Xose Madraso

Vikipediya, azad ensiklopediya
Jump to navigation Jump to search
Xose Madraso
José de Madrazo y Agudo
Autorretrato (José de Madrazo).jpg
Doğum tarixi 22 aprel 1781(1781-04-22)[1][2][…]
Doğum yeri
Vəfat tarixi 8 may 1859(1859-05-08)[3][4][…] (78 yaşında)
Vəfat yeri
Milliyyəti ispan
Vətəndaşlığı
Fəaliyyəti rəssam, litoqraf
Təhsili
  • San-Fernando Kral Zərif Sənətlər Akademiyası[d]
Janr portret
Stil neoklassisizm
Tələbələri Leon Bonnat
Vikianbarın loqosu Vikianbarda əlaqəli mediafayllar

Xose Madraso (isp. José de Madrazo; 22 aprel 1781[1][2][…], Santander8 may 1859[3][4][…], Madrid) — İspaniya rəssamı və qravürçüsü. Həm barokko, həm də neoklassisizm üslubunda əsərlər yaratmışdır. Oğlu Federiko Madraso, nəvəsi Raymundo Madrasodur.

Həyatı[redaktə | mənbəni redaktə et]

Madraso Qregorio Ferronun şagirdi olmuşdur. Ferro rəssama Anton Rafael Menqsin stil və texnikasını San Fernandodakı İncəsənət Akademiyasında öyrətmişdir. 1803-cü ildə Parisdə Jak-Lui David ilə işləmişdir. Bu zaman neoklassisizmə daha da yaxınlaşmışdır. Həmin il Jan Ogüst Dominik Enqr ilə dost olmuşdur.

Roma[redaktə | mənbəni redaktə et]

1806-cı ildə müəllimi David Madrasonu Romaya gedib klassik rəsm əsərləri ilə tanış olmağa razı saldı. Romanın San Lukas Akademiyasında işləyərkən çəkdiyi "Viriatonun ölümü" tablosu böyük uğur qazanmışdır. Fransanın İspaniyanı işğal etməsindən sonra Jozef Bonaparta qarşı olan digər ispan rəssam dostları ilə bir müddət Romadakı Sent Anqelo qəsrində, daha sonra İspaniya səfirliyində həbsdə olmuşdur. Orada Napoleon Bonapartın sürgün etdirdiyi İspaniya kralı VII Karlos və arvadı Parmalı Mariya Luiza ilə tanış olmuşdur.

2 sentyabr 1809-cu ildə rəssam Silesio Tadeusz Kanstın qızı Elizabet Kuntz ilə Romada evlənmişdir. 1813-cü ildə Karlosun rəsmi rəssamı olmuşdur. Romada əsasən oradakı həyatdan bəhs edən rəsmlər çəkmişdir.

1815-ci ildə Yoahim Müratın Romaya girməsindən sonra Karlos və ətrafındakılar ondan uzaqlaşmalı olmuşdular. Buna görə Madrası kral rəssamı statusunu itirmişdir.

Qayıdış[redaktə | mənbəni redaktə et]

Napoleon Bonapartın düşüşü VII Fernandoya böyük güc qazandırmışdı. 1818-ci ildə Xose Madraso Karlosun kolleksiyası ilə İspaniyaya qayıtmışdır. Rəssam Prado muzeyini yenidən təşkil etmişdir. Muzey kataloqunun hazırlanmasında şəxsən özü maraqlanmış və kataloqun hazırlanma prinsipini hazırlamışdır.

1823-cü ildə San Fernando İncəsənət Akademiyasında, sonra Prado muzeyində idarəçi olmuşdur. Madrasodan sonra oğulları və nəvələri də onun yolu ilə getmişdir.

Mənbə[redaktə | mənbəni redaktə et]

  • Ramírez Domínguez, J. A., "Clasicismo y romanticismo en la pintura", Historia del Arte, Anaya, Madrid, 1986. ISBN 84-207-1408-9
  • İncəsənət Lüğəti, 2001. ISBN 84-7630-842-6.
  • Sərgi Kataloqu, José de Madrazo, Santander, Marcelino Botín Vakfı, 1998, Madrid, Museo Municipal, 1998, José Luis Diez yönetiminde, ISBN 84-87678-69-6.
  • Sərgi Kataloqu, Le Néoclassicisme en Espagne, Journées d'études, 20–21 juillet 1989, Castres, Musée Goya, Jean-Louis Augé'nin " Quelques précisions d'archives sur Aparicio, Álvarez y Cubero, Lacoma et Madrazo " makalesi, sayfa 114–130, ISBN 2-905828-19-3.

Əsərləri[redaktə | mənbəni redaktə et]

İstinadlar[redaktə | mənbəni redaktə et]

  1. 1 2 José de Madrazo y Agudo (nid.).
  2. 1 2 José Madrazo y Agudo // Benezit Dictionary of Artists (ing.). OUP, 2006. ISBN 978-0-19-977378-7
  3. 1 2 José Madrazo // Brockhauz Ensiklopediyası (alm.). / Hrsg.: Bibliographisches Institut & F. A. Brockhaus, Wissen Media Verlag
  4. 1 2 José de Madrazo y Agudo // Diccionario biográfico español (isp.). Real Academia de la Historia, 2011.