Miranda (peyk)

Vikipediya, azad ensiklopediya
Jump to navigation Jump to search
Miranda
PIA18185 Miranda's Icy Face.jpg
Kəşfi
Kəşf edənCerard Koyper
Kəşf tarixi16 fevral, 1948
Təyinlər
Alternativ adlar
Uran V
Orbital xarakteristikası
Böyük yarımoxu
129 390 km
Orbitinin ekssentrisiteti0.0013
Siderik fırlanma dövrü
1,413479 gün
Orbital sürəti
6,66 km/dəq
Əyilməsi0,074 Radian
Nəyin peykidirUran
Özünə xas orbital xüsusiyyətlər
Özünə xas ekssentrisitet
0,0013
Özünə xas əyilməsi
Fiziki xarakteristikaları
Ölçüləri480 × 468,4 × 465,8 km
Orta radiusu
235,8±0,7 km (Yer radiusunun 0,03697-i) [1]
Səthinin sahəsi
700 000 km²
Həcmi54 835 000 km³
Kütləsi(6,4±0,3)×1019 kq[2]
Orta sıxlığı
1,20±0,15 q/sm³[3]
0,079 metre per square second
sinxron fırlanma
Şimal qütbünün meyllənməsi
4,232° (Uranın ekvatoruna)
Albedo0,32
Temperatur60 Kelvin[5], 84 Kelvin[5]
15,8 [4]

MirandaUranın 5 sferoid peykindən ən kiçiyi və ən yaxını. Miranda Cerard Koyper tərəfindən 1948-ci il fevralın 16-da Teksasda yerləşən Mak-Donald rəsədxanasında aşkar edilmiş və Uilyam Şekspirin "The Tempest" adlı əsərindən Miranda adına layiq görülmüşdür. Uranın digər böyük peykləri kimi, Miranda da planetin ekvatorial müstəvisinə yaxın dövr edir.

470 km diametri olan və hidrostatik tarazlıqda olduğuna inanılan Miranda Günəş sistemində ən yaxından izlənilən obyektlərdən biridir.

Mirandanın yaxından çəkilmiş yeganə görüntüləri 1986-cı ilin yanvarında Urana uçuşu əsnasında Mirandanı müşahidə etmiş Voyacer 2 zondu tərəfindən çəkilmişdir. Uçuş zamanı Mirandanın cənub yarımkürəsi Günəşə doğru yönəldiyindən yalnız bu hissə tədqiq edilmişdir.

İstinadlar[redaktə | mənbəni redaktə et]

  1. Thomas, P. C. "Radii, shapes, and topography of the satellites of Uranus from limb coordinates". Icarus. 73 (3). 1988: 427–441. Bibcode:1988Icar...73..427T. doi:10.1016/0019-1035(88)90054-1.
  2. R. A. Jacobson (2014) 'The Orbits of the Uranian Satellites and Rings, the Gravity Field of the Uranian System, and the Orientation of the Pole of Uranus'. The Astronomical Journal 148:5
  3. Jacobson, R. A.; Campbell, J. K.; Taylor, A. H.; Synnott, S. P. "The masses of Uranus and its major satellites from Voyager tracking data and earth-based Uranian satellite data". The Astronomical Journal. 103 (6). June 1992: 2068–2078. Bibcode:1992AJ....103.2068J. doi:10.1086/116211.
  4. "Planetary Satellite Physical Parameters". JPL (Solar System Dynamics). 2009-04-03. İstifadə tarixi: 2009-08-10.
  5. 1 2 https://ui.adsabs.harvard.edu/abs/1986Sci...233...70H/abstract. doi:10.1126/SCIENCE.233.4759.70