck - Arnolfini Portrait.jpg
ESO - Beta Pictoris planet finally imaged (by).jpg

İnfraqırmızı((İQ) ~ en. infrared (IR) ~ ru. инфракрасный (ИК) ~ tr.kızıl ötesi) – elektromaqnit spektrinin görününən qırmızı işıqdan azacıq aşağı tezliklərdə elektromaqnit şüalanması. İnfraqırmızı diapazon ənənəvi olaraq dalğa uzunluqlarına görə dörd qismən ixtiyari kateqoriyaya bölünüb:

      Yaxın infraqırmızı      	750 – 1500 nanometr (nm)
      Orta infraqırmızı      	1500 – 6000 nm
      Uzaq infraqırmızı     	6000 – 40000 nm
      Çox uzaq infraqırmızı	40000 nm – 1 mm

İQ-şüalanmaya bəzən yüksək temperatur şüalanması (radiasiyası) da deyirlər ki, bu da əslində tam doğru deyil. İQ-şüalanmanı yüksək temperaturun dəriyə təsiri ilə müqayisə etmək olar və buna görə də o, istilik kimi hiss edilir. Lakin bütün obyektlər İQ-diapazonda öz temperaturlarına mütənasib olaraq şüalanırlar.

Ədəbiyyat[redaktə | əsas redaktə]

  • İsmayıl Calallı (Sadıqov), “İnformatika terminlərinin izahlı lüğəti”, 2017, “Bakı” nəşriyyatı, 996 s.

Xarici keçidlər[redaktə | əsas redaktə]