Asəf Lənbərani

Vikipediya, açıq ensiklopediya
Keçid et: naviqasiya, axtar
Asəf Lənbərani
Şəkil yoxdur-kişi.svg
İlk adı Seyid Mir Hüseyn ağa Seyid Mir Əhməd ağa oğlu
Doğum tarixi 1843(1843-Şablondakı doğum və ya ölüm tarixində texniki yanlışlıq var!-00)
Doğum yeri Bərdə rayonu

Asəf Lənbərani — şair.

Həyatı[redaktə | əsas redaktə]

Asəf Lənbərani 1843-cü ildə Şuşa qəzasının Kəbirli sahəsinin Lənbəran kəndində anadan olmuşdu. İbtidai təhsilini molla yanında almışdı. Sonra mədrəsədə təhsilini davam etdirmişdi. Şair idi. Asəf təxəllüsü ilə xoştəb şeirlər yazırdı. Onun haqqında ədəbiyyatşünas Salman Mümtaz araşdırma aparmışdı.

Yaradıcılığı[redaktə | əsas redaktə]

Bilmən ki, bədəndir görünür pirəhən içrə,
Ya ruhi-rəvandırmı dolanır bədən içrə?
Müjganların içrə sənin ol çeşmi-xumarın
Bir nərgisi-tərdir ki, bitibdir tikən içrə
Kuyində yüz il zülfə əsir olsam usanman,
Xoşdur mənə əzbəs ki qəra gün vətən içrə.
Bir şeri-nəməkriz ilə ağzından öpərdim,
Pünhan ola bilsəydim əgərçi süxən içrə.
Asəf, güli-rüxsarını görmüşmü nigarın
Qönçə dəhəni açıla qalmış çəmən içrə?

Nəzakət pərdəsindən göstərib yüz hüsn Leyla tək,
Məni aləmdə rüsva eylədi Məcnuni-şeyda tək.
Əgər yüz mürdə ehya oldu ecazi-Məsihadən,
Ləbin ecazdən ehya olubdur yüz Məsiha tək.
Əgər əhli-səfa könlündə ca tutmaq muradındır,
Həmişə sakin ol meyxanələr küncündəsəhba tək
Gözüm sərçeşməsin məsdud qıl bir vəch ilə, Asəf,
Sirişkim qərqi-girdab etməsin aləmni dərya tək.

Mey kim, özün müdam salır cam əyağına,
Düşmək dilər o saqiyi-gülfam əyağına.
Bir zərrə qədr üçün görün ol sərvin afitab
Başına sübhdəm dolanır, şam əyağına
Gəncineyi-gözüm ki tükənməz xəzanədir.
Tökdüm qamun o şuxi-dilaram əyağına.

Ey sənsizin, cahanda mənimçin mədar yox,
Aramü ixtiyarü şəkibü qərar yox.
Can kim, bədəndə bir neçə müddət müqimdir,
Vəslindən özgə bir qərəzi-intizar yox.
Nəqdi-tərəb ki cəmdi vəslində, günbəgün
Sərfi-fəraqın eyləmişəm hər nə var, yox.
Şami-qiyamət oldu mənə sübhi-firqətin,
Vəslindən özgə Asəfə bir şəbgüzar yox.

Əyağə saldı məni, saqiya, qəmi-dövran,
Piyalə tut ələ, səhbanı kasə-kasə yetir.
Bu nəzmi hər kəsə izhar qılma, ey Asəf,
Apar bu dürrü yenə bir gühərşünasə yetir.

Xəm qəd ilə didə sənsiz əşki-gülgun göstərir,
Gün qürub etgəc, fələk pirahənin xun göstərir.
Eylə mətadəm qədin fikrilə, ey tubaxüram,
Gər nəzər qılsam sınıq divarə mövzun göstərir.