Aleksey Balabanov

Vikipediya, açıq ensiklopediya
Keçid et: naviqasiya, axtar
Aleksey Balabanov
rus. Алексе́й Балаба́нов
Aleksei Balabanov (1).jpg
Aleksey Balabanov "Ocaqçı" filminin çəkilişləri zamanı.
Doğum tarixi: 25 fevral 1959(1959-02-25)
Doğum yeri: Sverdlovsk, RSFSR, SSRİ
Vəfat tarixi: 18 may 2013 (54 yaşında)
Vəfat yeri: Sankt-Peterburq, Rusiya
Vəfat səbəbi: ürək tutması
Vətəndaşlıq: Flag of the Soviet Union.svg SSRİ
Flag of Russia.svg Rusiya
Peşələri: rejissor
ssenari müəllifi
prodüser
Karyerası: 19852013
Mükafatları: "Nika" (1998)
IMDb: ID 0049326

Aleksey Balabanov (rus. Алексе́й Балаба́нов; doğ. 25 fevral 1959, Sverdlovsk — 18 may 2013, Sankt-Peterburq) — rusiyalı rejissor, ssenari müəllifiprodüser. "Eybəcərlər və insanlar haqqında" filmində rejissor işinə görə "Nika" mükafatının sahibi, "Qardaş" və "Müharibə" filmlərinə görə "Kinotavr" kinofestivalın ikiqat mükafatçısı.

Həyatı[redaktə | əsas redaktə]

Sverdlovsk məktəb binasında Aleksey Balabanovun xatirə lövhəsi

25 fevral 1959-cu ildə Sverdlovskda anadan olub. Nikolay Dobrolyubov adına Nijni Novqorod Dövlət Dillər Universitetinin tərcümə fakültəsində təhsil alıb.

1981-83-cü illərdə Sovet Ordusunda zabit kimi hərbi xidmət keçib (hərbi-nəqliyyat aviasiyasında[1]). Bu illər ərzində AfrikaAsiya ölkələrinə səyahət edib. Sonradan bu təcrübə ona "200-cü yük" filmində kömək oldu. Əfqanıstan müharibəsi iştirakçısı olub. Hərbi qulluğunun bitməsinə az qalmış Hərbi Dəniz Donanmasına keçirilir və həmin illərdən dənizçi geyiminə xüsusi sevgisi yaranıb.

Sverdlovsk kinostudiyasında dörd il rejissor assistenti işləmişdir.[2] 1990-cı ildə Ali Ssenaristlər və Rejissorlar kursunun məzunu olmuşdur.

İlk filmini 26 yaşında 1985-ci ildə Uralda lentə aldı. Filmin ssenarisi bir gecəyə yazılmışdı. Az büdcəyə ərsəyə gələn filmin çəkilişləri restoranda aparılıb. Filmdə Nautilus Pompilius musiqi qrupunun mahnılarından istifadə olunub. Balabanov qrupun lideri olan Vyaçeslav Butusov ilə tanış idi. Debütündan sonra sənət kinosuna meyil edən rejissor, peşəkar aktyorlarla işləməkdən imtina etməyə başlayır.[1]

1990-cı ildə Balabanov Sankt-Peterburqa köçür. 1992-ci ildə dostu Sergey Selyanovla bərabər "STV" kino şirkətini yaradır.[3] Rejissorun əksər filmləri bu kompaniya vasitəsi ilə çəkilir.

İlk iki tammetrajlı filmində rejissor ədəbiyyata müraciət edir. "Xoşbəxt günlər" Semyuel Bekketin, "Qəsr" isə Frans Kafkanın əsərləri əsasında çəkilir.

Balabanovu məşhur edən film isə cavan muzdlu qatilin hekayəsindən bəhs edən 1997-ci ildə çəkilmiş "Qardaş" filmi olur. Film Rusiya kino tarixinin 90-cı illər üçün kultuna çevrilir.

1998-ci ildə Balabanov ssenarisini beş il qabaqcadan yazdığı, lakin maliyyə çatışmazlığı ucbatından reallaşdıra bilmədiyi "Eybəcərlər və insanlar haqqında" filmini təqdim edir. Film mübahisəli mövzusuna baxmayaraq (filmdə Rusiya İmperiyasındakı pornoqrafiya istehsalçıları barəsində danışılır), "Ən yaxşı film" kateqoriyasında "Nika" mükafatına layiq görülür.

2000-ci ildə Balabanov “Qardaş” filminin sikveli olan “Qardaş 2” filmini çəkir. Bu dəfə hadisələr MoskvadaABŞ-da cərəyan edir. Film yenə hadisəyə çevrilir və sevilir.

2002-ci ildə rejissor ikinci rus-çeçen müharibəsindən bəhs edən və birmənalı qarşılanmayan "Müharibə" filmini təqdim edir. "Ağır" filmlərdən sonra Balabanov baxış bucağını dəyişmək üçün iki "yüngül" "Gözbağlıca" kriminal komediya filmini və "Mənə ağrılı deyil" melodramını çəkir.

Balabanovun sonuncu işi 2012-ci ildə çəkilmiş "Mən də istəyirəm" filmi olub. Rejissor bu filmdə insanın həyatdan getməsi problemini anlatmağa çalışıb. Balabanov filmin bəzi kadrlarında epizodik rolda çəkilib. Bu filmdən sonra o, müsahibələrində, tezliklə öləcəyinə işarə etməyə başlamış və bu filmin onun sonuncu filmi olacağını söyləmişdir.[4][5][6]

Aleksey Balabanov 2013-cü il mayın 18-də, saat 16 radələrində Sestroreçke şəhərindəki (Peterburqun Kurort rayonu) "Qum Təpələri" sanatoriyasında növbəti ssenarisi üzərində işləyərkən ürək tutmasından vəfat edib. Onun 54 yaşı var idi.[7][8] Ölü duası mayın 21-də Knyaz-Vladimirski kilsəsində keçirilib. Balabanov elə həmin gün Smolensk qəbiristanlığında dəfn olunub.[2]

Balabanov həvəskar və sənədli filmləri nəzərə almasaq, cəmi 14 bədii film çəkmişdir.[9]

Ailəsi[redaktə | əsas redaktə]

Balabanov iki dəfə evli olub:

  • birinci arvadı İrina, oğlu Fyodor (ixtisasca iqtisadçıdır).
  • ikinci arvadı Nadejda Vasilyeva, "Lenfilm"in geyim rəssamıdır. Balabanov onunla "Qəsr" filminin çəkilişləri zamanı tanış olub. Oğlu Pyotr (1995-ci il təvəllüdlü).[10]

İstinadlar[redaktə | əsas redaktə]

  1. 1,0 1,1 "«Сила — в правде»: Биография Алексея Балабанова". РБК. 2013-05-18. Arxivləşdirilib: [1] saytından 2013-05-20 tarixində. http://www.webcitation.org/6Gl6MQ89t. İstifadə tarixi: 2013-05-20.
  2. 2,0 2,1 "Прощание с кинорежиссером Алексеем Балабановым в Петербурге прошло тихо и скромно — Первый канал". Arxivləşdirilib: [2] saytından 2013-07-02 tarixində. http://www.webcitation.org/6HoOEGUCG.
  3. "Алексей Балабанов: «Про уродов и людей»". Look At Me. 2011-03-24. Arxivləşdirilib: [3] saytından 2013-05-20 tarixində. http://www.webcitation.org/6Gl6PwbGt. İstifadə tarixi: 2013-05-18.
  4. Плахов, А. С. (2013-05-20). "Точность невозврата". Kommersant. Arxivləşdirilib: [4] saytından 2013-05-27 tarixində. http://www.webcitation.org/6GucawIkj. İstifadə tarixi: 2013-05-26.
  5. "Алексей Балабанов был тяжело болен и ждал смерти". NTV. 2013-05-18. Arxivləşdirilib: [5] saytından 2013-05-27 tarixində. http://www.webcitation.org/6GucePNXl. İstifadə tarixi: 2013-05-26.
  6. "Алексей Балабанов: «Я хочу в рай, чтобы встретиться со своим папой»". Вечерняя Москва. 2013-05-18. http://www.vmdaily.ru/news/2013/05/18/aleksej-bababanov-ya-hochu-v-raj-chtobi-vstretitsya-so-svoim-papoj-196790.html. İstifadə tarixi: 2013-05-18.
  7. В Сестрорецке умер Алексей Балабанов // NewSestroreck
  8. "Умер Алексей Балабанов". Lenta.ru. 2013-05-18. http://lenta.ru/news/2013/05/18/balabanov/. İstifadə tarixi: 2013-05-18.
  9. ""Колокольня cчастья" режиссера Балабанова обрушилась под Вологдой". Ria.ru. https://ria.ru/spb/20130628/946410581.html#ixzz451LWa5j7.
  10. Кувшинова и др. 2013, səh.: 50.

Ədəbiyyat[redaktə | əsas redaktə]

  1. Балабанов / Аркус, Л. Ю, Кувшинова, М. Ю, Шавловский, К. Б.. — Издательство Сеанс, 2013. — С. 368. — ISBN 978-5-905586-08-8.

Xarici keçidlər[redaktə | əsas redaktə]

Vikianbarda Aleksey Balabanov ilə əlaqəli mediafayllar var.