Nərimanlı (Goranboy)

Vikipediya, açıq ensiklopediya
Keçid et: naviqasiya, axtar
Kənd
Nərimanlı
A-Goranboy.PNG
Goranboy rayonu
Ölkə Azərbaycan
Rayon Goranboy rayonu
Saat qurşağı UTC+04:00


Nərimanlı (əvvəlki adı: Leninkənd) — Azərbaycan Respublikasının Goranboy rayonunun inzibati ərazi vahidində kənd.

Tarixi[redaktə | əsas redaktə]

Əvvəlki adı Leninkənd olmuş və 6 may 1997-ci ildən dəyişdirilərək Nərimanlı adlandırılmışdır[1].

Toponimikası[redaktə | əsas redaktə]

  • Leninkənd oyk., miir.
  • Goranboy r-nunun Cinli Boluslu i.ə.v.-də kənd. XX əsrin əvvəllərində Cənubi Azərbaycandan gəlib rəncbərlik edənlərin və 1918-ci ildə Ermənistandan qovulmuş azərbaycan ailələrin məskunlaşması nəticəsində yaranmışdır. 1921—ci ildə N.Nərimanovun (1870-1925) şərəfinə Nəri-manov, 1932-ci ildən sonra isə Leninkənd adlandırılmışdı. 1997-ci ildən kəndin adı Nərimanlı kimi rəsmiləşdirilmişdir;
  • Laçın r-nunun eyniadlı i.ə.v.-də kənd. Keçmiş adı Qarakeşiş olmuşdur. XVIII əsrdə Cənubi Azərbaycandan gəlmiş ailələrin Qara Keşiş damı adlı yerdə məskunlaşması nəticəsində yaranmışdır. Rəvayətə görə, oradakı Qarakeşiş damı adlanmış qara daş “Əsli və Kərəm” dastanmdakı Əslinin atası Qara Məlikdir. Hazırda kənddəki bulaqlardan biri də Əsli-Kərəm bulağı adlanır. 1936-cı ildə kəndə V.LLeninin adı verilmişdir. Kəndin adı keçən əsrin sonlarında Qıraqlı kimi rəsmiləşdirilmişdir[2]

Əhalisi[redaktə | əsas redaktə]

Həmçinin bax[redaktə | əsas redaktə]

Xarici keçidlər[redaktə | əsas redaktə]

İstinadlar[redaktə | əsas redaktə]

  1. "Azərbaycan Respublikasının Biləsuvar, Zərdab, İsmayıllı, Yardımlı, Goranboy, Tovuz və Cəlilabad rayonlarının inzibati-ərazi bölgüsündə qismən dəyişikliklər edilməsi haqqında" Azərbaycan Respublikasının 6 may 1997-ci il tarixli, 293-IQ nömrəli Qanunu  (azərb.)
  2. Azərbaycan Toponimlərinin Ensiklopedik Lüğəti. Azərbaycan Milli Elmlər Akademiyası. Nəsimi adına Dilçilik İnstitutu. Şərq-qərb Bakı-2007. səh.427
  3. Azərbaycan Respublikası Əhalisinin Siyahıyaalınması. Azərbaycan Respublikasının Dövlət Statistika Komitəsi. Bakı-2010. Səh.629