Jak Kallo

Vikipediya, azad ensiklopediya
Jump to navigation Jump to search
Jak Kallo
fr. Jacques Callot
Jacques Callot.jpg
Doğum tarixi 1592[1][2][3][…]
Doğum yeri
Vəfat tarixi 25 mart 1635(1635-03-25)[1][4][5]
Vəfat yeri
Vəfat səbəbi mədə xərçəngi
Vətəndaşlığı
  •  Lotaringiya hersoqluğu[d]
Fəaliyyəti qravüraçı, rəssam, işləmə ustası, qrafika ustası[d], boyakar[d], illüstrasiyaçı, rəssam-qravüraçı[d]
Vikianbarın loqosu Vikianbarda əlaqəli mediafayllar

Jak Kallo (fr. Jacques Callot; 1592[1][2][3][…], Nansi25 mart 1635[1][4][5], Nansi) — fransız qravürçürəssam. Ən böyük ofort texnikasının ustası (cəmi 1500-dən çox qravür buraxmışdır), ofort texnikasının yeni növünün ixtiraçısıdır.

Bioqrafiyası[redaktə | mənbəni redaktə et]

Бурлескный скрипач

Jak Kallo, 1592 və ya 1593-cü ildə Nansidə, Lotaringiya qəhrəmanı Jan Kallonun böyük ailəsində anadan olmuşdur. Uşaqlıqdan rəsmlə maraqlanır, küçədə gördüyü hər şeyi təsvir etməyə çalışırdı. 1609-cu ildə bir versiyaya görə — gəzən qaraçılarla birlikdə Romaya piyada getmişdir.

Əvvəlcə, rəssam Remicio Kantaqallina ilə birlikdə Florensiyada, sonra Romada, gənc rəssam etch sənətini mənimsədiyi məşhur qravürçü Antonio Tempestanın emalatxanasında təhsil aldı. 1611-ci ildən Kallo Florensiyada çalışdı, burada 1612-ci ildə Culio Parici atelyesinə fəaliyyətini davam etdirdi.

İstinadlar[redaktə | mənbəni redaktə et]

  1. 1 2 3 4 Bibliothèque nationale de France BnF identifikatoru (fr.): açıq məlumat platforması. 2011.
  2. 1 2 Jacques Callot (ing.).
  3. 1 2 Swartz A. Jacques Callot (ing.). 2007.
  4. 1 2 Jacques Callot // Grove Art Online (ing.). / J. Turner [Oxford, England], Houndmills, Basingstoke, England, New York: OUP, 1998. ISBN 978-1-884446-05-4
  5. 1 2 The Fine Art Archive. 2003.

Ədəbiyyat[redaktə | mənbəni redaktə et]

  • Агратина Е. Е.. Комедия дель арте в творчестве Жака Калло (Academia: Танец. Музыка. Театр. Образование.). М.: МГАХ. 2016. 44–56.
  • Бенуа А. Жак Калло // Художественные письма. 1930—1936 гг. М. 1997.
  • Бенуа А. История живописи всех времен и народов. 4. СПб.: ИД «Нева». 2004. ISBN 5-7654-3988-8.
  • Гликман А. С.. Жак Калло. Л. — М.: Искусство. 1959.
  • Махо П. Г.. Маньяско и Калло. К вопросу о художественной традиции в искусстве Италии конца XVII — первой половины 18 века (Итальянский сборник). СПб. 1997. 104–112.
  • Офорты Жака Калло (1592/93-1635). Екатеринбург. авт. вступ. ст. и кат.: Н. О. Веденеева]. 2010. ISBN 978-5-904071-40-0.
  • План П.-П. Жак Калло. М.: Новая Москва. Пьер Поль План ; Пер. с фр. Н. Д. Волкова под ред. и с введ. проф. А. А. Сидорова. 1924.
  • Прокофьев В. Н. О Жаке Калло: Искусство Франции XVII века // Статьи разных лет. М. 1985. 20–25.
  • Art Books: A Basic Bibliography of Monographs on Artists. New York, London: Garland Publishing. Wolfgang M. Freitag, ed. 1985. 39–40. ISBN 0824087631.
  • Bechtel E. de T. Jacques Callot. N. Y. 1955.
  • Jacques Callot. Paris. 1924–1929.

Xarici keçidlər[redaktə | mənbəni redaktə et]