Aşıq Oruc

Vikipediya, azad ensiklopediya
Jump to navigation Jump to search
Aşıq Oruc
Aşıq Oruc.jpg
Sənətçi məlumatları
Doğum adı Oruc Vəli oğlu Əhmədov
Doğum tarixi 20 mart 1920(1920-03-20)
Doğum yeri Yarpızlı, Göyçə, Ermənistan SSR
Vəfat tarixi 19 iyul 1976 (56 yaşında)
Vəfat yeri Zəhmətkənd, Gədəbəy rayonu, Azərbaycan
Dəfn yeri Zəhmətkənd
Peşəsi Aşıqlıq

Musiqi aləti Saz
Səs tembri zil
Fəaliyyət illəri 1939-1976

Aşıq Oruc Əhmədov (d. 1920, Göyçə mahalı, Yarpızlı – ö. 1976, Gədəbəy rayonu, Zəhmətkənd) — ustad aşıq, əməkdar mədəniyyət işçisi.

Həyatı[redaktə | əsas redaktə]

Oruc Vəli oğlu Əhmədov 20 mart 1920-ci ildə Göyçə mahalının Yarpızlı kəndində "Fərzalılar" nəslində anadan olub. Atası Vəli (1854-1929) də Göyçə mahalında və eləcə də Azərbaycanın digər bölgələrində tanınmış aşıq olub.[1]

1949-cu ildə ermənilərin mənfur siyasəti nəticəsində doğma kəndlərindən Gədəbəy rayonunun Zəhmət kəndinə deportasiya olunmuşdur.

1929-cu ildə atası vəfat etdikdən sonra onun sazını sinəsinə alaraq çalıb oxumağa başlamışdır. Bir neçə il Aşıq İbrahim Alışan oğlunun şəyirdi olub.

1939-cu ildən müstəqil aşıqlığa başlayıb.

Azərbaycanda aşıqlar arasında tezliklə tanınan Aşıq Oruc Vəli oğlu respublikada keçirilən mədəni tədbirlərdə, festivallarda, Azərbaycan aşıqlarının III qurultayında (1961) iştirak edib, əməkdar mədəniyyət işçisi adına layiq görülüb. 60-dan çox saz havasını çalıb-oxuyurmuş.[2]

1953-1970-ci illərdə Gədəbəy aşıqlarına ağsaqqallıq edib. Miskin Vəli və Aşıq Məhəmmədəli ilə bərabər neçə-neçə məclislər keçirib. Aşıq şeirinin bir çox şəkillərində şeirlər yazıb.

Aşıq Orucun Aşıq Şahsuvar və Aşıq Nurəddin adında iki şəyirdi olub.

1976-cı ildə Gədəbəy rayonunun Zəhmətkənd kəndində astma xəstəliyindən vəfat etmişdir.[1]

Ailəsi[redaktə | əsas redaktə]

Aşıq Orucun sənət şəcərəsi.jpg

Haqqında yazılan məqalələr[redaktə | əsas redaktə]

  • G.Məmmədova. Tarlada şənlik, "Təşəbbüs" qəzeti, №33(81), 9 aprel 1966-cı il, Yevlax.
  • M.Qardaşov. Aşıqlar ansamblı, "Qırmızı bayraq" qəzeti, №61(619), 27 may 1966-cı il, Zaqatala.
  • Ürəklərə yol tapır, "Tərəqqi" qəzeti, №58(2647), 20 may 1969-cu il. Gədəbəy.
  • El sənətkarları, "Tərəqqi" qəzeti, №83(2822), 16 iyul 1970-ci il. Gədəbəy.
  • Əli Əliyev, "El aşığı" məqaləsi, "Tərəqqi" qəzeti, №103(2994), 31 avqust 1971-ci il. Gədəbəy.
  • Z.Müseyiboğlu, Əməkçilərə hədiyyə, "Tərəqqi" qəzeti, №35(3384), 21 mart 1974-cü il. Gədəbəy.
  • Məhərrəm Qasımlı, "Ustad", "Ədəbiyyat qəzeti", 22 fevral 1991-cı il,№8.
  • Abbas Vəfadağlı. "Ustad", "Folklor və Etnoqrafiya" jurnalı, №4, 2010-cu il. səh.48-51.
  • Araz Yaquboğlu, "Aşıq Orucun sazlı-sözlü dünyası", "Ozan dünyası" jurnalı, №4(7), 2011. səh.99-102.

Mənbə[redaktə | əsas redaktə]

İstinadlar[redaktə | əsas redaktə]

  1. 1 2 İsmayıl Məmmədli, "Atam yadıma düşdü", "Folklor və Etnoqrafiya" jurnalı, №1, 2015. səh.77-85.
  2. İsmayıl Məmmədli, Atam yadıma düşdü. "Ozan dünyası" jurnalı, №1(22). 2015.

Xarici keçidlər[redaktə | əsas redaktə]

  • "Azərbaycan Aşıqlar Birliyi: Ozan dünyası. №4(7)" (PDF) (azərb.). "Ozan dünyası" jurnalı. 2011. 2017-05-18 tarixində orijinalından (PDF) arxivləşdirilib. İstifadə tarixi: 2017-05-18.

Şəkilləri[redaktə | əsas redaktə]

İsfəndiyar Rüstəmov və Aşıq Oruc
Rəşid Rüstəmov, Bəşir Cəfərov, İsfəndiyar Rüstəmov və Aşıq Oruc
Şəkildə arxada sağdan birinci Aşıq Oruc.