Jan-Mark Ero

Vikipediya, açıq ensiklopediya
Jump to navigation Jump to search
Jan-Mark Ero
fr. Jean-Marc Ayrault
Mémorial de l'abolition de l'esclavage (7).jpg
Fransa Xarici İşlər və Beynəlxalq Əlaqələr naziri
Sələfi Loran Fabius
Xələfi Jan-İv Le Drian
Fransa Baş Naziri
15 May 2012 — 31 Mart 2014
Sələfi Fransua Olland
Xələfi Fransua Fiyon
Millət Vəkili
1 May 2014 — 12 Mart 2016
Sələfi Jan Fyer Fuqera
Xələfi Karin Daniel
Fransa Milli Məclis sədri
12 iyun 1997 — 15 İyun 2015
Sələfi Loran Fabius
Xələfi Bruna Leru
Atlantik Laura Departamentinin baş müşaviri
19 Mart 1976 — 26 Mart 1982
Sələfi Kristian Şovel

Doğum tarixi 25 yanvar 1950 (1950-01-25) (69 yaş)
Doğum yeri Maulévrier[d][1]
Həyat yoldaşı Bricit Terrien
Commons-logo.svg Jan-Mark Ero Vikianbarda

Jan-Mark Ero (fr. Jean-Marc Ayrault; d. 25 yanvar 1950, Molevre[2]) — Fransa dövlət xadimi və siyasətçisi, Fransa Sosialist partiyasının üzvü, 14 mart 1977-ci ildən 20 mart 1989-cu ilədək San- Erbelanın Meri, 20 mart 1989- 21 iyun 2012-ci ilədək Nantın Meri, 15 may 2012-ci ildən 31 mart 2014-cü ilə qədər Fransanın Baş Naziri, 11 fevral 2016-cı ildən 10 may 2017-ci ilədək Fransanın Daxili İşlər Naziri vəzifəsində çalışmışdır.

Bioqrafiyası[redaktə | əsas redaktə]

Jan-Mark Ero 1950-ci ildə yanvarın 25-də Molevrədə dünyaya gəlib. O, elə Molevrədəki Müqəddəs İosif(xristian müqəddəslərinin adı) məktəbində erkən təhsil aldı və 1961-1968-ci illər arasında Kolbera liseyini bitirdi.[3] Sonralar Nantes Universitetində almanca təhsil alır. 1969-1970-ci illərdə isə Cənubi Amerikanın Vürzburq şəhərində təhsil alır. O bir il sınaq müddəti üçün Nant bölgəsində qalır. 1973-cü ildə Milli Məclisə üzv seçilir. 1986-cı ildə qonşu San-Erblen şəhərində Alman dili müəllimi işləmişdir.[4].

Siyasi karyera[redaktə | əsas redaktə]

Millət Vəkili[redaktə | əsas redaktə]

Fransa Milli Məclisi[redaktə | əsas redaktə]

1997-2012-ci illərdə Fransanın Milli Məclisində sosialistlərin parlament fraksiyasının sədri; 1986, 1988, 1993, 1997, 2002, 20072012-ci illərdəAtlantik Lorie Departamentindən Fransa Milli Məclisinin üzvü oldu.

Baş müşavir[redaktə | əsas redaktə]

1976-1982-ci ildə Atlantik Lorie Departamentinin baş müşaviri seçilir.

Bələdiyyə müşaviri[redaktə | əsas redaktə]

  • 1989, 1995, 2001, 2008-ci illərdə də Nant şəhərinin meri;
  • 20 mart 1989-cu ildə Nant şəhərinin Bələdiyyə müşaviri;
  • 1977, 1983, 1989-cu illərdə San-Erblainin meri;
  • 1977, 1983, 1989-cu illərdə San-Erblainin Bələdiyyə müşaviri seçilmişdir.

Şəhər Cəmiyyəti[redaktə | əsas redaktə]

2002, 2008-ci ildə Nant-Metropal şəhərinin icma rəhbəri;

20022008-ci illərdə Nant-Metropol İcmasının İdarə Heyətinin üzvü seçilir.

Hökumət karyerası[redaktə | əsas redaktə]

15 may 2012-ci ildə yeni Fransa Baş naziri "Fransua Hollande " təyin edildi.[5].

31 mart 2014-cü ildə Jan-Mark Ero bələdiyyə seçkilərində sosialistlərin uğursuzluqlarına görə tutduğu vəzifədən istefa verdi.[6].

11 fevral 2014-cü ildə Loran Fabiusun istefasının ardından Xarici İşlər Naziri təyin edildi.

Jan-Mark Ero: 16 may- 18 iyun 2012[redaktə | əsas redaktə]

Baş nazir[redaktə | əsas redaktə]

Jan-Mark Ero-Fransanın baş naziri[redaktə | əsas redaktə]

Nazirlər[redaktə | əsas redaktə]

  • Loran Fabius-Xarici İşlər naziri;
  • Vinsen Peyon-Milli Təhsil Naziri;
  • Kristian Tobira-Ədliyyə naziri;
  • Pier Maskoviç-İqtisadiyyat, Maliyyə və Xarici Ticarət naziri;
  • Marisol Turen-Sosial İş və Səhiyyə naziri;
  • Sesil Duflo-Mənzil Tikintisi və Ərazi naziri;
  • Manuel Vals-Daxili İşlər Naziri;
  • Nikol Brik- Ekologiya, Enerji və Davamlı İşlər naziri;
  • Aron Montebur-Sənaye Bərpa naziri;
  • Mişel Sapen-Əmək Məşğulluq və Dialoq naziri;
  • Jan-İv Le Drian- Müdafiə naziri;
  • Oreli Flippetti-Mədəniyyət və Kütləvi Komunikasiyalar naziri;
  • Nacat Vallo Bilkasim- Qadın Hüquqi və Hökumətin mətbuat katibi;
  • Stefan Le Fon-Kənd təsərüffatı və aqro-sənaye kompleksi;
  • Mariliz Lebranşu-Dövlət islahatı, Qeyri-Mərkəzləşdirmə və İctimai Xidmət naziri;
  • Viktoren Lürel- Xarici İşlər üzrə Ədliyyə naziri;
  • Valeri Furneron-İdman, Gənclər, Xalq Təhsili və İctimaiyyətlə Əlaqə Naziri.

Nazir nümayəndələri[redaktə | əsas redaktə]

  • Jerom Kayuzak-Büdcə nazirinin nümayəndəsi (İqtisadiyyat, Malliyə və Xarici Ticarət nazirinə tabe olan);
  • Corc Po-Lancevin-müvəfəqiyyətli təhsil nazir nümayəndəsi (Milli Təhsil nazirinə tabe olan);
  • Alen Vidali-parlamentlə əlqələr üzrə nazir nümayəndəsi (Baş nazirə tabe olan);
  • Dolpin Bato-Ədliyyə İşləri üzrə nazir nümayəndəsi (Ədliyyə nazirinə tabe olan);
  • Fransua Lami-Şəhərlər üzrə nazir nümayəndəsi (Mənzil Tikintisi və Bərabər Ərazilər nazirinə tabe olan);
  • Bernard Kaznev-Avropa İşlər nazirinin nümayəndəsi (Xarici İşlər nazirinə tabe);
  • Mişel Dolene-yaşlılara və müstəqilliyə görə nazir nümayəndəsi (Sosial İşlər və Səhiyyə nazirinə tabe olan);
  • Silvia Pinel-sənətkarlıq, ticarət və turizm nazir nümayəndəsi (Sənaye Bərpa nazirinə tabe olan);
  • Benoit Amon-İqtisadi və Sosial Həmrəylik üzrə nazir nümayəndəsi (İqtisadiyyat, Maliyyə və Xarici Ticarət nazirinə tabe olan);
  • Dominik Bertinotti-Ailə məsələləri üzrə nazir nümayəndəsi (Sosial İşlər və Səhiyyə nazirinə tabe olan);
  • Mari-Arlett Karlotti-Əlil üzrə nazir nümayəndəsi (Sosial İşlər və Səhiyyə nazirinə tabe olan);
  • Paskal Kanfen-İnkişaf məsələləri üzrə nazir nümayəndəsi (Xarici İşlər nazirinə tabe olan);
  • Yamina Banqiqi-Fransız vətəndaşları üzrə nazir nümayəndəsi(Xarici İşlər nazirinə tabe olan);
  • Frederik Kuiver-Nəqliyyat və dəniz iqtisadiyyatının nazir nümayəndəsi (Ekologiya, Enerji və Davamlı İnkişaf nazirinə tabe olan);
  • Flor Pelleran-kiçik və orta biznes, innovasiya və rəqamsal iqtisadiyyata dair nazir nümayəndəsi (Sənaye Bərpa nazirinə tabe olan);
  • Kadir Arif-Veteranlarla iş üzrə nazir nümayəndəsi (Müdafiə nazirinə tabe olan);

Həmçinin bax[redaktə | əsas redaktə]

İstinadlar[redaktə | əsas redaktə]

  1. http://www.bbc.com/news/world-europe-18070495
  2. «Jean-Marc Ayrault, le „réformiste décomplexé“», Le Monde, 15 may 2012-ci il
  3. Roger, Patrick (15 may 2012). "Jean-Marc Ayrault, le "réformiste décomplexé". Le Monde. http://www.lemonde.fr/election-presidentielle-2012/article/2012/05/15/jean-marc-ayrault-le-reformiste-decomplexe_1701320_1471069.html.  (fr.).
  4. "Biographical note on the website for Nant". Arxivləşdirilib: [1] saytından 2012-09-21 tarixində. https://www.webcitation.org/6AqdA4Nxy. İstifadə tarixi: 15 May 2012.
  5. Portrait. Jean-Marc Ayrault, fils d’ouvrier épris d’Europe à Matignon
  6. Fransa Baş naziri Jan-Mark Ero istefa etdi