Axeya knyazlığı

Vikipediya, azad ensiklopediya
Jump to navigation Jump to search
yun. Πριγκιπάτον Αχαϊας
Axeya knyazlığı bayrağı
Bizans imperiyasının Dördüncü Səlib yürüşü nəticəsində parçalanması ilə yaranan dövlətlərin xəritəsi.
Bizans imperiyasının Dördüncü Səlib yürüşü nəticəsində parçalanması ilə yaranan dövlətlərin xəritəsi.
StatusuKukla dövləta
Paytaxtı
Rəsmi dillərifransızca
Dini
İdarəetmə formasıMonarxiya
Knyaz 
• 1205–1209
I Gilyom de Şamplit
• 1404–1430
II Senturione Cakkariya
Tarixi dövrSəlib yürüşləri
• Yaranması
1205
• Süqutu
1430, 1432
Ərazisi
Sələfi
Xələfi
Bizans imperiyası
Bizans imperiyası
İndi tərkibində Yunanıstan

Axeya knyazlığı[1] (yun. Πριγκιπάτον Αχαϊας) və ya Moreya knyazlığı,[1] həmçinin Moreya prinsipatı — 1205–1432-ci illərdə müasir Yunanıstan ərazisində mövcud olmuş səlibçi dövləti.

Dördüncü Səlib yürüşü sona çatdıqdan il sonra yaranan dövlət Fessaloniki krallığının bir vassalı olmuş, lakin 1224-cü ildə krallığımın süquta uğramasından sonra Axeya knyazları Latın imperiyasının ağalığını qəbul etmişdir.

1261-ci ildə Mixail VIII Paleoloqun qoşunları Konstantinopolu ələ keçirmişdir, nəticədə Axeya keçmiş Bizans ərazisindəki yeganə güclü səlibçi dövlət olmuşdur. Knyazlıq daha sonra Neapol krallığının vassalı olmuşdur. Daxili çaxnaşmalar səbəbindən tədricən zəifləyən knyazlıq 1432-ci ildə Moreya despotluğu tərəfindən fəth edilmişdir.

İstinadlar[redaktə | mənbəni redaktə et]

  1. 1 2 Skazkin. səh. 417

Ədəbiyyat[redaktə | mənbəni redaktə et]

  • Skazin, Sergey. 18-ci fasil – Qərbi Avropada kilsə və onun təşgili. Xalq təriqətçilik hərəkatları // In Mahmudov, Yaqub (ed.). Orta əsrlər tarixi (az.). I cild.
  • Qoryanov, V. T. Византийский Временник (rus). 1958. səh. 85—96. 25 fevral 2010 tarixində arxivləşdirilib. (#text_ignored)
  • Karpov, S. P. Латинская Романия (rus). Sankt-Peterburq: Алетейя. 2000. ISBN 5-89329-247-2.
  • Культура Византии: XIII — первая половина XV в (rus). Moskva: Наука. 1991. ISBN 5-02-009078-6.
  • Qoryanov, V. T., ed.Морейская Хроника // Сборник документов по социально-экономической истории Византии (rus). Moskva: Академия Наук СССР. 1951.
  • Skazin, Sergey. История Византии (rus). III. Moskva: Наука. 1967.
  • Hooper, N.; Bennett, M. The Cambridge Illustrated Atlas of Warfare (ingilis). Cambridge: Cambridge University Press. 1996. ISBN 0521440491.
  • Uspenski, F. İ. Отдел VIII. Ласкари и Палеологи // История Византийской империи. В 5 т (rus). 5. Moskva: АСТ, Астрель. 2005. ISBN 5-271-03856-4.
  • Andrews, K.; Bugh, G. R. Castles of the Morea (ingilis). American School of Classical Studies at Athens. 2006. ISBN 978-0-87-661406-8.
  • Bartusis, M. C. The Late Byzantine Army: arms and society, 1204-1453 (ingilis). Philadelphia: University of Pennsylvania Press. 1997. ISBN 0812216202.
  • Jacoby, D. La féodalité en Grèce médiévale: les «Assises de Romanie», sources, application et diffusion (fransız). Paris: La Haye. 1971. ISBN 978-3-11-127427-0.
  • Lock, P. The Franks in the Aegean, 1204-1500 (ingilis). London: Longman. 1995. ISBN 0582051401.
  • Riley-Smith, J. The Oxford History of the Crusades (ingilis). Oxford University Press. 2002. ISBN 978-0-87-661406-8.
  • Miller, W. The Latins in the Levant : a history of Frankish Greece (1204-1566) (ingilis). Paris: New York: E.P. Dutton and Company. 1908.