Yusif Ziya Ortaç

Vikipediya, azad ensiklopediya
Jump to navigation Jump to search
Yusif Ziya Ortaç
türk. Yusuf Ziya Ortaç
Yusif Ziya Ortaç.jpg
Doğum tarixi 23 aprel 1895(1895-04-23)
Doğum yeri İstanbul, Osmanlı İmperiyası
Vəfat tarixi 11 mart 1967(1967-03-11)
Vəfat yeri İstanbul, Türkiyə
Dəfn yeri Zincirliquyu məzarlığı
Vətəndaşlığı Türkiyə Türkiyə
Atası Süleyman Sami Bəy
Anası Huriyə Xanım
Təhsili
  • Vəfa liseyi[d]
Fəaliyyəti şair, yazıçı, müəllim, siyasətçi
Əsərlərinin dili türkcə

Yusif Ziya Ortaç(23 aprel 1895(1895-04-23), İstanbul11 mart 1967(1967-03-11), İstanbul)— türk şair, yazıçı, ədəbiyyat müəllimi və siyasətçi.

Türk şeirində Beş Hecaçılar olaraq adlandırılan qrupdan olan, Türk Ədəbiyyatının görkəmli yumor yazıçılarındandır. Beş Hecaçılar qrupunun üzvlərindən olan Orxan Seyfi Orxon ilə birlikdə Türk dərgiçiliyi sahəsində əsas yeri olan siyasi-yumoristik dərgisi "Ağbaba"nı yaratmış, bu dərgidəki yazıları ilə böyük kütlələri heyran etmişdir.

VIII və IX Dövr Ordu Millətvəkili kimi Türkiyə Böyük Millət Məclisində yer almışdır.

Yaradıcılığı[redaktə | əsas redaktə]

Yusuf Ziya daha çox "qadın şairi" kimi tanınmışdır. Şeiri dərin deyildir. Onun ən qüvvətli yönü satirik şair olmasıdır. Heca vəzninə və türkcəyə xidmətlərini bu şəkildə dilə gətirir: "Biz şeirdə inqilab edən nəsilik. Düşünün, böyük şair Əhməd Haшиmиn "Zцcacи-sяnяtц fиkrяtlя yцksяlиrlяr hяp" deyə yazdığı bir zamanda bir neçə gənc çıxır, ərəb və əcəm notunu bir yana atıb heca vəznilə və danışılan İstanbul türkcəsiylə şeir sınaqlarına başlayır. Bu örnəksiz işi asan sanmayın. Deyəsən, bacardığımız ən gözəl və ən çətin iş elə budur: şeirin sözünü və səsini dəyişdirmək. O zamanlar bir ay əvvəl yazdığımız hər mənzumənin dilini bir ay sonra кöhnə sayırdıq. Bizim nəsil heç bir şey etməmiş olsa bеlə, böyük əsərləri yazacaq böyük sənətkarlara şeirin ana materialını, türk dilini ələkdən keçirdi, yoğurdu, hazırladı" [1].

Kitabları[redaktə | əsas redaktə]

  • "Yanardağ" (1928)
  • "Quş civiltiləri" (1938)
  • "Bir sərv kölgəsi" (1938)

İstinadlar[redaktə | əsas redaktə]

  1. (Mustafa Baydar. Edebiyatçılarımız Ne Diyorlar, İst., 1960, s. 160)

Həmçinin bax[redaktə | əsas redaktə]