Nərimankənd (Qobustan)

Vikipediya, açıq ensiklopediya
Jump to navigation Jump to search
NƏRİMANKƏND

40°31′04″ şm. e. 48°56′38″ ş. u.


Ölkə Azərbaycan Azərbaycan
Rayon Qobustan rayonu
Tarixi və coğrafiyası
Saat qurşağı UTC+04:00
Xəritəni göstər/gizlə
Nərimankənd xəritədə
Nərimankənd
Nərimankənd

Nərimankənd (tarixi adları MərəzəMolokan Mərəzəsi) — Azərbaycan Respublikasının Qobustan rayonunun inzibati ərazi vahidində kənd.

Tarixi[redaktə | əsas redaktə]

Toponimikası[redaktə | əsas redaktə]

Nərimankənd (oyk., mür.) - Qobustan r-nunun eyniadlı i.ə.v.-də kənd. Dağətəyi ərazidədir.

Nərimankənd kəndinin keçmiş adı ilk öncə Mərəzə, sonra isə Molokan Mərəzəsi olmuşdur. Kəndin əsası 19-cu əsrdə əraziyə köçən rus (konkret olaraq molokan) ailələri tərəfindən "Mərəzə" adıyla qoyulmuşdu. Lakin qonşuluqdakı müsəlman azərbaycanlıların yaşadığı digər Mərəzə kəndi ilə səhv salınmaması üçün, bu iki kənd Molokan MərəzəsiMüsəlman Mərəzəsi adları ilə fərqləndirilmişdilər. İndiki Nərimankənd ərazisi də məhz Molokan Mərəzəsi idi.

Sovet dövründə, kollektivləşmə illərində Molokan Mərəzəsi kəndinin adı dövlət xadimi Nəriman Nərimanovun şərəfinə "Nərimankənd" olaraq dəyişdirilmişdi. Memorial toponimdir.[1]

Eyni zamanda, Müsəlman Mərəzəsi kəndi böyüyərək şəhər statusu alıb, Qobustan rayonunun inzibati mərkəzi statusunu qazanmışdı.

Molokan Mərəzəsi kəndinin də artıq "Nərimankənd kəndi" adlanmasına görə, beləlikcə Qobustan rayonunda "Mərəzə" adını daşıyan yeganə yaşayış məntəqəsi olaraq qalmasına görə Müsəlman Mərəzəsinin də adı qısaldıldı və "Mərəzə şəhəri" olaraq rəsmiləşdirildi.

2008-ci ildə isə rəsmi qərara əsasən Qobustan rayonunun inzibati mərkəzi olan Mərəzə şəhərinin adı rəsmi olaraq "Qobustan şəhəri" olaraq dəyişdirildi; lakin bu dəyişikliklərə baxmayaraq, şəhər xalq arasında bu günədək hələ də "Mərəzə" adıyla tanınır.

Həmçinin bax[redaktə | əsas redaktə]

Xarici keçidlər[redaktə | əsas redaktə]

İstinadlar[redaktə | əsas redaktə]

  1. Azərbaycan Toponimlərinin Ensiklopedik Lüğəti. Azərbaycan Milli Elmlər Akademiyası. Nəsimi adına Dilçilik İnstitutu. Şərq-qərb Bakı-2007. səh.427