Həzrəti Həmzə

Vikipediya, açıq ensiklopediya
Keçid et: naviqasiya, axtar
Həzrəti Həmzə
حمزة إبن عبد المطلب
Şəkil yoxdur.jpg
Doğum tarixi: 586(586-Şablondakı doğum və ya ölüm tarixində texniki yanlışlıq var!-00)
Vəfatı: 625(625-Şablondakı doğum və ya ölüm tarixində texniki yanlışlıq var!-00)

Həzrəti Həmzə[redaktə]

Həzrəti Həmzənin müsəlmanlığı qəbul etməsi

Bisətin altımcı ayı idi. Həzrəti Peyğəmbər bir gün Safa Təpəsində oturmuşdu. Bu zaman Əbu Cəhl oradan keçirdi. O, heç bir səbəb olmadan Rəsulu Əkrəmə küfr etdi. Ədəb və tərbiyəyə uyğun olmadığı üçün, belə işlərə cavab verməyi lazım bilməyən və bir insanlıq nümunəsi olan Rəsulu Əkrəm cınqırını belə çıxarmadı. Səfehə ən yaxşı cavab da belə vəziyyətlərdə sakit durmaqdır.

Abdullah İbni Cüdanın cariyəsi həmin vaxt o tərəfdə olduğu üçün. Əbu Cəhlin Həzrəti Məhəmmədə küfr etdiyini eşidir. Həzrəti Peyğəmbər əmisi Həmzə o gün ovda imiş. Ovdan döndüyü zaman, ərəblərin cahiliyyət dövrü adələrinə uyğun olaraq, Abdullahın Cariyəsi yolda Həmzəni gördü və hadisəni ona söylədi. Həmzə hələ müsəlmanlığı qəbul etməmişdi, ancaq qardaşı oğluna günün-günorta vaxtı, ağız dolusu küfr edildiyini eşitdiyi zaman qohumluq qeyrəti cuşa gəldi. O dəqiqə Qureyş məclisinə gedərək Əbu Cəhlə xitabən:

- Mənim qardaşım oğluna söyüb, onu incidən sənsənmi? dedi və yayını Əbu Cəhlin başına çırpdı. Oradakılar Qureyş ağsaqqalı hesab olunan Əbu Cəhlə qarşı elə rəftar edən Həmzəyə hücum etmək istədilər. Ancaq bu işin haraya gedəcəyini yaxşı başa düşən Əbu Cəhl çox bic bir məxluq idi. Ona görə də:

- Toxunmayın, Həmzənin haqqı var. Doğurdan da mən onun qardaşı oğluna piş sözlər dedim, deyərək camaatı sakitləçdirdi. Həmzəni başından sovadan sonra, yanındakılara dönərək:

- Amandır, onunla iıiniz olmasın. Hirslənib müsəlman olar, Məhəmməd tərəfdarları onunla güclənər, - dedi. Həmzə Qureyşin dəyərli və hörmətli adamlarından hesab olunurdu. Heç nədən qorxmayan, igid bir qəhraman idi. Doğrudur, hələ müsəlman olmamışdı, ancaq tayfa və qohumluq qeyrəti ilə qardaşı oğluna görə hər şeyi göz önünə almışdı. Əbu Cəhlin isə tərəfdarları çox idi. Ancaq Ərəblər arasında dava başlasaydı. Həmzənin tərəfini tutanlar müsəlmanlarla bir olacaqdır. Bu isə Əbu Cəhlin arzu etmədiyi bir şey idi. O var gücü ilə çalışırdı kı, müsəlmanlar güclənməsin. Ona görə də, Həmzə başını yarsa da səs çıxarmadı və belə bir zamanda sakitləşdirmə siyasəti yeritdi.

Həzrəti Həmzə bu hadisədən sonra müsəlman olmuşdu.

Mənbə[redaktə]

  • Xətəmül-Ənbiya, "HƏZRƏTİ MƏHƏMMƏD və Həyatı", Diyanət İşləri Başqanlığı, Ankara-1996.