Fəhlə və kolxozçu

Vikipediya, azad ensiklopediya
Jump to navigation Jump to search
1957-ci ilin SSRİ poçt markası

"Fəhlə və kolxozçu" (rus. «Рабо́чий и колхо́зница») — Sovet heykəltəraşlığı tarixində əbədiyyət qazanan əsərlərdən biri.[1] Bu əsər keçmiş SSRİ-nin sadəcə sənət deyil, həm də siyasi simvollarından biri olmuşdur.[1] Əsərin müəllifi SSRİ xalq rəssamı, 5 dəfə Stalin mükafatı laureatı Vera Muxinadır. Abidənin hündürlüyü 24,5 m (pavilyon-postamentin hündürlüyü — 34,5 m), ümumi ağırlığı — 185 tondur[2].

Mənası[redaktə | əsas redaktə]

İşıqlı gələcək rəmzi[3] olan əsərin mənası fəhlə və kəndli ittifaqını oraq və çəkicin timsalında əbədiləşdirməkdir.[1]

Tarixi[redaktə | əsas redaktə]

1937-ci ildə Ümumdünya sərgisində, Paris, Fransa

"Fəhlə və kolxozçu" kompozisiyası 1937-ci ildə Ümumdünya sərgisində göstərilmək üçün yaradılmış[3]Parisə aparılır. Parislilər bu heykəli özlərində saxlamaq üçün imza yığırlar. Fransız yazıçısı, Ədəbiyyat üzrə Nobel mükafatı laureatı Romen Rollan rəy kitabında belə yazmışdı:[1]

"Sena sahillərində iki sovet nəhəngi ram olmayan ruh yüksəkliyi ilə oraq və çəkici ucaldırlar və biz onların sinələrindən xalqı azadlığa, birliyə səsləyən və onların qələbəsinə gətirib çıxaran qəhrəmanlıq himninin axdığını eşidirik".[1]

Məşhur qrafik Frans Mazerel heyrətini belə ifadə edib:[1]

"Sizin əsəriniz biz fransız sənətkarlarının başına sanki bir qaynar qazan su tökdü. Biz bütün gecəni ondan danışırıq".[1]

Heykəli Eyfel qülləsinin yaxınlığında yerləşdirirlər.[1] Lakin parislilərin bu xahişi SSRİ rəhbərliyini qane etmir.[1] Heykəli Moskvaya gətirirlər və o, Moskvada Xalq Təsərrüfat Nailiyyətləri Sərgisində ucaldılır.[1]

İstinadlar[redaktə | əsas redaktə]

Xarici keçidlər[redaktə | əsas redaktə]

Vikianbarda Fəhlə və kolxozçu ilə əlaqəli mediafayllar var.